Polish Supreme Court dismissed election committee's appeal for receiving funds after election day.
Legislator summary
AI generatedThe Polish Supreme Court dismissed the election committee's appeal against the rejection of its financial report. The court found that the committee violated Article 110 of the Electoral Ordinance by accepting funds from the party's electoral fund after the election day. The court ruled that the strict prohibition on post-election fund acquisition applies regardless of the funds' source or the committee's financial obligations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 110 ust. 4 pkt 1 Ordynacji wyborczej; Art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a Ordynacji wyborczej: The prohibition on election committees receiving funds after election day is absolute and applies to all sources, including the party's electoral fund, rendering any such receipt a ground for report rejection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III SW 3/06
POSTANOWIENIE
Dnia 1 czerwca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)
SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca)
SSN Józef Iwulski
SSN Roman Kuczyński
SSN Jerzy Kwaśniewski
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
SSN Andrzej Wróbel
w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego […]
na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 3 kwietnia 2006 r.,
w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finansowego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2006 r.,
oddala skargę.
UZASADNIENIE
Uchwałą z dnia 3 kwietnia 2006 r. Państwowa Komisja Wyborcza
odrzuciła sprawozdanie wyborcze Komitetu Wyborczego […] o przychodach,
wydatkach i zobowiązaniach finansowych tego Komitetu związanych z udziałem w
wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej
Polskiej, przeprowadzonych w dniu 25 września 2005 r., z powodu naruszenia art.
110 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 46, poz.
499 ze zm.). Państwowa Komisja Wyborcza ustaliła, że Komitet Wyborczy […]
pozyskał na cele związane z wyborami środki finansowe w łącznej kwocie
39.520,00 zł, które były zgromadzone na rachunku bankowym. Środki te pochodziły
zgodnie z art. 111 ust. 1 Ordynacji wyborczej z rachunku Funduszu Wyborczego
partii […] i wpłacone były w formie bezgotówkowej. W dniu 7 października 2005 r.
na podstawowy rachunek Komitetu wpłynęła kwota 6.000 zł, która została przyjęta
przez Komitet i wydatkowana na cele związane z wyborami. Naruszenie art. 110
Ordynacji wyborczej stanowi przesłankę odrzucenia sprawozdania na podstawie
art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a Ordynacji wyborczej. Zgodnie z art. 127 ust. 1 Ordynacji
równowartość środków finansowych w kwocie 6.000 zł podlega przepadkowi na
rzecz Skarbu Państwa.
Komitet Wyborczy […] wniósł do Sądu Najwyższego skargę na tę
uchwałę i podniósł następujące zarzuty: „Zgadzam się, że w art.110 ust. 4 pkt 1
Ordynacji wyborczej jest zakaz pozyskiwania środków przez komitet wyborczy po
dniu wyborów. Nie jest natomiast powiedziane, że przelanie środków z Funduszu
Wyborczego Partii na jej Komitet Wyborczy jest zakazane – szczególnie, że środki
te zostały pozyskane przez Fundusz Wyborczy (zgodnie ze wszystkimi ustawami) z
wpłat dokonanych przez osoby fizyczne długo przed dniem wyborów. Przelanie
tych środków zostało dokonane wyłącznie w celach pokrycia
zaległości
finansowych wynikających z faktur przekazanych Komitetowi tuż przed i po dniu
wyborów. Nie chcąc mieć zaległości finansowych na polskiej scenie gospodarczej
postanowiliśmy dokonać płatności – wywiązać się z naszych zobowiązań”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 122 ust. 1 pkt 3
Ordynacji wyborczej wymienia cztery przypadki, w których Państwowa Komisja
Wyborcza odrzuca sprawozdanie komitetu wyborczego. Są to między innymi
przypadki pozyskania lub wydatkowania środków komitetu wyborczego z
naruszeniem przepisów art. 110 albo limitu określonego w art. 114 ust. 1 i 2 (lit. a) i
przyjęcia
przez
komitet
wyborczy
partii
politycznej
środków
finansowych
pochodzących z innego źródła niż Fundusz Wyborczy tej partii (lit.d). Ten ostatni
przypadek dotyczy naruszenia art. 111 ust. 1 Ordynacji wyborczej, który stanowi, że
środki finansowe komitetu wyborczego partii politycznej mogą pochodzić jedynie z
Funduszu
Wyborczego
tej
partii.
Komitet
wyborczy
partii
politycznej
w
przeciwieństwie do innych komitetów nie może pozyskiwać środków z innych źródeł
niż Fundusz Wyborczy partii. Podstawą odrzucenia skargi nie było naruszenie
przepisu art. 111 ust. 1 (art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. d) zatem zarzut, że środki zostały
pozyskane zgodnie z przepisami, nie pozostaje w związku z treścią uchwały.
Sprawozdanie zostało odrzucone na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit a) wobec
naruszenia art. 110 ust. 4 pkt 1. Przepis ten stanowi, że zabrania się pozyskiwania
środków przez komitet wyborczy po dniu wyborów. Zakaz pozyskiwania środków po
dniu wyborów dotyczy środków pochodzących ze źródeł legalnych, gdyż ustawa w
innych przepisach zakazuje pozyskiwania środków z innych źródeł, niezależnie od
tego czy środki te zostały uzyskane przed wyborami czy po wyborach. W
przypadku komitetu wyborczego partii politycznej jedynym legalnym źródłem
pozyskiwania środków jest Fundusz Wyborczy partii. Omawiany przepis zakazuje
takiemu komitetowi pozyskiwania środków z Funduszu Wyborczego partii po dniu
wyborów. Kategoryczne brzmienie tego przepisu z użyciem sformułowania
„zabrania się” oznacza, że jego naruszeniem jest przyjęcie jakiejkolwiek kwoty
przez komitet wyborczy po dniu wyborów, niezależnie od tego, na jakie cele
potrzebne były środki finansowe. W związku z tym konieczność uregulowania
zaległych i bieżących zobowiązań nie usprawiedliwia naruszenia przepisu.
Skutkiem tego naruszenia musiało być odrzucenie sprawozdania. Podobne
stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2002 r. III SW
4/02 (OSNP 2003 nr 4, poz. 81) stwierdzając, że Państwowa Komisja Wyborcza
jest zobowiązana do odrzucenia sprawozdania wyborczego w razie naruszenia
przez komitet wyborczy art. 110 ust. 4 pkt 1 Ordynacji wyborczej niezależnie od
przyczyny tego naruszenia (art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a). Podzielając ten pogląd,
należy uznać, że zaistniała podstawa do odrzucenia sprawozdania.
Wobec niezasadności zarzutów podniesionych
w skardze
Najwyższy na podstawie art. 123 ust. 2 Ordynacji wyborczej oddalił skargę.
Sąd