Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III SO 3/10 AI generated

Supreme Court rejects appeal against its own procedural order as no appeal mechanism exists.

Case Number III SO 3/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against its own procedural order refusing to interpret a prior judgment. The applicant argued that the Civil Procedure Code allows appeals against such orders, but the Court found no statutory basis for challenging its rulings. Consequently, the Court held that the Supreme Court, as the highest judicial organ, has final authority and no appeals are permissible against its decisions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.; art. 398 § 21 k.p.c.; art. 373 k.p.c.: Appeals against procedural orders of the Supreme Court are inadmissible because the Supreme Court is the highest judicial organ with final authority.

Keywords

AI generated
Supreme Court finality procedural order appeal Civil Procedure Code no appeal mechanism highest judicial organ

Cited Legislation

AI generated
art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 398 § 21 k.p.c.
oraz art. 39821 w związku z art.
art. 373 k.p.c.
39821 w związku z art. 373 k.p.c.
art. 395 § 2 k.p.c
ewentualnie przekazania sprawy właściwemu składowi orzekającemu (art. 395 § 2
art. 183 Konstytucji RP
(art. 183 Konstytucji RP oraz art.
art. 373 k.p.c
39821 w związku z art. 373 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 28 września 2004 r., II UZ 39/04
postanowienie SN z 15 listopada 2004 r., II UO 3/04
postanowienie SN z 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07
postanowienie SN z 3 marca 2010 r., III SO 1/10
postanowienie SN z 14 lipca 2000, II UZ 82/00

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III SO 3/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Romualda Spyt

w sprawie z wniosku G. P.

o wykładnię wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2007 r.

w sprawie III KRS 6/06

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 listopada 2010 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 13 stycznia 2010 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

G. P. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 14 stycznia

2010 r., którym odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu Najwyższego z 10

stycznia 2007 r. w sprawie o sygn. akt III KRS 6/06. Domagała się w nim uchylenia

zaskarżonego postanowienia i dokonanie wykładni wyroku Sądu Najwyższego z 10

stycznia 2007 r., III KRS 6/06 zgodnie ze złożonym wcześniej wnioskiem,

ewentualnie przekazania sprawy właściwemu składowi orzekającemu (art. 395 § 2

k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić. Żaden przepis nie przewiduje możliwości

zaskarżania postanowień Sądu Najwyższego. Zażalenie nie przysługuje więc, ani

na

postanowienie

Sądu

Najwyższego

o

odrzuceniu

skargi

kasacyjnej

(postanowienia SN z 28 września 2004 r., II UZ 39/04 i z 15 listopada 2004 r., II UO

3/04), ani oddalającego skargę kasacyjną (postanowienie SN z 5 grudnia 2007 r., II

UZ 36/07). Zażalenie nie przysługuje więc również na postanowienie Sądu

Najwyższego wydane w sprawie z 14 stycznia 2010 r. Kodeks postępowania

cywilnego

wyczerpująco

reguluje

dopuszczalność

poszczególnych

środków

odwoławczych lub zaskarżenia. Ich wniesienie jest więc możliwe, gdy przepis

dopuszcza oznaczony środek odwoławczy lub zaskarżenia (postanowienie SN z 3

marca 2010 r., III SO 1/10).

Brak środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego wynika także z

ustrojowego

usytuowania

tego

Sądu

jako

naczelnego

organu

sądowego

sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania

(art. 183 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie

Najwyższym, Dz.U. Nr 240, poz. 2052). W każdej procedurze musi występować

najwyższy organ procesowy, którego orzeczenia są ostateczne. Takim organem w

polskim postępowaniu cywilnym jest Sąd Najwyższy (postanowienie SN z 14 lipca

2000, II UZ 82/00).

Z powyższych przyczyn zażalenie zostało odrzucone, na podstawie 394 1 § 3

oraz art. 39821 w związku z art. 373 k.p.c.