Supreme Court dismisses judge's request to transfer case, ruling it is an abuse of procedure.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The presiding judge argued that the single-judge court committed errors by forcing him to rule in the Second Criminal Division, citing concerns about judicial independence. The Court found these arguments insufficient to meet the statutory requirements for transfer and determined the request was an attempt to resolve a personal dispute with the court administration rather than a genuine procedural necessity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The provision does not serve to resolve current organizational problems of a court and cannot be used to bypass the principle of judicial independence when a judge attempts to transfer a case to resolve a dispute with the court leadership.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 63/26 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie B. C. oskarżonego z art. 157 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 17 marca 2026 r. wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanawia: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2025 r., sygn. II K 521/25, zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy B. C.. W złożonym wniosku orzekający w sprawie jednoosobowo sędzia X. Y. przedstawił obszerną argumentację wskazującą na wystąpienie w Sądzie Rejonowym w Rzeszowie uchybień dotyczących bezpodstawnego zobowiązania go do orzekania w II Wydziale Karnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przytoczone w nim argumenty nie wskazują, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki skutkujące koniecznością przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi i to z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Oczywistym jest, że zarówno zachwianie swobody orzekania jak i obawa o rozpoznanie sprawy w sposób obiektywny są czynnikami warunkującymi skorzystanie z instytucji art. 37 k.p.k., jednakże przepis ten nie służy do rozwiązywania bieżących problemów organizacyjnych sądu. Nie powielając argumentacji zawartej w bardzo wielu wcześniejszych orzeczeniach wydanych przez Sąd Najwyższy z wniosku tego Sądu, w którym jednoosobowo orzekał sędzia X. Y., wskazać należy, że obecny wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k. jest kolejną próbą nadużycie tej instytucji mającą prowadzić do rozstrzygnięcia sporu tego sędziego z kierownictwem Sądu.
Wcześniej sędzia X. Y. nieudolnie próbował zawiesić postępowanie w tej sprawie, a po uchyleniu jego postanowienia z dnia 8 października 2025 r., złożył do Sądu Okręgowego w Rzeszowie wniosek z 24 listopada 2025 r. o rozstrzygnięcie wątpliwości co wykonania orzeczenia tego sądu z 14 listopada 2025 r., którym to postanowieniem uchylono postanowienie o zawieszeniu postępowania. Podkreślić należy, ż takie postępowanie sędziego w tej sprawie spowodowało już wniesienie przez pokrzywdzonego skargi na przewlekłość postępowania jak i wniosku o wyłączenie sędziego X.
Y., o co prawdopodobnie sędziemu właśnie chodzi.Zwracanie się w takiej sytuacji do Sądu Najwyższego z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. jest niedopuszczalne i wskazuje na całkowite niezrozumienie istoty wymiaru sprawiedliwości i sprawowanego urzędu sędziego szczególnie, że sędzia X. Y. zauważa w swoim postanowieniu z dnia 23 grudnia 2025 r., iż znane jest mu orzecznictwo Sądu Najwyższego odnoszące się do rozwiazywania bieżących problemów organizacyjnych sądów. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [J.J.][r.g.]