Supreme Court dismisses appeal on procedural delay due to new Civil Procedure Code rules on legal representation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the return of the plaintiff's appeal regarding the excessive length of proceedings. Although a prior ruling required mandatory legal counsel for such appeals, a new Civil Procedure Code provision came into effect on February 5, 2005, exempting parties represented by lawyers from this requirement. Consequently, the court deemed the appeal inadmissible because it was filed in violation of the newly applicable rules on legal representation.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Kodeks postępowania cywilnego art. 871 ust. 1, art. 130 ust. 5: Skarga na przewlekłość postępowania złożona przez stronę zastępowaną przez adwokata lub radcę prawnego jest dopuszczalna bez konieczności zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, co skutkuje odrzuceniem skargi złożonej w naruszeniu tych przepisów.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III SPP 24/05
ZARZĄDZENIE
Dnia 18 lutego 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Iwulski
w sprawie ze skargi J. S.
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w L.
w sprawie I ACz …/04,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lutego 2005 r.,
zarządza zwrot skargi.
Uzasadnienie
W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP
42/04, której nadano moc zasady prawnej (dotychczas niepublikowana, przekazana
do publikacji w OSNP 2005 nr 5) Sąd Najwyższy stwierdził, że do skargi na
przewlekłość postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o
skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843), rozpoznawanej
przez Sąd Najwyższy w sprawie cywilnej, stosuje się przymus adwokackoradcowski (art. 3932 k.p.c.). Skarga byłaby więc niedopuszczalna jako złożona bez
zachowania tego wymagania i podlegała odrzuceniu. Jednakże w dniu 5 lutego
2005 r. weszła w życie (w zasadniczej części) ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o
zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
(Dz.U. Nr 172, poz. 1804), w której uchylono art. 393 2 k.p.c. i wprowadzono nowe
regulacje art. 871 i 130 § 5 k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami, w postępowaniu przed
Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców
prawnych; zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z
postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej
instancji; przepisu tego nie stosuje się, gdy stroną, jej przedstawicielem ustawowym
lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor
habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną lub jej przedstawicielem
ustawowym jest adwokat lub radca prawny (art. 87 1 k.p.c.). Pisma procesowe
sporządzone z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do
usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej. Te nowe przepisy mają
bezpośrednie zastosowanie, także do spraw wszczętych przed ich wejściem w
życie. Ponieważ skarga nie została złożona w sposób wymagany w art. 87 1 k.p.c.,
to należało zarządzić jej zwrot na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. art.
8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.).