Supreme Court dismisses retrial request for suspension of sentence as it is not a criminal liability judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused the defendant's request to retry the proceedings regarding the denial of a sentence suspension period. The defendant argued that the lower court's decision involved absolute grounds for retrial under Article 439 § 1(10) of the Code of Criminal Procedure due to the defense attorney's absence and lack of notification. The Court ruled that Article 540 § 1 of the Code of Criminal Procedure strictly limits retrial requests to judgments on criminal liability, excluding procedural orders like sentence suspensions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; A request for retrial is inadmissible for decisions on sentence suspension as they do not constitute judgments on criminal liability.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 71/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)SSN Jacek SobczakSSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku D. P.o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 maja 2011r., utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 marca 2011r., o odmówienie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności postanowił: wniosek pozostawić bez rozpoznania . UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 6 maja 2011 r., Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 marca 2011 r., o odmowie udzielenia skazanemu D.
P. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności.Pismem z dnia 13 sierpnia 2012 r. skazany D. P. wystąpił o wznowienie z urzędu wyżej przedstawionego postępowania wykonawczego, gdyż w jego toku doszło do uchybień mających charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. ponieważ wyznaczony mu obrońca z urzędu nie tylko nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy ale w ogóle nie był informowany o terminach posiedzeń.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Treść przepisów zawartych w art. 540 § 1 k.p.k. jasno wskazuje, że przedmiotem orzeczenia o wznowienie postępowania może być tylko prawomocne orzeczenie sądowe rozstrzygające w kwestii odpowiedzialności karnej.
Stanowisko takie jest ugruntowane w judykaturze. Przykładowo, nie stanowią orzeczeń w przedmiocie odpowiedzialności karnej: postanowienie o udzieleniu przerwy w odbywaniu kary (por. postanowienie SN z 15.10.1996 r., sygn. akt IV KKN 274/96), postanowienie o umieszczeniu sprawcy w zakładzie psychiatrycznym (postanowienie SN z 12.06.2003 r. OSNwSK 2003, poz. 1290), postanowienie o ukaraniu uczestnika procesu kara porządkową (por. postanowienie SN z 29.01.2008 r., Prok. i Pr. dodatek nr 1 , poz. 27), postanowienie o objęciu skazanego leczeniem w trybie art. 117 k.k.w. ( por. postanowienie SN z 16.09.2008 r., OSNKW 2008, nr 12, poz. 98).W przedstawionej sytuacji, skoro nie jest dopuszczalny wniosek o wznowienie postępowania w sprawie odmowy udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. pozostawił wniosek skazanego bez rozpoznania.