Supreme Court dismisses correction order allowing substantive change of judgment violating res judicata.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the correction order issued by the First President of the Supreme Court, which sought to alter the substantive outcome of a previous administrative judgment. The original judgment had clearly dismissed the plaintiff's appeal, yet the correction order erroneously replaced this with a ruling to revoke the contested decision. The court held that Article 350 § 1 of the Civil Procedure Code permits only clerical corrections and strictly prohibits using the correction procedure to change the merits of a decided case, thereby upholding the principle of res judicata.
Legislator headnote
AI generatedArt. 350 § 1 KPC; Art. 59 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym: The procedure for correcting obvious errors in a judgment cannot be used to effect a substantive change to the ruling, as this would violate the principle of res judicata.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 7 lipca 1999 r.
III RN 24/99
Zmiana rozstrzygnięcia sprawy jest niedopuszczalna w postępowaniu o
sprostowanie wyroku (art. 350 § 1 KPC).
Przewodniczący: SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 1999 r. sprawy ze skargi Ryszarda S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. z dnia 20
kwietnia 1998 r. [...] w przedmiocie zmiany stanowiska służbowego, na skutek rewizji
nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 1998 r. [...]
postanowił:
u c h y l i ć zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 1998 r. Naczelny Sąd Administracyjny
w Warszawie sprostował – w trybie art. 350 § 1 KPC w związku z art. 59 ustawy o
Naczelnym Sądzie Administracyjnym, jako oczywistą omyłkę – sentencję wyroku z
dnia 1 lipca 1998 r. przez zastąpienie błędnego stwierdzenia ”uchyla zaskarżoną decyzję” prawidłowym sformułowaniem „oddala skargę”. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że z treści uzasadnienia wyroku jednoznacznie wynika, że NSA
rozstrzygnął sprawę przez oddalenie skargi i taką treść orzeczenia ogłosił stronom.
Natomiast w wyroku na skutek oczywistej omyłki zostało błędnie zapisane, że uchylono zaskarżoną decyzję co jest niezgodne z rzeczywistym stanem sprawy i z treścią
uzasadnienia wyroku.
Powyższe postanowienie zaskarżył Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego rewizją nadzwyczajną opartą na zarzucie rażącego naruszenia prawa przez obrazę art.
350 KPC w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie
Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), polegającego w istocie na merytorycznej zmianie rozstrzygnięcia sprawy w wyroku. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie interesu Rzeczypospolitej Polskiej przez obrazę podstawowej zasady prawa
procesowego – zasady powagi rzeczy osądzonej. Powołując te podstawy, Pierwszy
Prezes Sądu Najwyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zarzuty rewizji nadzwyczajnej są zasadne. Ma oczywiście rację Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzając, że niedopuszczalne jest, ażeby określony w art.
350 KPC tryb sprostowania w wyroku niedokładności, błędów pisarskich, albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek został wykorzystany do merytorycznej
zmiany rozstrzygnięcia, jak to nastąpiło w zaskarżonym postanowieniu. Wyrok z dnia
1 lipca 1998 r. [...] zawiera jednoznaczne rozstrzygnięcie rozpoznawanej wówczas
przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy ze skargi Ryszarda S. na określoną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Tę zaskarżoną decyzję wyrok
uchylił co stanowiło rozstrzygnięcie uwzględniające skargę (art. 22 ust. 1 pkt 1
ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym). Nie może być wątpliwości, że taki
wyrok został wydany, bo tylko taki z podpisami sędziów znajduje się w aktach
sprawy. Nie bardzo wiadomo w jaki sposób ogłoszenie wyroku miałoby zawierać
treść rozstrzygnięcia zasadniczo odmiennego, tj. o oddaleniu skargi, co następuje w
razie nieuwzględnienia skargi (art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym).
Pisemne uzasadnienie wyroku z dnia 1 lipca 1998 r. pozostaje w sprzeczności
z jego sentencją. Wskazuje to na oczywistą wadliwość rozstrzygnięcia sprawy, której
jednakże nie można traktować z tego powodu jako oczywistej omyłki w rozumieniu
przepisu określającego procedurę sprostowania oczywistej omyłki. Rozstrzygnięcie
sprawy przez uwzględnienie skargi i w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji
nie może być zastąpione zasadniczo odmiennym rozstrzygnięciem sprawy o nieuwzględnieniu skargi w procedurze przewidzianej dla usuwania niedokładności ,
błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Słusznie zarzucił Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, że zaskarżone postanowienie łamie
jedną z podstawowych zasad prawa procesowego – zasadę powagi rzeczy osądzonej.
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem rewizji
nadzwyczajnej, stosownie do art. 39313 § 1 KPC odpowiednio zastosowanego w myśl
art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego...
(Dz.U. Nr 43, poz., 189 ze zm.).