Legislator Case Law & Legislation
III KZ 2/22 AI generated

Supreme Court dismissed appeal against refusal to restore cassation deadline due to lack of independent cause proof.

Case Number III KZ 2/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to restore the deadline for filing a cassation. The appellant argued that his mental health and financial situation prevented him from acting, but failed to prove the delay was caused by independent factors or the court's fault. The court ruled that the appellant must substantiate all circumstances hindering timely action and demonstrate independence of the cause, which he did not do.

Legislator headnote

AI generated

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 126 § 2 k.p.k.; The party requesting restoration of a missed deadline bears the burden of proving that the delay was caused by independent factors and must provide convincing justification for the failure to act within the prescribed time.

Keywords

AI generated
restoration of deadline independent cause cassation appeal procedural default burden of proof appellate court supreme court review

Cited Legislation

AI generated
art. 126 § 1 k.p.k.
art. 126 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k.
W świetle powyższych okoliczności oraz ogólnikowej treści zażalenia brak jest podstaw do stwierdzenia wadliwości zaskarżonego postanowienia.Mając na uwadze powyższe, nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
art. 126 § 1 k.p.k
art. 126 § 2 k.p.k
art. 439 § 1 k.p.k
W świetle powyższych okoliczności oraz ogólnikowej treści zażalenia brak jest podstaw do stwierdzenia wadliwości zaskarżonego postanowienia.Mając na uwadze powyższe, nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2021 r., II KZ 1/21
przekonywującego uzasadnienia zaistniałego uchybienia i wskazania podstaw swoich twierdzeń” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2021 r., II KZ 1/21, LEX nr 3123455; zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2019 r., V KZ 25/19
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2019 r., V KZ 25/19, LEX nr 2699520).
II KZ 1/21
Supreme Court dismisses appeal for restoring deadline due to defendant's failure to prove force majeure or address change.
V KZ 25/19
Supreme Court dismisses appeal for restoring deadline due to client's failure to prove independent cause for delay.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KZ 2/22 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie M. S., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 lutego 2022 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa […], o nieuwzględnieniu wniosku skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa […], p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Skazany M. S. pismem z dnia 27 grudnia 2021 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa […], o nieuwzględnieniu wniosku skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II AKa […]. W zażaleniu swym odniósł się do realiów procesowych sprawy, zaakcentował swój stan zdrowia psychicznego oraz trudną sytuację majątkową. Wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji oraz wyznaczenie w tym celu obrońcy z urzędu.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób niebędących stronami. W kwestii przywrócenia terminu orzeka postanowieniem organ, przed którym należało dokonać czynności (art. 126 § 2 k.p.k.).Kwestionowanie rozstrzygnięcia w kwestii przywrócenia terminu na dokonanie czynności procesowej wymaga wykazania wadliwości Sądu orzekającego w tym przedmiocie, w kontekście analizy podstaw przywrócenia terminu.

W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym: „to na stronie wnoszącej o przywrócenie terminu zawitego ciąży obowiązek wskazania wszystkich okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności procesowej w przewidzianym terminie, a także uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od strony niezależnych, tj. przekonywującego uzasadnienia zaistniałego uchybienia i wskazania podstaw swoich twierdzeń” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2021 r., II KZ 1/21, LEX nr 3123455; zob. też np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2019 r., V KZ 25/19, LEX nr 2699520).

Tymczasem skazany w żadnym stopnie nie wykazał jakichkolwiek uchybień po stronie Sądu Apelacyjnego w […]. Trafnie natomiast Sąd ten zauważył, że wprawdzie skazany nie był obecny podczas ogłaszania wyroku Sadu odwoławczego, jednak zarówno on, jak i jego obrońca, złożyli wniosek o uzasadnienie wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem skazany odebrał dwa i pół roku temu. W tym czasie występował o ustanowienie obrońcy z urzędu do sporządzenia kasacji, a później podejmował inicjatywę w celu odroczenia wykonania kary, co ewidentnie świadczy o świadomości sytuacji procesowej, w jakiej się znajdował.

Skazany nie wykazał, dlaczego nie mógł z przyczyn od niego niezależnych w tak długim okresie wnieść kasacji albo wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a przeszkody dla podjęcia tego rodzaju aktywności ustały dopiero teraz. W świetle powyższych okoliczności oraz ogólnikowej treści zażalenia brak jest podstaw do stwierdzenia wadliwości zaskarżonego postanowienia.Mając na uwadze powyższe, nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.