Legislator Case Law & Legislation
III KO 98/13 AI generated

Supreme Court transfers criminal case to another court due to conflict of interest involving local judge and prosecutors.

Case Number III KO 98/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court of equal jurisdiction. The defendant was accused of assaulting a local judge and insulting local prosecutors during court proceedings. The Court ruled that having the local judge and prosecutors as victims created a conflict of interest that threatened judicial impartiality.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; When the victim of a criminal offense is a judge or prosecutor of the local court, the Supreme Court may transfer the case to another court to ensure impartiality and uphold the good administration of justice.

Keywords

AI generated
conflict of interest judicial impartiality transfer of jurisdiction assault on judge insult of prosecutor

Cited Legislation

AI generated
art. 37 k.p.k.
akt III K […]o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.
art. 223 §1 k.k
oskarżonego z art. 223 §1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
art. 37 k.p.k
akt III K […]o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 343 k.p.k
Rozstrzyganie tej sprawy przez sąd miejscowo właściwy (nawet na posiedzeniu w trybie art. 343 k.p.k.) mogłoby wywołać zarówno w odczuciu stron postępowania, jak i w opinii społecznej wątpliwości co do istnienia warunków do bezstronnego jej rozpoznania.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KO 98/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący)‎SSN Roman Sądej‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) w sprawie M. P. oskarżonego z art. 223 §1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 lutego 2014 r. wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 16 grudnia 2013 r., sygn. akt III K […]o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w B., postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r., wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie – na podstawie art. 37 k.p.k. – innemu sądowi równorzędnemu sprawy M. P. – oskarżonego m.in. o przestępstwo z art. 223 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione na szkodę sędziego sądu właściwego do rozpoznania sprawySąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, jest zasadny.

Przepis art. 37 k.p.k. statuując wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy ma na względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie – chociażby mylne – o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Stwierdzenie ich wystąpienia pozwala wnioskować o tym, że pozostawienie takiej sprawy do rozpoznania sądowi miejscowo właściwemu, byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości.Takie okoliczności zaistniały w niniejszej sprawie, jako że pokrzywdzonymi są w niej m.in. sędzia sądu miejscowo właściwego do jej rozpoznania oraz prokuratorzy miejscowej prokuratury.

Ponadto, zarzucane oskarżonemu przestępstwa polegają na dokonaniu czynnej napaści na sędziego podczas pełnienia przez niego czynności służbowych (w trakcie posiedzenia) oraz znieważaniu dwojga prokuratorów i kierowania pod ich adresem gróźb karalnych. Rozstrzyganie tej sprawy przez sąd miejscowo właściwy (nawet na posiedzeniu w trybie art. 343 k.p.k.) mogłoby wywołać zarówno w odczuciu stron postępowania, jak i w opinii społecznej wątpliwości co do istnienia warunków do bezstronnego jej rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.aw