Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III PK 151/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on travel allowance costs, ruling established precedent applies to driver's daily rate.

Case Number III PK 151/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the regional court's decision to reject the employment dispute. The plaintiff argued that the lower court erred in applying specific procedural articles regarding travel expenses for drivers. The court ruled that the regional court correctly applied existing Supreme Court precedent defining the daily travel allowance as covering both food and accommodation costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 18 § 1, § 2 k.p.; Art. 775 § 4, § 5 k.p.: A cassation appeal is inadmissible when the challenged judgment relies on legal arguments already confirmed by Supreme Court precedent, thereby lacking the necessity for a new interpretation or resolution of significant doubts.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility travel allowance driver daily rate accommodation precedent binding effect labor dispute costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 18 § 1 k.p.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której powód dopatruje się w naruszeniu przez Sąd Okręgowy przepisów art. 18 § 1 i § 2 k.p.
Art. 18 § 2 k.p.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której powód dopatruje się w naruszeniu przez Sąd Okręgowy przepisów art. 18 § 1 i § 2 k.p.
Art. 775 § 4 k.p.
oraz art. 775 § 4 k.p., a także na potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj.
Art. 775 § 5 k.p.
art. 775 § 5 k.p.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
art. 775 § 4 k.p
oraz art. 775 § 4 k.p., a także na potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj.
art. 775 § 5 k.p
art. 775 § 5 k.p.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Cited Case Law

AI generated
II PK 241/14
Supreme Court dismissed appeal on driver's travel allowance, ruling private contracts can exceed minimum statutory rates.
II PK 248/14
Supreme Court dismissed appeal against labor court ruling denying driver's lodging allowance claim.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III PK 151/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa Stowarzyszenia "L." działającego na rzecz D. R., D. R.‎przeciwko H. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. ‎o zwrot kosztów podróży służbowej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda D. R. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S.‎z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII P (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 27 kwietnia 2016 r., VII Pa (…) Sąd Okręgowy w S. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z 10 lipca 2015 r., IX P (…), zasądzający od H. Sp. z o.o. (pozwany) na rzecz D. R. (powód), na rzecz którego działało Stowarzyszenie „L. ” w P., kwotę 35.654,57 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot 35.547 zł od 1 maja 2012 r. do dnia zapłaty oraz 107,52 zł od dnia 11 maja 2012 r. do dnia zapłaty, w ten sposób, że oddalił powództwo. Ponadto Sąd Okręgowy obciążył powoda kosztami procesu oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.691,08 zł, tytułem zwrotu spełnionego świadczenia.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniósł powód, zaskarżając go w całości.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której powód dopatruje się w naruszeniu przez Sąd Okręgowy przepisów art. 18 § 1 i § 2 k.p. oraz art. 775 § 4 k.p., a także na potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 775 § 5 k.p.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania, ponieważ zaskarżony wyrok opiera się na argumentacji potwierdzonej w orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyroki z 13 sierpnia 2015 r., II PK 241/14, LEX nr 2026878 oraz z 15 września 2015 r., II PK 248/14, LEX nr 1816556). Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w przywołanych orzeczeniach, określona w umowach o pracę jako „dieta” (bez bliższego sprecyzowania) i wypłacana kierowcom kwota ryczałtu za dzień podróży służbowej w wysokości 40 Euro, może zostać potraktowana – tak jak uczynił to Sąd drugiej instancji w zaskarżonym wyroku - jako obejmująca nie tylko koszty wyżywienia ale także (zryczałtowane) koszty noclegu kierowcy.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.