Supreme Court upheld disciplinary disbarment for a lawyer who embezzled client funds despite prior criminal conviction.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court upheld the disciplinary decision disbaring lawyer Mark B. for embezzling 3,000 PLN from client Zbigniew K. The lawyer had already been criminally sentenced to six months in prison for the same act. The court found the offense unprofessional, dishonest, and a violation of the lawyer's oath, noting it was not the first disciplinary infraction. Consequently, the court determined the disbarment was appropriate given the lack of mitigating circumstances and the need to protect public trust in the legal profession.
Legislator headnote
AI generatedKodeks postępowania dyscyplinarnego; Kodeks etyki zawodowej radcy prawnego: Embezzlement of client funds by a lawyer, especially when accompanied by a prior criminal conviction and repeated misconduct, constitutes a grave violation of professional ethics warranting disbarment to protect public trust.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 24 września 1997 r.
III SZ 2/97
Przywłaszczenie kwoty pieniężnej na szkodę klienta uzasadnia wymierzenie radcy prawnemu kary dyscyplinarnej pozbawienia prawa wykonywania
zawodu.
Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Janusz Łętowski
(sprawozdawca), Marek Sokołowski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 24 września 1997 r. sprawy z odwołania Marka B. od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Rady Radców Prawnych w Warszawie z dnia 2 stycznia 1997 r. [...]
utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.
Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia 18 września 1996 r. Okręgowy Sąd Dyscyplinarny przy
Okręgowej Izbie Radców Prawnych wymierzył radcy prawnemu Markowi B. karę dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania zawodu radcy prawnego za przywłaszczenie kwoty 3000 zł na szkodę Zbigniewa K., która to kwota została wcześniej przez
niego wyegzekwowana od Lucyny i Ryszarda R. w ramach czynności zawodowych
objętych działaniami prowadzonej kancelarii prawnej. Za czyn powyższy Marek B.
został uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w K. na karę 6
miesięcy pozbawienia wolności i 700 zł grzywny. Orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego zostało utrzymane w mocy przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w Warszawie (orzeczenie WSD z dnia 2 stycznia 1997 r. [...]). Od powyższego orzeczenia ukarany złożył odwołanie do Sądu Najwyższego, zarzucając wymierzenie kary niewspółmiernej do popełnionego czynu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Odwołania nie można uznać [...] za merytorycznie uzasadnione. Sądy Dyscyplinarne obu instancji wymierzyły karę dyscyplinarną odpowiednią do charakteru i
szkodliwości popełnionego przez obwinionego czynu, polegającego na wyrządzeniu
szkody klientowi dla osiągnięcia korzyści osobistych. Sąd Najwyższy podziela pogląd
Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, iż jest to postępowanie niegodne zawodu radcy
prawnego, nieuczciwe, sprzeniewierzające się ślubowaniu radcowskiemu oraz naruszające etykę zawodową radcy prawnego. Nie jest to przy tym pierwsze przewinienie
dyscyplinarne, jakiego dopuścił się obwiniony. Na rozprawie przed Sądem Najwyższym rzecznik dyscyplinarny wyraził pogląd, iż w takiej sytuacji ważne jest nie tylko
wymierzenie kary, lecz przede wszystkim to, by obwiniony przestał pełnić funkcję
radcy prawnego, a więc osoby cieszącej się publicznym zaufaniem i do postępowania, której trzeba stosować szczególną miarę sumiennego i rzetelnego działania oraz
godnego zaufania. Sąd Najwyższy podzielił ten pogląd, nie dopatrzył się też okoliczności łagodzących, które mogłyby mieć wpływ na wymiar kary.
Biorąc te wszystkie okoliczności pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł, jak w
sentencji.