Supreme Court dismisses delay claim where applicant repeatedly requested judge recusal causing procedural delays.

Sygn. akt III SPP 6/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Jerzy Kwaśniewski

w sprawie ze skargi M. J.

na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […]

w sprawie I ACa …/08,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

oddala skargę.

Uzasadnienie:

M. J., dalej jako „skarżący” w skardze na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniósł

o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w sprawie I ACa

…/08 nastąpiła przewlekłość postępowania, przyznanie od Skarbu Państwa na

rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 20.000 zł.

W uzasadnieniu skargi podniósł miedzy innymi, że Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia

5 lutego 2008 r. oddalił powództwo skarżącego przeciwko Skarbowi Państwa o

odszkodowanie i zadośćuczynienie. W dniu 10 marca 2008 r. skarżący wniósł

apelację od tego wyroku, wnosząc o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu

Apelacyjnego na podstawie art. 49 k.p.c. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2008 r.

wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez imienne wskazanie

sędziów, których on dotyczy oraz podanie, w stosunku do każdego z sędziów,

przyczyn wyłączenia. Skarżący w piśmie z dnia 23 czerwca 2008 r. wniósł o

wyłączenie imiennie określonych sędziów Sądu Apelacyjnego, którzy orzekali w

sprawach lustracyjnych skarżącego. Dnia 4 lutego 2009 r. skarżący, powołując się

na art. 45 ust. 1 i art. 8 ust. 2

Konstytucji ponownie wystąpił o wyłączenie

wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2009 r.

wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku z 4 lutego 2009 r. poprzez imienne

wskazanie sędziów, których on dotyczy oraz podanie, w stosunku do każdego z

sędziów, przyczyn wyłączenia; zaskarżenie zostało doręczone skarżącemu dnia 18

lutego 2009 r.. W tym samym dniu skarżący wniósł do prezesa Sądu Apelacyjnego

o podanie imiennej listy sędziów Sądu Apelacyjnego, a pismem z dnia 24 lutego

2009 r. – o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku

z 4 lutego 2009 r.

Prezes Sądu Apelacyjnego doręczył skarżącemu, przy piśmie z dnia 19 lutego

2009 r.,( doręczonym skarżącemu 4 marca 2009 r.), listę sędziów Sądu

Apelacyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 4 marca 2009 r., doręczonym

dnia 18 marca 2009 r. zarządzono zwrot wniosku z 4 lutego 2009 r. wobec

nieuzupełnienia jego braków formalnych, przy czym podano, że w razie

uzupełnienia powyższych braków, wniosek zostanie przyjęty z datą uzupełnienia i

zostanie mu nadany bieg procesowy. Wniosek zosta uzupełniony dnia 10 marca

2009 r. W tym dniu skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziów Sadu

Apelacyjnego na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.

Według skarżącego, w takim stanie rzeczy nastąpiło naruszenie prawa skarżącego

do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki,

ponieważ „postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż jest to konieczne dla

wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla

rozstrzygnięcia sprawy.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17

czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w

postępowaniu

przygotowawczym

prowadzonym

lub

nadzorowanym

przez

prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179,

poz. 1483 z późn. zm.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w

postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do

rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej to

konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są

istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne dla załatwienia

sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego

(przewlekłość postępowania).

O przewlekłości postępowania decyduje ocena całego okresu podejmowania

czynności przez dany sąd. Przewlekłość zachodzi wtedy, gdy okres ten przekracza

rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności

podjętych przez sąd, charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości,

znaczenia dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz

zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość

postępowania (art. 2 ust. 2 tej ustawy).

W niniejszej sprawie jest niesporne, że skarżący dnia 10 marca 2008 r.

wniósł do Sądu Apelacyjnego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5

lutego 2008 r., oddalającego powództwo skarżącego o odszkodowanie i

zadośćuczynienie, wnosząc jednocześnie o wyłączenie – na podstawie art. 49

k.p.c. – wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego od udziału w sprawie. Skarżący

złożył wnioski o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego od udziału w

sprawie, kolejno dnia 4 lutego 2009 r. i 10 marca 2009 r., z tym że ten ostatni

wniosek oparty był na przepisie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.

W niniejszej sprawie jest niesporne, że sprawa nie została załatwiona przez

Sąd Apelacyjny w terminie dwóch lat, licząc od dnia jej wpływu do Sądu

Apelacyjnego do dnia wpływu skargi do Sądu Najwyższego. Jednakże w niniejszej

sprawie nie ma przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy,

ponieważ oceniając, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, Sąd

Najwyższy uwzględnił między innymi zachowanie się skarżącego, który wielokrotnie

żądał wyłączenia wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego od udziału w sprawie,

ostatnio dnia 10 marca 2009 r., oraz konieczność rozstrzygnięcia przez właściwy

sąd o wyłączeniu sędziów, co wymaga miedzy innymi złożenia wyjaśnień przez

każdego sędziego, którego wniosek dotyczy ( art. 52 § 2 k.p.c.). W tych

okolicznościach nie można uznać, że Sąd Apelacyjny podejmując czynności

procesowe w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 10 marca 2009 r. o

wyłączenie wszystkich sędziów Sadu Apelacyjnego opóźnia się z podejmowaniem

tych czynności do tego stopnia, że powoduje to przewlekłość całego postępowania

przed Sądem Apelacyjnym.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.