Supreme Court dismisses delay complaint when underlying case settles and original proceedings end.

Postanowienie z dnia 6 stycznia 2006 r.

III SPP 156/05

Sąd powinien przedstawić skargę na przewlekłość postępowania wraz z

aktami sprawy do sądu właściwego do jej rozpoznania dopiero po przeprowadzeniu rozprawy w sytuacji, gdy w dacie jej wniesienia przez stronę wyznaczony jest już termin posiedzenia, a przekazanie skargi stwarzałoby konieczność zmiany tego terminu. Jeżeli postępowanie w sprawie, którego dotyczyła

skarga na przewlekłość postępowania, zostało prawomocnie zakończone, postępowanie wszczęte w wyniku złożenia skargi podlega umorzeniu.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Józef Iwulski,

Andrzej Wasilewski (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 stycznia

2006 r. sprawy ze skargi Piotra R. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego

w Warszawie [...]

u m o r z y ł postępowanie.

Uzasadnienie

Radca prawny - Radosław D., działający w imieniu powoda - Piotra R., pismem z dnia 18 listopada 2005 r. złożył do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę

na przewlekłość postępowania w zawisłej przed tym Sądem sprawie [...], w której

wniósł, po pierwsze - „o stwierdzenie, iż w przedmiotowym postępowaniu nastąpiło

naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z

uwagi na bezczynność sądu, na podstawie art. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z

dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z dnia 16

sierpnia 2004 r.)”, po drugie - „o wydanie sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia

podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności”, po trzecie - „o zasądzenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa odszkodowania w wysokości 10.000 zł”,

po czwarte - „o zasadzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.” W uzasadnieniu powyższej

skargi pełnomocnik skarżącego podniósł w szczególności, że „w przedmiotowej

sprawie skarżący wniósł o zasądzenie od pozwanej E. SA kwoty 36.254,06 zł wraz z

ustawowymi odsetkami z tytułu nieuregulowania ceny za sprzedaż akcji pracowniczych na podstawie umowy z dnia 10 grudnia 2001 r. W dniu 20 marca 2004 r. Sąd

Okręgowy w Warszawie wydał w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. W dniu 13 kwietnia 2004 r. strona pozwana w sprzeciwie od przedmiotowego

nakazu wniosła o oddalenie powództwa, zaskarżając nakaz w całości. Jednocześnie

pozwana nie zakwestionowała faktu zawarcia z powodem umowy sprzedaży akcji.

Na przedmiotowy sprzeciw strona powodowa złożyła odpowiedź w dniu 23 czerwca

2004 r. odnosząc się do wszystkich zarzutów pozwanej. W dniu 08 lutego 2005 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie ogłosił wyrok w przedmiotowej sprawie zasądzając od

E. SA na rzecz Piotra R. kwotę 36.254,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami zgodnie z

żądaniem powoda. Od przedmiotowego wyroku z dnia 06 kwietnia 2005 r. pozwana

złożyła apelację, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów

postępowania cywilnego oraz naruszenie przepisów prawa materialnego. W dniu 15

czerwca 2005 r. powód wniósł odpowiedź na apelację pozwanej odnosząc się do

wszystkich zarzutów pozwanej. Zgodnie z treścią art. 6 k.p.c. sąd powinien przeciwdziałać przewlekłości postępowania. W przedmiotowej sprawie pomimo upływu 5

miesięcy od złożenia przez skarżącego odpowiedzi na apelację strony pozwanej i

dopełnienia wszelkich formalności z tym związanych (złożenia odpisu odpowiedzi na

apelację) termin posiedzenia sądu nie został do dnia dzisiejszego wyznaczony”.

Następnie, na skutek apelacji powoda, Sąd Apelacyjny w dniu 16 grudnia

2005 r. postanowił: „1. uchylić zaskarżony wyrok i postępowania w sprawie umorzyć;

2. Zasądzić od E. SA z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego

w Warszawie) kwotę 1.318,89 zł tytułem połowy wpisu sądowego od pozwu”, a w

uzasadnieniu tego postanowienia stwierdził, że „na rozprawie apelacyjnej w dniu 16

grudnia 2005 r. pełnomocnicy stron zawarli ugodę, na mocy której pozwana zobowiązała się dokonać zapłaty, uzgodnionych w sposób satysfakcjonujący powoda,

kwot. Jednocześnie pełnomocnik powoda cofnął pozew ze zrzeczeniem się roszczenia a pełnomocnik pozwanej cofnął apelację.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (zwaną również skargą na przewlekłość postępowania’) składa się do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 2

ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U. Nr 179,

poz. 1843 - powoływanej nadal jako: ustawa). Z kolei, sąd, do którego wniesiono

skargę na przewlekłość postępowania, ma obowiązek jej ‘niezwłocznego’ (tzn. bez

nieuzasadnionej zwłoki) przedstawienia sądowi właściwemu do jej rozpoznania wraz

z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie (art. 7 w związku z art. 4 tej

ustawy). Skargę na przewlekłość postępowania wnosi się w toku postępowania w

sprawie (art. 5 ust. 1 ustawy), jeżeli strona podnosi zarzut naruszenia prawa do rozpoznania danej sprawy „w rozsądnym terminie” (art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie

praw człowieka i podstawowych wolności) i „bez nieuzasadnionej zwłoki” (art. 45 ust.

1 Konstytucji RP), a czyni to w celu usunięcia zaistniałego naruszenia prawa (przedmiotem skargi na przewlekłość postępowania, jest żądanie strony stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy - art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy,

ewentualnie także żądanie wydania sądowi rozpoznającemu sprawę zlecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności - art. 6 ust. 3 in principio

ustawy oraz żądanie zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej w wysokości nie

przekraczającej 10.000 złotych - art. 6 ust. 3 in fine ustawy). Oznacza to, że w sytuacji, gdy w dacie wniesienia przez stronę skargi na przewlekłość postępowania w

sprawie znany jest już termin posiedzenia sądu, na którym sprawa ta powinna zostać

rozpoznana, i przekazanie wniesionej skargi na przewlekłość postępowania wraz z

aktami sprawy do sądu właściwego do jej rozpoznania stwarzałoby konieczność

zmiany terminu rozpoznania sprawy - sąd, do którego złożona została skarga na

przewlekłość postępowania, w celu uniknięcia zwłoki w rozpoznaniu sprawy, przedstawi tę skargę wraz z aktami sprawy sądowi właściwemu do jej rozpoznania dopiero

bezpośrednio po wyznaczonym uprzednio terminie posiedzenia, na którym sprawa

ma zostać rozpoznana.

Mając powyższe na uwadze, jakkolwiek w niniejszej sprawie skarga na przewlekłość postępowania złożona została przez stronę w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie w połowie listopada 2005 r., to jednak Sąd Apelacyjny w Warszawie postąpił

prawidłowo przekazując tę skargę do Sądu Najwyższego wraz z aktami sprawy, któ-

rej ona dotyczy, dopiero po zamknięciu posiedzenia jawnego (rozprawy), jakie w tej

sprawie odbyło się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w dniu 16 grudnia 2005

r., albowiem dzięki temu możliwe było uniknięcie zbędnej zwłoki w rozpoznaniu

sprawy przez ten Sąd.

Równocześnie, mając na uwadze to, że postanowieniem z dnia 16 grudnia

2005 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w

Warszawie z dnia 8 lutego 2005 r. i postępowanie w rozpoznawanej sprawie umorzył, albowiem na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w dniu 16

grudnia 2005 r. pełnomocnicy obu stron sporu (powoda - Piotra R. oraz strony

pozwanej - E. SA z siedziba w W.) zawarli ugodę, na mocy której „pozwana zobowiązała się dokonać zapłaty, uzgodnionych w sposób satysfakcjonujący powoda,

kwot. Jednocześnie pełnomocnik powoda cofnął pozew ze zrzeczeniem się roszczenia a pełnomocnik pozwanej cofnął apelację”, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie

w niniejszej sprawie, skoro postępowanie w sprawie, którego dotyczyła skarga na

przewlekłość postępowania, zostało umorzone (art. 386 § 3 w związku z art. 3941 § 3

oraz art. 39810 i art. 39821, a także w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca

2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki).