Legislator Case Law & Legislation
III KO 77/25 AI generated

Supreme Court transfers criminal appeal case to another district court to ensure impartiality and public confidence.

Case Number III KO 77/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the request to transfer a criminal appeal case regarding a judge's misconduct to a different district court. The lower court argued that hearing the appeal in its own jurisdiction might compromise judicial impartiality due to the defendant's status and local relationships. The Supreme Court agreed that transferring the case was necessary to eliminate public doubts about the objectivity of the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 § 1 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction if the public interest in the administration of justice requires it, specifically when there are reasonable grounds to suspect a lack of impartiality or when the public might perceive a lack of objectivity due to professional connections.

Keywords

AI generated
transfer of jurisdiction impartiality of court public confidence criminal appeal professional connections administration of justice Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
art. 37 § 1 k.p.k.
akt II Kp 122/25, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę Sądu Rejonowego w Olkuszu o sygn.
art. 37 § 1 k.p.k
akt II Kp 122/25, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
akt […] dotyczącej wieloletniego sędziego Sądu Rejonowego ‎w Olkuszu o czyn z art. 231 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać uruchomienie trybu, określonego w art. 37 k.p.k., wtedy, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (por.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95
postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z.
z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01
68; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW 2001, z.
z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00
postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00; ‎z 12 lutego 2002 r.
z 12 lutego 2002 r. sygn. akt V KO 3/02
akt III KO 105/00; ‎z 12 lutego 2002 r. sygn. akt V KO 3/02).
z 14 lipca 2010 r. sygn. akt V KO 66/10
z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21
akt V KO 66/10; z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21).
z 10 grudnia 1999 r. sygn. akt III KO 98/99
Dobro wymiaru sprawiedliwości oznacza zatem potrzebę wyeliminowania sytuacji mogących wywołać choćby subiektywne przekonanie opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie (postanowienie Sądu Najwyższego z 10 grudnia 1999 r. sygn. akt III KO 98/99, Prok.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KO 77/25 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie z zażalenia M. D., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku Sądu Rejonowego w Olkuszu zawartego w postanowieniu z 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt II Kp 122/25, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę Sądu Rejonowego w Olkuszu o sygn. akt II Kp 122/25 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Dąbrowie Górniczej.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 kwietnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Olkuszu w sprawie o sygn. akt II Kp 122/25 wystąpił w trybie art. 37 § 1 k.p.k. do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.Motywując to wystąpienie, wnioskodawca wskazał, że do przedmiotu rozpoznania niniejszej sprawy należy zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Olkuszu o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn. akt […] dotyczącej wieloletniego sędziego Sądu Rejonowego ‎w Olkuszu o czyn z art. 231 § 1 k.k. W tej sytuacji – w ocenie wnioskodawcy – orzekanie w przedmiocie rzeczonego zażalenia przez Sąd Rejonowy w Olkuszu mogłoby godzić w dobro wymiaru sprawiedliwości, ze względu na charakter sprawy oraz relacje sędziego X.

Y. z innymi sędziami orzekającymi w tym sądzie i na obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Krakowie. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu lub na wniosek prokuratora przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten, statuując wyjątek od reguły rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy, ‎nie podlega interpretacji rozszerzającej.

Nie każda zatem okoliczność może skutkować ewentualnym przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Za taką uznać należy sytuację, w której postronny ‎i niezainteresowany sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy obserwator procesu, może powziąć podejrzenia co do braku bezstronności sądu właściwego ‎w rozpoznaniu tej sprawy. Ocenę wystąpienia przesłanki z art. 37 § 1 k.p.k. powinny jednak determinować realia konkretnego przypadku. Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie przyjmuje, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody wiązane ‎z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7 – 8, poz. 58).

Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać uruchomienie trybu, określonego w art. 37 k.p.k., wtedy, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00; ‎z 12 lutego 2002 r. sygn. akt V KO 3/02). Tak jest między innymi, gdy konfiguracja zawodowych powiązań uczestników postępowania z sądem miejscowo właściwym może wywoływać u zewnętrznych obserwatorów obawy, czy ta sprawa będzie rozpoznana w warunkach wolnych od wszelkiego rodzaju nacisków, nawet tylko tych będących następstwem samej świadomości istnienia służbowych powiązań sędziów tego sądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 14 lipca ‎2010 r. sygn. akt V KO 66/10; z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21).

Dobro wymiaru sprawiedliwości oznacza zatem potrzebę wyeliminowania sytuacji mogących wywołać choćby subiektywne przekonanie opinii publicznej o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie (postanowienie Sądu Najwyższego z 10 grudnia 1999 r. sygn. akt III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000. ‎z. 3, poz. 7). Zaaprobowanie tej sytuacji godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości, bowiem podawałoby w wątpliwość naturalne i normatywnie uzasadnione oczekiwanie, że postępowanie odwoławcze zostanie prowadzone bezstronnie, wnikliwie i sprawnie.Powyższe implikowało rozstrzygnięcie uwzględniające przedstawiony wniosek, dlatego Sąd Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dąbrowie Górniczej, pozostającemu w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Katowicach (apelacja katowicka).

Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu. [J.J.][r.g.] ‎