Supreme Court dismisses appeal on procedural delay due to mandatory transfer of case files to Supreme Court.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed Alfred S.'s complaint alleging unreasonable delay in the appellate proceedings before the Poznań Court of Appeal. The appellant argued that the eight-month gap between the transfer of case files and the rescheduled hearing violated his right to a speedy trial, citing his poor health. The court found the delay justified because the appellant had previously filed a complaint to the Supreme Court, necessitating the transfer of files for a ruling before the original hearing could proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 ust. 1 k.p.c.; Art. 8 ust. 2, Art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki: A delay in scheduling a hearing caused by the mandatory transfer of case files to the Supreme Court for a ruling on a complaint does not constitute an unreasonable delay.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 3 czerwca 2005 r.
III SPP 104/05
Przedłużenie się postępowania spowodowane koniecznością przesunięcia terminu rozprawy apelacyjnej wskutek wniesienia skargi na przewlekłość
postępowania nie narusza prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.
Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Beata Gudowska,
Andrzej Wasilewski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca
2005 r. sprawy ze skargi Alfreda S. z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu [...]
o d d a l i ł skargę.
Uzasadnienie
Wyznaczony z urzędu adwokat L.T., działający w imieniu skarżącego - Alfreda
S., pismem z dnia 31 marca 2005 r., które do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu wpłynęło w dniu 7 kwietnia 2005 r., wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie [...] Sądu Apelacyjnego w Poznaniu oraz przyznania od
Skarbu Państwa na rzecz powoda kwoty 10.000 złotych z tytułu przewlekłości postępowania w tej sprawie. W uzasadnieniu powyższej skargi pełnomocnik powoda
wskazał na to, że: (a) w przedmiotowej sprawie powód wniósł pozew do Sądu Okręgowego w Szczecinie w dniu 30 października 2000 r., podczas gdy Sąd Okręgowy w
Szczecinie wydał wyrok w tej sprawie w dniu 18 czerwca 2004 r.; (b) następnie,
apelacja powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2004
r. została wniesiona w dniu 11 sierpnia 2004 r., Sąd Okręgowy w Szczecinie przesłał
akta sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu w dniu 7 września 2004 r., tymczasem termin rozprawy apelacyjnej w tej sprawie został wyznaczony na dzień 7 kwiet-
nia 2005 r. W opinii pełnomocnika powoda oznacza to, że: „od wysłania akt sprawy
Sądowi Apelacyjnemu do dnia wyznaczenia terminu rozprawy upłynie 8 miesięcy. W
ocenie powoda nastąpiło w takiej sytuacji naruszenie jego prawa do rozpoznania
sprawy w postępowaniu bez nieuzasadnionej zwłoki. Zdaniem powoda, stan sprawy
nie wymagał wyznaczenia rozprawy dopiero po upływie prawie 8 miesięcy od chwili
wpłynięcia akt do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Powód twierdzi, że nie został poinformowany o przyczynach, które spowodowały, że dopiero w dniu 7.04.2005 r. została wyznaczona rozprawa. Powód od dłuższego czasu trapiony jest chorobami.
Każda zwłoka w postępowaniu wpływa nie tylko negatywnie na jego stan psychiczny,
ale destrukcyjnie wpływa na jego stan zdrowia, w szczególności stan neurologiczny.
Powód stara się unikać stresów i niepowodzeń, dlatego w jego ocenie przewlekłość
postępowania w sprawie powoduje u niego uczucia krzywdy.” Prezes Sądu Apelacyjnego w Poznaniu wniósł o oddalenie skargi ze względu na jej bezzasadność, a w
uzasadnieniu swego stanowiska w sprawie wyjaśnił w szczególności, że akta sprawy
powoda wraz z jego apelacją wpłynęły wprawdzie z Sądu Okręgowego w Szczecinie
do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w dniu 7 września 2004 r., tym niemniej: (a) już w
dniu 8 września 2004 r. akta te zostały zwrócone Sądowi Okręgowemu w Szczecinie
w celu uzupełnienia braków formalnych apelacji; (b) ponownie Sąd Okręgowy w
Szczecinie przesłał akta sprawy do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w dniu 16 września 2004 r. i wówczas przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy apelacyjnej na dzień 9 marca 2004 r.; (c) jednakże w międzyczasie, „w dniu 27 grudnia
2004 r. powód złożył napisaną osobiście skargę na przewlekłość postępowania,
którą przedstawiono w z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu w Warszawie, który
postanowieniem z dnia 24 stycznia 2005 r. (III SPP 130/04) odrzucił skargę powoda
z powodu niezachowania przymusu radcowsko-adwokackiego; zwrot akt sprawy powoda z Sądu Najwyższego w Warszawie do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu nastąpił
dopiero w dniu 4 marca 2005 r. i to sprawiło, że nie było już wówczas możliwości
rozpisania sprawy na termin wyznaczony na 9.III.2005 r. i dlatego rozprawę zniesiono wyznaczając nową na 7.IV.2005 r.”, a wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2005 r. [...]
Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację powoda w sprawie z jego powództwa o
odszkodowanie w wysokości 100 tysięcy zł z tytułu szkody moralnej i rozstroju zdrowia jakiego powód miał - w jego przekonaniu - doznać w wyniku przewlekłości postępowań w licznych toczących się przed Sądem spraw; (d) równocześnie, Prezes Sądu
Apelacyjnego w Poznaniu w odpowiedzi na skargę powoda na przewlekłość postę-
powania poinformował, iż: „13.IV.2005 r. akta przedłożono sędziemu sprawozdawcy
celem sporządzenia uzasadnienia na wniosek powoda, co nastąpiło 18.IV.2005 r.
19.IV.2005 r. akta sprawy zostały przedstawione Sądowi Najwyższemu w związku z
niniejszą skargą na przewlekłość postępowania. Jak zatem z powyższego wynika,
czynności w Sądzie Apelacyjnym podejmowane były bez nieuzasadnionego opóźnienia, wobec czego brak podstaw co do uwzględnienia skargi powoda.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę na przewlekłość w postępowaniu, którego skarga dotyczy, składa się
w toku postępowania w sprawie do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5
ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa
strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
- Dz.U. Nr 179, poz. 1848), a sądem właściwym do rozpoznania tej skargi jest sąd
przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie, a jeżeli skarga dotyczy
przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym właściwym jest Sąd Najwyższy (art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki). Wynika stąd, że
ocena dokonywana przez sąd właściwy dla rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania nie odnosi się do wcześniejszych etapów postępowania w sprawie, które
zostały już zakończone (zamknięte) w wyniku wydania stosownych orzeczeń kończących postępowanie przed sądem w danej instancji, lecz jedynie do etapu postępowania przed tym sądem, przed którym postępowanie to się nadal toczy, jakkolwiek
ocena terminowości i prawidłowości czynności podejmowanych przez sąd na danym
(aktualnym) etapie postępowania w sprawie powinna być dokonywana przy
uwzględnieniu przebiegu i wyników także wszystkich wcześniejszych etapów postępowania w tej sprawie (art. 2 w związku z art. 12 ust. 2 i ust. 3 ustawy o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki).
W rozpoznawanej sprawie wniesiona przez pełnomocnika skarżącego - Alfreda S. skarga na przewlekłość postępowania została sporządzona w dniu 31 marca
2005 r., a złożona w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu w dniu 7 kwietnia 2005 r., natomiast do Sądu Najwyższego wpłynęła wraz z aktami sprawy w dniu 25 kwietnia
2005 r. Wprawdzie w tej samej dacie (tzn. w dniu 7 kwietnia 2005 r.) odbyła się przed
Sądem Apelacyjnym w Poznaniu rozprawa, na której rozpoznana została wniesiona
w imieniu skarżącego - będącego powodem w sprawie - apelacja od wyroku Sądu
Okręgowego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2004 r. [...], a następnie - po zamknięciu rozprawy w tej sprawie - Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 kwietnia
2005 r. oddalił apelację powoda, tym niemniej należy przyjąć, że w danym wypadku
skarga na przewlekłość postępowania wniesiona została jeszcze przed wydaniem
wyroku w sprawie, a więc w toku postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu. Natomiast, jakkolwiek w skardze powyższej sformułowane zostały zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania w sprawie tak przed Sądem Okręgowym w
Szczecinie, jak i przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu, to jednak zważywszy na to,
że ocena dokonywana przez sąd właściwy dla rozpoznania skargi na przewlekłość
postępowania nie odnosi się do wcześniejszych etapów postępowania w sprawie,
które zostały już zakończone (zamknięte) w wyniku wydania stosownych orzeczeń
kończących postępowanie przed sądem w danej instancji, lecz jedynie do etapu postępowania przed tym sądem, przed którym postępowanie to nadal się toczy, przedmiotem rozpoznania przed Sądem Najwyższym mogą być podniesione w niniejszej
skardze zarzuty wyłącznie w zakresie, w jakim dotyczą one przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu.
W niniejszej sprawie: (a) akta sprawy powoda wraz z jego apelacją od wyroku
Sądu Okręgowego w Szczecinie wpłynęły do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w dniu
7 września 2004 r.; (b) jednak już w dniu 8 września 2004 r. zostały one zwrócone
Sądowi Okręgowemu w Szczecinie w celu uzupełnienia braków formalnych apelacji;
(c) następnie, Sąd Okręgowy w Szczecinie ponownie przesłał akta sprawy do Sądu
Apelacyjnego w Poznaniu w dniu 16 września 2004 r. i wówczas przewodniczący
wydziału wyznaczył termin rozprawy apelacyjnej na dzień 9 marca 2004 r., czyli w
terminie bez mała 6 miesięcy od daty ich wpływu do tego Sądu; (c) jednakże w międzyczasie, w dniu 27 grudnia 2004 r. powód złożył napisaną osobiście skargę na
przewlekłość postępowania, którą Sąd Apelacyjny w Poznaniu przedstawił niezwłocznie wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu w Warszawie, a Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 24 stycznia 2005 r. (III SPP 130/04) odrzucił skargę powoda na przewlekłość postępowania z powodu niezachowania „przymusu radcowsko-adwokackiego”; (d) zwrot akt sprawy powoda z Sądu Najwyższego w Warszawie
do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu nastąpił dopiero w dniu 4 marca 2005 r., co
sprawiło, że nie było już wówczas możliwości rozpisania sprawy na pierwotnie wy-
znaczony termin wyznaczony - 9 marca 2005 r. i dlatego rozprawę w tym terminie
zniesiono, wyznaczając nowy termin rozprawy na dzień 7 kwietnia 2005 r.; (e) z kolei, wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2005 r. [...] Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację powoda w sprawie z jego powództwa o odszkodowanie w wysokości 100 tysięcy
zł z tytułu szkody moralnej i rozstroju zdrowia jakiego powód miał - w jego przekonaniu - doznać w wyniku przewlekłości postępowań w licznych toczących się przed
Sądem sprawach; (f) równocześnie, Prezes Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w odpowiedzi na skargę powoda na przewlekłość postępowania poinformował, iż w
związku z wnioskiem powoda o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, w dniu 13
kwietnia 2005 r. akta sprawy przedłożono sędziemu sprawozdawcy celem sporządzenia uzasadnienia wyroku, co nastąpiło w dniu 18 kwietnia 2005 r., a w dniu 19
kwietnia 2005 r. akta sprawy zostały przedstawione Sądowi Najwyższemu w związku
z wniesieniem przez pełnomocnika powoda niniejszej skargi na przewlekłość postępowania. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie wszystkie czynności podejmowane były przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu bez nieuzasadnionej zwłoki, a w szczególności: po pierwsze - pierwotnie termin rozpoznania apelacji powoda od wyroku
Sądu Okręgowego w Szczecinie wyznaczony został na dzień 9 marca 2005 r., tj. w
niespełna sześć miesięcy od daty przekazania akt sprawy do Sądu Apelacyjnego w
Poznaniu; oraz po drugie - z kolei, zmiana pierwotnego terminu rozprawy i wyznaczenie jej na dzień 7 kwietnia 2005 r. nastąpiła z przyczyn obiektywnych, albowiem w
związku z wniesieniem przez powoda skargi na przewlekłość postępowania akta
sprawy powoda zostały przekazane wraz z wniesioną przezeń skarga do Sądu Najwyższego, skąd zwrócone zostały do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu - dopiero po
wydaniu przez Sąd Najwyższy postanowienia z dnia 24 stycznia 2005 r. o odrzuceniu
skargi powoda (III SPP 130/04) - w dniu 4 marca 2005 r., co sprawiło, że konieczne
było wyznaczenie nowego terminu rozprawy w sprawie na dzień 7 kwietnia 2005 r. W
tej sytuacji, skarga powoda na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu okazała się niezasadna.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w
związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 i art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki orzekł jak w sentencji.