Supreme Court dismisses invalidity claims against final presidential and European Parliament election rulings as non-appealable.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicant's request to declare the final election rulings invalid. The applicant sought to overturn decisions regarding the validity of presidential and European Parliament elections. The court ruled that these rulings are final and unchallengeable because the Constitution and specific election laws do not provide for further judicial review or appeals.
Legislator headnote
AI generatedArt. 129 ust. 2 Konstytucji; ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; uchwały Sądu Najwyższego w sprawach ważności wyborów są ostateczne i nie podlegają kontroli sądowej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III SO 4/11
POSTANOWIENIE
Dnia 29 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący)
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)
SSN Roman Kuczyński
w sprawie z wniosków B. W.
o stwierdzenie nieważności uchwał Sądu Najwyższego
z dnia 23 listopada 2005 r., III SW 195/05,
z dnia 3 sierpnia 2010 r., III SW 370/10,
z dnia 26 sierpnia 2009 r., III SW 48/09
i z dnia 29 lipca 2004 r., III SW 35/04
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 czerwca 2011 r.,
odrzuca wnioski.
Uzasadnienie
B. W. w pismach z 7, 12 i 19 kwietnia 2011 r. oraz z 12 i 25 maja 2011 r. wniósł o
stwierdzenie nieważności uchwał Sądu Najwyższego z 23 listopada 2005 r. (III SW
195/05) w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
przeprowadzonych 9 i 23 października 2005 r., z 3 sierpnia 2010 r. (III SW 370/10)
w
sprawie
ważności
wyborów
Prezydenta
Rzeczypospolitej
Polskiej
przeprowadzonych 20 czerwca 2010 r. oraz 4 lipca 2010 r., z 29 lipca 2004 r. (III
SW 35/04) w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych
13 czerwca 2004 r., z 26 sierpnia 2009 r. (III SW 48/09) w sprawie wyborów do
Parlamentu
Europejskiego
przeprowadzonych
czerwca
2009
postanowienia Sądu Najwyższego z 27 lipca 2010 r. (III SW
r.
oraz
383/10)
pozostawiającego protest wyborczy bez dalszego biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wnioski są niedopuszczalne i dlatego zostały odrzucone.
Uchwały Sądu Najwyższego z 23 listopada 2005 r. (III SW 195/05) i z 3 sierpnia
2010 r. (III SW 370/10) w sprawie ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej są ostateczne i nie podlegają kontroli, a więc wnioskodawca nie może
żądać stwierdzenia ich nieważności.
Konstytucja stanowi, że wyborca ma tylko prawo do protestu wyborczego na
zasadach określonych w ustawie (art. 129 ust. 2).
Zgodnie z ustawą z 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej protest może być wniesiony i rozpoznany przed podjęciem przez Sąd
Najwyższy uchwały w sprawie ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej (art.
72 i następne ustawy oraz art. 129 ust. 1 Konstytucji).
Należy więc dostrzec, że skoro ustawa zasadnicza nie przewiduje innej kontroli
wyborów przez wyborcę, to oznacza to, że uchwała Sądu Najwyższego o ważności
wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej jest ostateczna.
Ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej nie przewiduje również
odwołania od postanowienia Sądu Najwyższego w sprawie protestu wyborczego.
Skoro Sąd Najwyższy rozstrzygając o ważności wyborów ma na uwadze wszystkie
protesty wyborcze to po uchwale o ważności wyborów postanowienie dotyczące
protestu wyborczego nie może być kontrolowane. Niezależnie również od tego, że
od postanowień Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Wynika to
z ustrojowej roli tego Sądu. Wszelka więc dalsza kontrola uchwał i postanowień
Sądu Najwyższego musiałaby zostać wyraźnie określona w ustawie. Nawet w
postępowaniu
przed
sądami
powszechnymi
każdy
środek
odwoławczy
(zaskarżenia) ma swą wyraźną podstawę. Z tych przyczyn niedopuszczalny jest
wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia Sądu Najwyższego z 27 lipca
2010 r. (III SW 383/10) pozostawiającego protest wyborczy bez dalszego biegu.
Nie inna ocena odnosi się do wniosków o stwierdzenie nieważności uchwał Sądu
Najwyższego z 26 sierpnia 2009 r. (III SW 48/09) i z 29 lipca 2004 r. (III SW 35/04)
w sprawie wyborów do Parlamentu Europejskiego, gdyż i tu obowiązuje podobne
rozwiązanie jak w wyborach Prezydenta, czyli że uchwała w sprawie tych wyborów,
podjęta przez Sąd Najwyższy po rozpoznaniu protestów wyborczych nie podlega
kontroli i dlatego nie jest dopuszczalny wniosek o stwierdzenie jej nieważności (art.
134 i nast. ustawy z 23 stycznia 2004 r. Ordynacja wyborcza do Parlamentu
Europejskiego).
Z powyższych motywów orzeczono jako w sentencji.