Supreme Court dismisses civil delay complaint due to failure to comply with mandatory lawyer representation requirement.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the return of the plaintiff's complaint regarding procedural delay and inactivity. The applicant filed the petition without representation by a lawyer or legal advisor, violating a mandatory procedural rule. Consequently, the court rejected the claim because the filing did not meet the statutory requirements for admissibility.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki art. 4 ust. 2; Kodeks postępowania cywilnego art. 3932, art. 871 § 1; Skarga na przewlekłość postępowania w sprawie cywilnej sporządzona z naruszeniem wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego podlega zwrotowi na podstawie art. 130 § 5 k.p.c.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III SPP 27/05
ZARZĄDZENIE
Dnia 18 lutego 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Andrzej Wasilewski
w sprawie ze skargi M. K.
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w G.
w sprawie I ACa …/04,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lutego 2005 r.,
zarządza zwrot skargi.
Uzasadnienie
M. K. wniósł do Sądu Najwyższego „Skargę na przewlekłość, bezczynność i
nieuzasadnioną zwłokę w rozpatrywaniu sprawy przez Sąd Apelacyjny w Gd.
Wydz. Cywilny w sprawie mojego wniosku o wznowienie postępowania z mojej
strony na podstawie prawnej art. 414 k.p.c., od zakończonego orzeczenia.
Orzeczenia ostatecznego w sprawie (sygn. akt I 1 C …/99) z dnia 27 kwietnia 2000
r. wydanego przez S.O. we W. (...)”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W wypadku wnoszenia skargi na przewlekłość postępowania w sprawie cywilnej,
dla rozpoznania której właściwy jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17
czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki – Dz. U. Nr 179, poz. 1843),
obowiązuje przymus adwokacko-radcowski (art. 3932 k.p.c. – uchwała składu
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04,
której Sąd Najwyższy nadał moc zasady prawnej – art. 61 § 6 ustawy z dnia 23
listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.; a
począwszy od dnia 5 lutego 2005 r., na podstawie art. 1 pkt 13 i pkt 49 ustawy z
dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz
niektórych innych ustaw, Dz. U. Nr 172, poz. 1804 – art. 871 § 1 k.p.c.). W niniejszej
sprawie skarga na przewlekłość postępowania nie czyni zadość powyższemu
wymaganiu prawnemu, bowiem nie została sporządzona przez adwokata lub radcę
prawnego, i dlatego – na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. – podlega ona zwrotowi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Teza:
Skarga na przewlekłość postępowania w sprawie cywilnej, dla rozpoznania
której właściwy jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o
skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki – Dz. U. Nr 179, poz. 1843), sporządzona z
naruszeniem
wymagania
prawnego
w
zakresie
przymusu
adwokacko-
radcowskiego (art. 3932 k.p.c. – uchwała składu siedmiu sędziów Sądu
Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, której Sąd Najwyższy
nadał moc zasady prawnej – art. 61 § 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie
Najwyższym, Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.; a począwszy od dnia 5 lutego 2005
r., na podstawie art. 1 pkt 13 i pkt 49 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy
– Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. Nr 172,
poz. 1804 – art. 871 § 1 k.p.c.), podlega ona zwrotowi na podstawie art. 130 § 5
k.p.c.