Supreme Court transfers criminal appeal case to another district court due to impartiality concerns regarding accused judges.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the request to transfer a criminal appeal case to a different district court to ensure judicial impartiality. The lower court argued that the appeal involved allegations against judges of the higher court and the president of the court hearing the appeal, creating reasonable doubts about objectivity. Consequently, the Supreme Court ruled that such circumstances necessitate a transfer to preserve the public's confidence in the fairness of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permitted when special considerations related to the good administration of justice require it, specifically when charges involve judges of the competent court or its superior, thereby threatening the perception of impartiality.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 83/25 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie z zażalenia M. B. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście-Zachód w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2025 r. o odmowie wszczęcia śledztwa o sygn. akt […]po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 czerwca 2025 r., wniosku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, zawartego w postanowieniu z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt II Kp 728/25/S, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie o sygn. akt II Kp 728/25/S do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tychach.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie postanowieniem wydanym na posiedzeniu w dniu 16 maja 2025 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego z inicjatywą rozważenia przekazania sprawy o sygn. akt II Kp 728/25/S innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Motywując swoje wystąpienie wskazał, że przedmiotowa sprawa dotyczy rozpoznania zażalenia M. B. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, którego przedmiotem jest przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie oraz Sądu Okręgowego w Krakowie, w tym jego prezesa i wiceprezesa oraz prokuratora z krakowskiej jednostki organizacyjnej prokuratury.
Powyższe okoliczności w ocenie sądu wnioskującego rodzą uzasadnione wątpliwości co do możliwości rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób w pełni obiektywny i bezstronny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.Zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k. może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd właściwy miejscowo wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do uzasadnionego przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy (zob. postanowienie SN z dnia 27 marca 2023 r., IV KO 20/23).
Sytuacja taka niewątpliwie powstaje wtedy, gdy stawiane zarzuty dotyczą sędziego sądu właściwego do rozpoznania sprawy lub sądu nad nim przełożonego (vide postanowienie SN z dnia 1 kwietnia 2003 r., IV KO 10/03, ROSNKW 2003, poz. 680; postanowienie SN z dnia 18 czerwca 2009 r., IV KO 77/09; postanowienie SN z dnia 14 października 2009 r., V KO 81/09).Tego rodzaju okoliczności zaistniały w przedmiotowej sprawie. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie rozpoznawałby bowiem zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przestępstw, których zdaniem skarżącego mieli dopuścić się m.in. sędziowie sądu instancyjnie nadrzędnego, tj.
Sądu Okręgowego w Krakowie, w tym jego prezes i wiceprezes. Niewątpliwie powyższe uwarunkowania mogą nie tylko mieć wpływ na swobodę orzekania sędziów sądu właściwego miejscowo, lecz również powodować w odbiorze społecznym przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego rozpoznana sprawy, co istotnie godzi w dobro wymiaru sprawiedliwości. Powyższe stanowisko wspiera także pozostała argumentacja zawarta w rozpoznawanym wniosku, choć ani fakt, iż zaskarżone postanowienie obejmuje sędziów sądu, który ma siedzibę w tym samym budynku co sąd właściwy miejscowo, ani też objęcie zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa miejscowego prokuratora, samodzielnie nie stanowiłyby podstawy do zastosowania nadzwyczajnego trybu określonego w art. 37 k.p.k.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, tj.
Sądowi Rejonowemu w Tychach. Wskazany sąd ma siedzibę usytuowaną w odległości stosunkowo bliskiej od sądu właściwego, a jednocześnie położony jest w innej apelacji, co winno zagwarantować rozpoznanie sprawy w sposób obiektywny i wolny od jakichkolwiek nacisków, co tym samym wzmocni przekonanie o tym, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły.Z tych też względów orzeczono jak w sentencji. [J.J.][r.g.]