Supreme Court dismissed appeal; late application for permanent residence card excludes discounted fee.

Wyrok z dnia 6 kwietnia 2001 r.

III RN 86/00

Ulgowej opłaty za wymianę karty stałego pobytu, przewidzianej w § 7 ust.

2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 grudnia 1997 r. w sprawie opłat pobieranych w kraju od cudzoziemców za wydanie

dokumentów (Dz.U. z 1998 r. Nr 1, poz. 2 ze zm.), nie stosuje się do wniosków

złożonych po upływie terminu określonego w art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 25

czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739 ze zm.).

Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2001 r. sprawy ze skargi

Antoniny K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. [...] w

przedmiocie opłaty za wymianę karty stałego pobytu, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w

Warszawie z dnia 13 października 1999 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i oddalił skargę.

Uzasadnienie

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 27 listopada 1998

r. na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra

Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 grudnia 1997 r. w sprawie opłat pobieranych w kraju od cudzoziemców za wydanie dokumentów (Dz.U. z 1998 r. Nr 1,

poz. 2) odmówił Antoninie K. zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłat za wymianę

karty stałego pobytu. Jednakże uwzględniając trudną sytuację materialną strony oraz

racje społeczne wyraził zgodę na zastosowanie opłaty ulgowej w wysokości 300 zł,

stanowiącej 50% opłaty należnej według § 2 powyższego rozporządzenia. Decyzją z

dnia 31 grudnia 1998 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po ponownym

rozpatrzeniu sprawy w trybie art. 127 § 2 w związku z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy swe poprzednie rozstrzygnięcie.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi

Antoniny K., wyrokiem z dnia 13 października 1999 r. [...] uchylił decyzje Ministra

Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 listopada 1998 r. i z dnia 31 grudnia

1998 r.

W motywach wyroku Sąd stwierdził, że organ orzekający nie zwrócił uwagi na

treść § 7 ust. 2 rozporządzenia z dnia 30 grudnia 1997 r., z którego wynika, że

ulgowa opłata za wydanie karty stałego pobytu, w związku z jej wymianą na podstawie art.110 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, wynosi 5% stawki określonej w § 2.

Od powyższego wyroku Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną

zarzucając rażące naruszenie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o

Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), art. 110 ust. 2

ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739 ze zm.),

§ 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia 30 grudnia 1997 r. w sprawie opłat pobieranych w kraju od cudzoziemców za

wydanie dokumentów (Dz.U. z 1998 r. Nr 1, poz. 2). Żądał uchylenia zaskarżonego

wyroku i oddalenia skargi. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że

Antonina K. z wnioskiem o wymianę karty stałego pobytu wystąpiła do Wydziału

Paszportów Urzędu Wojewódzkiego w K. w dniu 10 września 1998 r., to jest po

upływie terminu ustawowego przewidzianego w art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 25

czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739 ze zm.). W tej sytuacji

powołany w wyroku § 7 ust. 2 rozporządzenia z dnia 30 grudnia 1997 r. nie mógł być

zastosowany, gdyż określa on ulgową opłatę za wymianę karty stałego pobytu na

warunkach powołanego wyżej art. 110 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzuty rewizji nadzwyczajnej są w pełni zasadne. Okoliczności stanowiące

podstawę faktyczną zaskarżonego wyroku nie były przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie. W szczególności nie budzi wątpliwości to, że Antonina K. wystąpiła o

wydanie karty stałego pobytu po upływie przewidzianego do tego terminu w art. 110

ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach. W tej sytuacji zasadnie

wywiedziono w rewizji nadzwyczajnej, że pobranie od wnioskodawczyni ulgowej

opłaty mogło nastąpić na warunkach przewidzianych w § 7 ust. 1 powołanego w rewizji nadzwyczajnej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z

dnia 30 grudnia 1997 r., nie było natomiast podstawy dla zastosowania § 7 ust. 2

tego rozporządzenia. Ten ostatni przepis określa bowiem ulgową opłatę za wydanie

karty stałego pobytu ale wyłącznie: „w związku z jej wymianą na podstawie art. 110

ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach”. Jest to zatem regulacja

szczególna, odpowiednia do przewidzianego w ustawie o cudzoziemcach z 1997 r.

obowiązku wymiany kart stałego pobytu w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy. Niezachowanie tego terminu oznacza, że wydanie karty stałego pobytu nie następuje (w związku z jej wymianą) na podstawie art. 110 ust. 2 ustawy o

cudzoziemcach.

Z powyższych przyczyn i przy zastosowaniu art. 39315 KPC w związku z art.

10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. (Dz.U. Nr 43, poz. 189) należało orzec jak w sentencji.