Legislator Case Law & Legislation
III RN 63/97 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to lower court's failure to explain legal stance on tax exemption grounds.

Case Number III RN 63/97
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the extraordinary review against the Lublin Administrative Court's decision regarding agricultural tax. The lower court rejected the taxpayer's claim for a tax exemption based on land purchase but failed to explain its legal reasoning regarding the specific nature of the land exchange contract. The court ruled that this omission constituted a gross violation of procedural law because the lack of explanation prevented the taxpayer from understanding the basis of the decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 328 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego; Art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym: A court decision is void if the reasoning fails to explain the court's position on a legal issue essential for the resolution of the case.

Keywords

AI generated
gross procedural violation tax exemption grounds administrative court reasoning extraordinary review legal stance omission agricultural tax law land exchange contract

Cited Legislation

AI generated
art. 328 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego
Zasadny jest zarzut rażącego naruszenia art. 328 § 2 KPC w związku z art.
art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r.
art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym
nie jest uzasadniony. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z 15 listopada 1984 r. o
art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 10 ustawy z dnia

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Wyrok z dnia 21 listopada 1997 r.

III RN 63/97

Zasadny jest zarzut rażącego naruszenia art. 328 § 2 KPC w związku z art.

59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr

74, poz. 368 ze zm.) jeżeli w treści uzasadnienia wyroku brak jest wyjaśnienia

stanowiska sądu w istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii prawnej.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski

(sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Włodzimierza

Skoniecznego, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 1997 r. sprawy ze skargi Grażyny

W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 3 kwietnia 1996 r.

[...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego za 1996 r., na skutek rewizji nadzwyczajnej

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] od wyroku Naczelnego

Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie

z dnia 19 lutego 1997 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka

Zamiejscowego w Lublinie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzją z dnia 3 kwietnia 1996 r.

wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję

(nakaz płatniczy) [...] Wójta Gminy w H., którą ustalono dla Grażyny W. podatek rolny

za I półrocze 1996 r. od gruntów rolnych o powierzchni 9,51 ha w łącznej kwocie 225,90

zł. Kolegium Odwoławcze stwierdziło w uzasadnieniu swej decyzji, że podniesiony w

odwołaniu strony zarzut, jakoby wymiar podatku rolnego był nieprawidłowy, bowiem nie

uwzględniono przysługującego jej zwolnienia od tego podatku z tytułu kupna gruntów,

nie jest uzasadniony. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z 15 listopada 1984 r. o

podatku rolnym (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.) od podatku

rolnego zwalnia się nabyte w drodze kupna grunty, które przeznaczone są na

utworzenie nowego lub powiększenie istniejącego gospodarstwa oraz grunty z

Państwowego Funduszu Ziemi objęte w trwałe zagospodarowanie. Natomiast Grażyna

W. kupiła w 1994 r. grunt o powierzchni 5 ha, który był zwolniony od podatku rolnego w

1995 r. Jednak następnie, w wyniku zawartej we wrześniu 1995 r. umowy z Agencją

Własności Rolnej Skarbu Państwa, zamieniła ten grunt na grunt o powierzchni 6,57 ha,

który nie wchodził w skład Państwowego Funduszu Ziemi. W tej sytuacji utraciła ona

prawo do zwolnienia podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku

rolnym. Od tej decyzji strona złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie-Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie

wyrokiem z 19 lutego 1997 r. [...] skargę strony oddalił, a w uzasadnieniu tego

rozstrzygnięcia stwierdził, że wprawdzie w danym wypadku umowa zamiany gruntów

rolnych została zawarta z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa, tym niemniej

nabyty w tym trybie przez stronę grunt znajdował się w użytkowaniu Stacji Hodowli

Roślin w M. i nie wchodził w skład Państwowego Funduszu Ziemi. Tym samym, zdaniem Sądu, nie zostały w tym wypadku spełnione warunki, o których mowa w art. 12

ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym, od których uzależnione jest uzyskanie zwolnienia

od podatku rolnego.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 19 sierpnia 1997 r.

[...] złożył rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku, zarzucając mu rażące

naruszenie art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o

Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i na podstawie art.

57 ust. 2 tej ustawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy

temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej

podkreślono w szczególności, że art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym przewiduje dwa stany faktyczne, w których z mocy prawa następuje zwolnienie gruntu od

podatku rolnego. Zwolnienie to dotyczy: po pierwsze - gruntów nabytych w drodze

kupna na utworzenie nowego lub powiększenie istniejącego gospodarstwa rolnego oraz

po drugie - gruntów Państwowego Funduszu Ziemi i gruntów przejętych z tego

Funduszu do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, które objęte zostały w trwałe

zagospodarowanie. Biorąc pod uwagę, że grunt nabyty przez stronę od Skarbu

Państwa nie wchodził w skład Państwowego Funduszu Ziemi, zwolnienie od podatku

rolnego mogłoby w danym wypadku wchodzić w grę jedynie wtedy, gdyby okazało się,

że spełnione zostały przesłanki nabycia gruntu w drodze kupna i w celu powiększenia

istniejącego gospodarstwa. Tymczasem w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu

Administracyjnego wskazano jedynie na to, że grunt nabyty przez skarżącą w drodze

umowy zamiany nie należał ani do gruntów Państwowego Funduszu Ziemi, ani też do

Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Natomiast pominięto istotną z punktu

widzenia rozstrzygnięcia kwestię oceny prawnej umowy jaką skarżąca zawarła w celu

nabycia danego gruntu. W związku z tym w rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że

Naczelny Sąd Administracyjny wydając wyrok w niniejszej sprawie nie dokonał

niezbędnej analizy treści umowy notarialnej zawartej w dniu 21 września 1995 r. przez

Grażynę W. ze Skarbem Państwa, na mocy której nabyła ona grunt o powierzchni 6,57

ha, od którego naliczony został następnie sporny w niniejszej sprawie podatek rolny.

Tymczasem, wywodzi się w rewizji nadzwyczajnej, jakkolwiek umowa ta nazwana

została ?umową zamiany@, to jednak zawiera ona w swej treści tego rodzaju

postanowienia, które wymagają szczególnej oceny prawnej; w szczególności z § 5 tej

umowy wynika, że Grażyna W. dopłaci na rzecz drugiej strony umowy kwotę 2.272 zł z

tytułu różnicy wartości zamienianych nieruchomości, a ponadto w § 10 umowy wyraźnie

stwierdza się, że Grażyna W. oświadczyła, iż powyższą nieruchomość nabywa z

przeznaczeniem do użytkowania rolniczego i na powiększenie prowadzonego

gospodarstwa rolnego. Powyższe okoliczności nie mogą wykluczać, że chodzi w danym

wypadku o umowę mieszaną (o znamionach zarówno umowy zamiany, jak i umowy

sprzedaży), bądź też, że zawarte zostały de facto dwie odrębne umowy - umowa

zamiany oraz umowa sprzedaży. W konsekwencji, dopiero stosowna analiza prawna

powyższej umowy notarialnej pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy faktycznie w danym

wypadku zawarta została umowa zamiany (art. 603 KC), czy też inny rodzaj umowy lub

umów. Ma to bowiem istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy w danym wypadku

właścicielowi gruntu rolnego przysługiwało zwolnienie od podatku rolnego na podstawie

art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym. Niewyjaśnienie powyższych, istotnych dla

rozstrzygnięcia sprawy okoliczności stanowi zatem rażące naruszenie art. 328 § 2 KPC

w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.

Art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (jednolity

tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.) stanowi podstawę prawną dla zwolnienia

od podatku rolnego z mocy prawa na okres pięciu lat w dwu wypadkach: po pierwsze gdy grunty zostały nabyte w drodze kupna w celu utworzenia nowego lub powiększenia

już istniejącego gospodarstwa o powierzchni nie przekraczającej 100 ha oraz po drugie

- gdy grunty należące do Państwowego Funduszu Ziemi lub przejęte z tego Funduszu

do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa zostały objęte w trwałe

zagospodarowanie w celu utworzenia nowego lub powiększenia już istniejącego

gospodarstwa o powierzchni nie przekraczającej 100 ha.

W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że grunt nabyty przez skarżącą w

drodze ?umowy zamiany@ nie należał do Państwowego Funduszu Ziemi, ani też nie

został przejęty z tego Funduszu do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, lecz

pozostawał w użytkowaniu Stacji Hodowli Roślin w M. Z tej przyczyny Naczelny Sąd

Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokiem z dnia 19 lutego 1997 r. [...]

oddalił skargę na decyzję w sprawie wymiaru podatku rolnego. Jednakże, jak wynika z

treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny, który nie jest

związany granicami skargi (art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie

Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), w niniejszej sprawie w ogóle nie

wyjaśnił, czy w danym wypadku brak było również podstaw dla zwolnienia od podatku

rolnego z tytułu nabycia gruntu ?w drodze kupna@, zakładając brak takiej przesłanki,

skoro nabycie gruntu nastąpiło w formie umowy określonej w akcie notarialnym mianem

?umowa zamiany@. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżąca już w swym

odwołaniu do Kolegium Odwoławczego zwróciła uwagę na okoliczność, że wprawdzie w

1995 r. dokonała zamiany gruntu z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa, ale:

?Różnicę ceny tych gruntów dopłaciłam@ (co potwierdza treść § 5 zawartej ?umowy

zamiany@). W rewizji nadzwyczajnej wywodzi się trafnie, że jest to okoliczność prawna,

której ocena nie jest obojętna dla rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie, zwłaszcza

jeżeli zważyć, że sama nazwa zawartej umowy (?umowa zamiany@) nie przesądza

jeszcze ani o jej treści (art. 603 - art. 604 KC), a w konsekwencji także o jej charakterze

prawnym. I to tym bardziej, że w danym wypadku w § 10 ?umowy zamiany@ znalazło

się ponadto wyraźne stwierdzenie, iż ?Grażyna W. (...) powyższą nieruchomość

nabywa z przeznaczeniem do użytkowania rolniczego i na powiększenie prowadzonego

gospodarstwa rolnego@. W tej sytuacji, ponieważ w treści uzasadnienia zaskarżonego

wyroku brak jest jakiegokolwiek bliższego wyjaśnienia stanowiska Sądu w tej istotnej

dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii prawnej, zarzut rewizji nadzwyczajnej rażącego

naruszenia art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie

Administracyjnym jest zasadny.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 10 ustawy z dnia

1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta

Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu

postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189) w związku z art. 39312 KPC orzekł,

jak w sentencji.