Legislator Case Law & Legislation
III KO 85/24 AI generated

Supreme Court dismisses appeal to suspend execution of final prison sentence due to lack of exceptional grounds.

Case Number III KO 85/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment against two defendants. The defense argued for an exception to the principle of enforceability based on family circumstances and ineffective enforcement proceedings. The court ruled that such factors do not justify suspending a final sentence but may only support requests for deferment or interruption of the penalty.

Legislator headnote

AI generated

Art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 9 k.k.w.: The mere filing of a request for retrial does not justify suspending the execution of a final judgment, and family circumstances or enforcement difficulties cannot serve as grounds for such suspension.

Keywords

AI generated
suspension of execution final criminal judgment principle of enforceability exceptional circumstances family situation defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 532 § 1 k.p.k.
Na wstępie należało zauważyć, że samo wniesienie wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym nie uzasadniało wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k. W nadzwyczajnym środku zaskarżenia, wniesionym od prawomocnego orzeczenia Sądu Apelacyjnego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego skazujący dwójkę sprawców za popełnienie przestępstwa z art.
Art. 9 k.k.w.
Powołując konieczność odstępstwa od reguły wyrażonej w art. 9 k.k.w., obrońca wskazał na sytuację rodzinną skazanych.
Art. 150 k.k.w.
532 § 1 k.p.k., a co najwyżej mogłaby uzasadniać starania o odroczenie lub przerwę w wykonaniu kary (art. 150 i 153 k.k.w.).
Art. 153 k.k.w.
art. 286 § 1 k.k
skazanych za popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
art. 12 § 1 k.k
art. 532 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) w dniu 23 października 2024 r., wniosków obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 22 listopada 2022 r., sygn.
art. 532 § 1 k.p.k
Na wstępie należało zauważyć, że samo wniesienie wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym nie uzasadniało wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KO 85/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie J. K. i M. B. skazanych za popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) w dniu 23 października 2024 r., wniosków obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 22 listopada 2022 r., sygn. akt II AKa 108/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 9 lipca 2021 r., sygn. akt II K 26/20, p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

Na wstępie należało zauważyć, że samo wniesienie wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym nie uzasadniało wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. W nadzwyczajnym środku zaskarżenia, wniesionym od prawomocnego orzeczenia Sądu Apelacyjnego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego skazujący dwójkę sprawców za popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. na kary m.in. pozbawienia wolności: rok i sześć miesięcy – J.

K. na i na rok - M. B. , obrońca zamieścił dwa postulaty wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia. Wnioskodawca zbagatelizował całkowicie, że uznanie takiego postulatu za zasadny mogło być następstwem zupełnie wyjątkowych względów, których autor w przedmiotowej sprawie nie wykazał. Powołując konieczność odstępstwa od reguły wyrażonej w art. 9 k.k.w., obrońca wskazał na sytuację rodzinną skazanych. Wykazana okoliczność w żadnym wypadku nie mogła być podstawą do zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k., a co najwyżej mogłaby uzasadniać starania o odroczenie lub przerwę w wykonaniu kary (art. 150 i 153 k.k.w.).

Podobnie nie mogły takiego skutku odnieść dywagacje obrońcy na temat bezskutecznych rezultatów egzekucji komorniczej. Twierdzenia te były całkowicie dowolne i nie mogły mieć żadnego znaczenia dla odstępstwa od zasady wykonalności orzeczenia. Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia [J.J.][ms] ‎