Legislator Case Law & Legislation
III KO 93/20 AI generated

Supreme Court dismisses criminal retrial request as groundless due to repeated prior rejections and lack of new arguments.

Case Number III KO 93/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defendant's request for a retrial, ruling it clearly unfounded under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued for a retrial based on the absence of a defense attorney and factual errors, but these points had already been thoroughly examined and dismissed in four previous Supreme Court decisions within the last ten months. The court emphasized that a retrial request is not an appeal and requires new grounds, which were absent here, thus denying the request without further formal steps.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 545 § 2 k.p.k.; A request for retrial is inadmissible if the circumstances cited were already adjudicated in prior retrial proceedings and no new arguments are presented.

Keywords

AI generated
criminal procedure code retrial request unfounded request repeated rejection lack of new grounds

Cited Legislation

AI generated
art. 545 § 3 k.p.k.
akt IV K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 545 § 2 k.p.k.
i w związku z tym odmówiono jego przyjęcia bez podejmowania dodatkowych czynności w postaci wzywania wnioskodawcy do usunięcia braku formalnego związanego z przymusem adwokacko-radcowskim (art. 545 § 2 k.p.k.).
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
B., powołując się na przepisy art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw.
art. 541 § 1 k.p.k.
z art. 541 § 1 k.p.k. w zw.
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. oraz art.
art. 542 § 1 i 3 k.p.k.
oraz art. 542 § 1 i 3 k.p.k. na wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Apelacyjnego w (…) z dnia 1 marca 2019 r., sygn.
art. 545 § 3 k.p.k
akt IV K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k
B., powołując się na przepisy art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 541 § 1 k.p.k
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KO 93/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie K. B.po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej, w dniu 14 stycznia 2021 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 1 marca 2019 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt IV K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 25 września 2020 r., oznaczonym jako „wniosek – zażalenie”, K. B., powołując się na przepisy art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 541 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. oraz art. 542 § 1 i 3 k.p.k. na wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Apelacyjnego w (…) z dnia 1 marca 2019 r., sygn. akt II AKa (…) zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt IV K (…). Jako podstawę wznowienia wskazał brak obrońcy w toku postępowania oraz zachodzącą w jego ocenie niesprawiedliwość wydanego wyroku, wynikającą z dokonanych w jego sprawie błędnych ustaleń faktycznych.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Wniosek skazanego o wznowienie postępowania – z uwagi na treść i uwarunkowania procesowe tak należało potraktować jego pismo kwestionujące postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt III KZ 37/20, które nie podlegało zaskarżeniu – jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. i w związku z tym odmówiono jego przyjęcia bez podejmowania dodatkowych czynności w postaci wzywania wnioskodawcy do usunięcia braku formalnego związanego z przymusem adwokacko-radcowskim (art. 545 § 2 k.p.k.).

Zgodnie z treścią art. 545 § 3 k.p.k., przewidziana w tym przepisie instytucja ma zastosowanie w szczególności do tych przypadków, gdy wnioskodawca odwołuje się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu wznowieniowym. Taka właśnie sytuacja występuje w sprawie K. B. Wniosek skazanego, poza tymi samym okolicznościami, które były już podnoszone w jego wcześniejszych wnioskach, nie zawiera jakiejkolwiek nowej argumentacji wskazującej na wystąpienie którejkolwiek z przesłanek uzasadniających przeprowadzenie postępowania wznowieniowego.

Przypomnieć trzeba, że kwestia zaistnienia podstaw do wznowienia postępowania w spawie, której dotyczy wniosek skazanego, była w okresie ostatnich 10 miesięcy czterokrotnie poddawana osądowi Sądu Najwyższego (postanowienia: z dnia 18 marca 2020 r., III KO 96/19; z dnia 16 czerwca 2020 r., III KO 33/20; z dnia 2 września 2020 r., III KZ 37/20; z dnia 5 listopada 2020 r., III KO 91/20). Wydane w tym przedmiocie postanowienia w sposób szczegółowo wyjaśniły powody, którymi kierował się Sąd Najwyższy stwierdzając brak podstaw do wznowienia postępowania.

Stanowisko przedstawione w wymienionych orzeczeniach zachowuje swoją aktualność. Sąd Najwyższy podziela to stanowisko i do niego odsyła.Odnosząc się jedynie do wyrażanego w treści wniosku niezadowolenia skazanego z treści wydanych w jego sprawie wyroków, zauważyć należy, że postępowanie wszczęte wniesieniem nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o wznowienie postępowania nie ma charakteru postępowania odwoławczego, a zatem nie jest rolą sądu wznowieniowego prowadzenie kontroli instancyjnej orzeczenia objętego wnioskiem i weryfikowanie trafności ustaleń faktycznych, na których to orzeczenie zostało oparte, lecz jedynie wykazanie istnienia jednej z wymienionych w kodeksie postępowania karnego podstaw wznowienia.

Z tych względów postanowiono, jak na wstępie. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od daty doręczenia.