Supreme Court dismissed prisoner's request to retry execution proceedings regarding denial of sentence break.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court upheld the lower court's order denying the prisoner's request to retry execution proceedings concerning the refusal of a sentence break. The prisoner argued for a retrial, but the court determined the specific administrative decision lacked the required legal finality under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the court ruled that such a decision does not constitute a concluding judicial act subject to retrial under the relevant statutory provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 24 § 1 k.k.w.: A decision in execution proceedings is subject to retrial only if it conclusively alters the manner of punishment execution and cannot be changed later, excluding decisions merely postponing the sentence's execution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 71/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. akt III KO 71/14, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego A. B. o wznowienie postępowania w sprawie VI Kow (…) Sądu Okręgowego w G. zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z 25 listopada 2013 r., sygn. akt II AKzw (…), p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego A. B. o wznowienie incydentalnego postępowania wykonawczego w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z 25 listopada 2013 r., sygn. akt II AKzw (…), jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.Na powyższe zarządzenie skazany złożył zażalenie, w którym nie precyzując zarzutu odwoławczego, podniósł, iż w jego ocenie w sprawie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania.A.B. wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 540 § 1 k.p.k. przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie może zatem dotyczyć nie tylko postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem, lecz także postanowieniem. To ostatnie musi być jednak postanowieniem kończącym postępowanie sądowe. W orzecznictwie przyjęto, że tego rodzaju orzeczeniem na gruncie postępowania wykonawczego są takie postanowienia, które powodują trwałe przekształcenie sposobu wykonywania kary i które nie mogą zostać wzruszone w trybie art. 24 k.k.w. (zob. postanowienie SN z 5 lutego 2003 r., V KK 241/02).
Wymaganego elementu „trwałości” nie mają w szczególności orzeczenia wydane w postępowaniu wykonawczym, których skutkiem jest jedynie „przesunięcie w czasie” wykonania kary (por. postanowienie SN za 15.10.1996 r., IV KKN 274/96).Należy stwierdzić, że postanowienie o odmowie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, nie spełnia powyższych kryteriów postanowienia kończącego postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. Nie posiada ono bowiem wymaganej cechy „trwałości” przede wszystkim z tej przyczyny, że w trybie art. 24 § 1 k.k.w. może zostać w każdym czasie zmienione lub uchylone na korzyść skazanego, jeżeli ujawnią się nowe lub nieznane okoliczności.Wobec powyższego trafnie stwierdzono w kwestionowanym zarządzeniu, że wniosek A.
B. jako niedopuszczalny z mocy ustawy, nie może zostać przyjęty.Podsumowując, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.