Supreme Court dismisses ex officio retrial request due to lack of final appeal judgment on criminal liability.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland issued a ruling dismissing the ex officio retrial proceedings initiated by the court itself. The applicant lacked a final, binding appeal judgment resolving criminal liability for the alleged continuous offenses. Consequently, the statutory conditions triggering an automatic retrial were not met, and the court deemed no further action was necessary beyond notifying the parties.
Legislator headnote
AI generatedArt. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: The court may initiate retrial proceedings ex officio only if a final, binding judgment on criminal liability exists; without such a judgment, the statutory obligation to initiate retrial does not arise.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
III KO 83/24 ZARZĄDZENIE Dnia 17 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz SSN Wiesław Kozielewicz w związku z pismem adwokat A. S. - obrońcy T. G. , dotyczącym wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. II AKa 80/21, nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie wskazanego wyżej postępowania z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. II AKa 80/21, zmieniający wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 11 czerwca 2021 r., sygn. akt II K 17/20, został, w wyniku uwzględnienia kasacji złożonej od niego przez obrońców T. G. , uchylony wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt III KK 120/25, a to z uwagi na zaistnienie uchybienia z art. 439 §1 pkt 2 k.p.k. Aktualnie zatem w sprawie T. G. nie istnieje wyrok sądu odwoławczego, który kończyłby wobec niego prawomocnie postępowanie karne, rozstrzygając o odpowiedzialności karnej za zarzucany mu ciąg przestępstw z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. W uchwale składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48, wyrażono pogląd, że w postępowaniu o wznowienie postępowania, ujętym w art. 542 § 3 k.p.k., istnieje zawsze możliwość wykorzystania inicjatywy stron w celu usunięcia rzeczywistych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.
Pełne zastosowanie znajduje tu instytucja przewidziana w art. 9 § 2 k.p.k., umożliwiająca stronie wystąpienie z wnioskiem (sygnalizacją) o dokonanie czynności z urzędu. Ta inicjatywa, w razie potwierdzenia zaistnienia wskazanego uchybienia, może prowadzić do wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego, zaś w braku zaistnienia uchybienia skutkującego obowiązkiem wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego, nie wymaga wydania orzeczenia stwierdzającego, że wskazywana usterka nie występuje. W realiach niniejszej sprawy można byłoby zatem poprzestać jedynie na pisemnym poinformowaniu T.
G. i jego obrońcę adwokat A. S., o braku podstaw do wszczęcia postępowania wznowieniowego z urzędu (z uwagi na brak prawomocnego rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej T. G. ), jednakże za celowe uznano decyzję tę podjąć w formie niezaskarżalnego zarządzenia. [J.J.][a.ł]