Supreme Court dismisses appeal due to lower court's failure to explain legal stance on tax exemption grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the extraordinary review against the Lublin Administrative Court's decision regarding agricultural tax. The lower court rejected the taxpayer's claim for a tax exemption based on land purchase but failed to explain its legal reasoning regarding the specific nature of the land exchange contract. The court ruled that this omission constituted a gross violation of procedural law because the lack of explanation prevented the taxpayer from understanding the basis of the decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 328 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego; Art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym: A court decision is void if the reasoning fails to explain the court's position on a legal issue essential for the resolution of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 21 listopada 1997 r.
III RN 63/97
Zasadny jest zarzut rażącego naruszenia art. 328 § 2 KPC w związku z art.
59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr
74, poz. 368 ze zm.) jeżeli w treści uzasadnienia wyroku brak jest wyjaśnienia
stanowiska sądu w istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii prawnej.
Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski
(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Włodzimierza
Skoniecznego, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 1997 r. sprawy ze skargi Grażyny
W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 3 kwietnia 1996 r.
[...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego za 1996 r., na skutek rewizji nadzwyczajnej
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] od wyroku Naczelnego
Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie
z dnia 19 lutego 1997 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka
Zamiejscowego w Lublinie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzją z dnia 3 kwietnia 1996 r.
wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję
(nakaz płatniczy) [...] Wójta Gminy w H., którą ustalono dla Grażyny W. podatek rolny
za I półrocze 1996 r. od gruntów rolnych o powierzchni 9,51 ha w łącznej kwocie 225,90
zł. Kolegium Odwoławcze stwierdziło w uzasadnieniu swej decyzji, że podniesiony w
odwołaniu strony zarzut, jakoby wymiar podatku rolnego był nieprawidłowy, bowiem nie
uwzględniono przysługującego jej zwolnienia od tego podatku z tytułu kupna gruntów,
nie jest uzasadniony. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z 15 listopada 1984 r. o
podatku rolnym (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.) od podatku
rolnego zwalnia się nabyte w drodze kupna grunty, które przeznaczone są na
utworzenie nowego lub powiększenie istniejącego gospodarstwa oraz grunty z
Państwowego Funduszu Ziemi objęte w trwałe zagospodarowanie. Natomiast Grażyna
W. kupiła w 1994 r. grunt o powierzchni 5 ha, który był zwolniony od podatku rolnego w
1995 r. Jednak następnie, w wyniku zawartej we wrześniu 1995 r. umowy z Agencją
Własności Rolnej Skarbu Państwa, zamieniła ten grunt na grunt o powierzchni 6,57 ha,
który nie wchodził w skład Państwowego Funduszu Ziemi. W tej sytuacji utraciła ona
prawo do zwolnienia podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
rolnym. Od tej decyzji strona złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie-Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie
wyrokiem z 19 lutego 1997 r. [...] skargę strony oddalił, a w uzasadnieniu tego
rozstrzygnięcia stwierdził, że wprawdzie w danym wypadku umowa zamiany gruntów
rolnych została zawarta z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa, tym niemniej
nabyty w tym trybie przez stronę grunt znajdował się w użytkowaniu Stacji Hodowli
Roślin w M. i nie wchodził w skład Państwowego Funduszu Ziemi. Tym samym, zdaniem Sądu, nie zostały w tym wypadku spełnione warunki, o których mowa w art. 12
ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym, od których uzależnione jest uzyskanie zwolnienia
od podatku rolnego.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 19 sierpnia 1997 r.
[...] złożył rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku, zarzucając mu rażące
naruszenie art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o
Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i na podstawie art.
57 ust. 2 tej ustawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy
temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej
podkreślono w szczególności, że art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym przewiduje dwa stany faktyczne, w których z mocy prawa następuje zwolnienie gruntu od
podatku rolnego. Zwolnienie to dotyczy: po pierwsze - gruntów nabytych w drodze
kupna na utworzenie nowego lub powiększenie istniejącego gospodarstwa rolnego oraz
po drugie - gruntów Państwowego Funduszu Ziemi i gruntów przejętych z tego
Funduszu do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, które objęte zostały w trwałe
zagospodarowanie. Biorąc pod uwagę, że grunt nabyty przez stronę od Skarbu
Państwa nie wchodził w skład Państwowego Funduszu Ziemi, zwolnienie od podatku
rolnego mogłoby w danym wypadku wchodzić w grę jedynie wtedy, gdyby okazało się,
że spełnione zostały przesłanki nabycia gruntu w drodze kupna i w celu powiększenia
istniejącego gospodarstwa. Tymczasem w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu
Administracyjnego wskazano jedynie na to, że grunt nabyty przez skarżącą w drodze
umowy zamiany nie należał ani do gruntów Państwowego Funduszu Ziemi, ani też do
Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Natomiast pominięto istotną z punktu
widzenia rozstrzygnięcia kwestię oceny prawnej umowy jaką skarżąca zawarła w celu
nabycia danego gruntu. W związku z tym w rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że
Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok w niniejszej sprawie nie dokonał
niezbędnej analizy treści umowy notarialnej zawartej w dniu 21 września 1995 r. przez
Grażynę W. ze Skarbem Państwa, na mocy której nabyła ona grunt o powierzchni 6,57
ha, od którego naliczony został następnie sporny w niniejszej sprawie podatek rolny.
Tymczasem, wywodzi się w rewizji nadzwyczajnej, jakkolwiek umowa ta nazwana
została ?umową zamiany@, to jednak zawiera ona w swej treści tego rodzaju
postanowienia, które wymagają szczególnej oceny prawnej; w szczególności z § 5 tej
umowy wynika, że Grażyna W. dopłaci na rzecz drugiej strony umowy kwotę 2.272 zł z
tytułu różnicy wartości zamienianych nieruchomości, a ponadto w § 10 umowy wyraźnie
stwierdza się, że Grażyna W. oświadczyła, iż powyższą nieruchomość nabywa z
przeznaczeniem do użytkowania rolniczego i na powiększenie prowadzonego
gospodarstwa rolnego. Powyższe okoliczności nie mogą wykluczać, że chodzi w danym
wypadku o umowę mieszaną (o znamionach zarówno umowy zamiany, jak i umowy
sprzedaży), bądź też, że zawarte zostały de facto dwie odrębne umowy - umowa
zamiany oraz umowa sprzedaży. W konsekwencji, dopiero stosowna analiza prawna
powyższej umowy notarialnej pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy faktycznie w danym
wypadku zawarta została umowa zamiany (art. 603 KC), czy też inny rodzaj umowy lub
umów. Ma to bowiem istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy w danym wypadku
właścicielowi gruntu rolnego przysługiwało zwolnienie od podatku rolnego na podstawie
art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym. Niewyjaśnienie powyższych, istotnych dla
rozstrzygnięcia sprawy okoliczności stanowi zatem rażące naruszenie art. 328 § 2 KPC
w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.
Art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (jednolity
tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.) stanowi podstawę prawną dla zwolnienia
od podatku rolnego z mocy prawa na okres pięciu lat w dwu wypadkach: po pierwsze gdy grunty zostały nabyte w drodze kupna w celu utworzenia nowego lub powiększenia
już istniejącego gospodarstwa o powierzchni nie przekraczającej 100 ha oraz po drugie
- gdy grunty należące do Państwowego Funduszu Ziemi lub przejęte z tego Funduszu
do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa zostały objęte w trwałe
zagospodarowanie w celu utworzenia nowego lub powiększenia już istniejącego
gospodarstwa o powierzchni nie przekraczającej 100 ha.
W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że grunt nabyty przez skarżącą w
drodze ?umowy zamiany@ nie należał do Państwowego Funduszu Ziemi, ani też nie
został przejęty z tego Funduszu do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, lecz
pozostawał w użytkowaniu Stacji Hodowli Roślin w M. Z tej przyczyny Naczelny Sąd
Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokiem z dnia 19 lutego 1997 r. [...]
oddalił skargę na decyzję w sprawie wymiaru podatku rolnego. Jednakże, jak wynika z
treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny, który nie jest
związany granicami skargi (art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie
Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), w niniejszej sprawie w ogóle nie
wyjaśnił, czy w danym wypadku brak było również podstaw dla zwolnienia od podatku
rolnego z tytułu nabycia gruntu ?w drodze kupna@, zakładając brak takiej przesłanki,
skoro nabycie gruntu nastąpiło w formie umowy określonej w akcie notarialnym mianem
?umowa zamiany@. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżąca już w swym
odwołaniu do Kolegium Odwoławczego zwróciła uwagę na okoliczność, że wprawdzie w
1995 r. dokonała zamiany gruntu z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa, ale:
?Różnicę ceny tych gruntów dopłaciłam@ (co potwierdza treść § 5 zawartej ?umowy
zamiany@). W rewizji nadzwyczajnej wywodzi się trafnie, że jest to okoliczność prawna,
której ocena nie jest obojętna dla rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie, zwłaszcza
jeżeli zważyć, że sama nazwa zawartej umowy (?umowa zamiany@) nie przesądza
jeszcze ani o jej treści (art. 603 - art. 604 KC), a w konsekwencji także o jej charakterze
prawnym. I to tym bardziej, że w danym wypadku w § 10 ?umowy zamiany@ znalazło
się ponadto wyraźne stwierdzenie, iż ?Grażyna W. (...) powyższą nieruchomość
nabywa z przeznaczeniem do użytkowania rolniczego i na powiększenie prowadzonego
gospodarstwa rolnego@. W tej sytuacji, ponieważ w treści uzasadnienia zaskarżonego
wyroku brak jest jakiegokolwiek bliższego wyjaśnienia stanowiska Sądu w tej istotnej
dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii prawnej, zarzut rewizji nadzwyczajnej rażącego
naruszenia art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie
Administracyjnym jest zasadny.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 10 ustawy z dnia
1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta
Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu
postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189) w związku z art. 39312 KPC orzekł,
jak w sentencji.