Supreme Court rejects appeal against election protest dismissal as inadmissible due to finality of election proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against its earlier decision to leave an election protest without further consideration. The appellant argued for a review of the election complaint, but the Court held that the Civil Procedure Code does not provide for appeals against Supreme Court rulings in this context. The decision rests on the Supreme Court's unique constitutional position and the specific procedural nature of election validity proceedings, which preclude any further judicial review after the election is declared valid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 k.p.c.; Art. 3941 k.p.c.; Art. 4241 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: Appeals against final Supreme Court decisions in election protest proceedings are inadmissible due to the court's constitutional status and the finality of the election validity process.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III SO 2/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt (przewodniczący)SSN Krzysztof StarykSSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca) w sprawie z protestu I. N.przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 listopada 2015 r.,zażalenia protestującej na postanowienie Sądu Najwyższegoz dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt III SW 39/15, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu protest I. N. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jako złożony z przekroczeniem terminu określonego w art. 321 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.).W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o „rozpatrzenie skargi wyborczej”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.Przepisy Kodeksu wyborczego i Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego ani skargą kasacyjną (art. 3981 k.p.c.), ani zażaleniem (art. 3941 k.p.c.), ani skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.). O niedopuszczalności zażalenia w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Najwyższego o pozostawieniu protestu wyborczego bez dalszego biegu decyduje także wzgląd na ustrojową pozycję tego Sądu oraz na charakter i funkcję postępowania w przedmiocie ważności wyborów.
Zakres zadań Sądu Najwyższego został określony w ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 499 ze zm.). Przepisy tej ustawy dotyczące postępowania przed Sądem Najwyższym nie pozwalają na przyjęcie stanowiska, że orzeczenia tego Sądu podlegają zaskarżeniu, co musiałoby zostać wyraźnie określone w ustawie. Niedopuszczalność zażalenia w postępowaniu dotyczącym protestów wyborczych wynika również z wyjątkowego trybu postępowania w przedmiocie ważności wyborów. Rozpoznawanie protestów stanowi w tym porządku wyodrębnioną część, będącą w istocie postępowaniem wstępnym przed wydaniem uchwały o ważności wyborów.
Po podjęciu takiej uchwały rozpatrywanie protestu byłoby całkowicie sprzeczne z funkcją postępowania w przedmiocie ważności wyborów. Uchwałą z dnia 23 czerwca 2015 r., III SW 66/15 (Dz.U. z 2015 r., poz. 952) Sąd Najwyższy stwierdził ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej dokonanego w dniu 24 maja 2015 r. Po podjęciu uchwały o ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 324 § 1 i 2 Kodeksu wyborczego, jakakolwiek kontrola prawidłowości postanowień w przedmiocie protestów wyborczych jest niedopuszczalna (por. także postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., III SO 17/11, OSNP 2012 nr 23-24, poz. 301; z dnia 2 lutego 2012 r., III SO 21/11, LEX nr 1215452; z dnia 27 sierpnia 2014 r., III SO 6/14, LEX nr 1504920; z dnia 27 sierpnia 2014 r., III SO 7/14, LEX nr 1738510; z dnia 4 grudnia 2014 r., III SO 10/14, LEX nr 1616915).Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 13 § 2 w związku z art. 370 i w związku z art. 39821 k.p.c. kc