Supreme Court dismisses prosecution renewal request as extradition consent covered all criminal acts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the prosecution's request to renew the proceedings ex officio regarding a Polish citizen extradited to Germany. The defense argued that the German authorities had not explicitly consented to prosecute the specific criminal act charged in the current trial, citing the Extradition Act. The court found that the German High Court's prior decision granting extradition consent implicitly covered all criminal acts listed in the original warrant, thereby satisfying the statutory requirement for consent.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.; The court held that a prior decision by the requesting state's judicial authority to grant extradition consent for a specific criminal act implicitly covers all criminal acts listed in the European Arrest Warrant, precluding a separate consent requirement for the current prosecution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 63/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)SSN Krzysztof CesarzSSN Józef Dołhy (sprawozdawca) w sprawie T. K.skazanego z art. 258 § 2 i 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 28 października 2014 r., kwestii zbadania podstaw do wznowienia postępowania z urzędu p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ka […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 października 2013 r., sygn. akt IV K […].
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r., zatytułowanym „wniosek o wznowienie postępowania”, obrońca skazanego T. K. podniósł, że w sprawie skazanego zachodzą podstawy do wznowienia postępowania, gdyż zachodzi okoliczność wyłączająca ściganie – „państwo przekazujące skazanego na podstawie ENA nie wyraziło zgody na pociągnięcie oskarżonego do odpowiedzialności karnej za czyn przypisany mu w niniejszym postępowaniu (art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k.)” Zdaniem obrońcy „czyn przypisany oskarżonemu w punkcie I wyroku Sądu Okręgowego w G. w sprawie IV K […] nie został objęty zgodą Republiki Federalnej Niemiec w rozumieniu art. 607e § 1 k.p.k.” Prokurator Prokuratury Generalnej w piśmie z dnia 1 października 2014 r., wyraził stanowisko, iż brak jest podstaw do wznowienia z urzędu przedmiotowego postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Analiza akt sprawy nie potwierdziła, iżby w toku postępowania doszło do uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 22 lipca 2008 r., zwrócił się do władz Republiki Federalnej Niemiec – Wyższego Sądu Krajowego w B. o wyrażenie zgody na rozszerzenie ścigania T.
K. o czyn z art. 258 § 2 i 3 k.k. (k. 5381 – 5408). W odpowiedzi Prokuratura Generalna w B. pismem z dnia 9 września 2009 r. (k. 5526 – 5529) poinformowała o podjętej w tym dniu decyzji stwierdzającej, że „zezwolenie na ekstradycję Ściganego obywatela niemieckiego i polskiego T. J. K., urodzonego […] 1964 w G./Polska, do Rzeczpospolitej Polskiej w celu ścigania karnego z dnia 3 grudnia 2004 odnosi się również do ścigania karnego działań Ściganego będących przedmiotem Europejskiego Nakazu Aresztowania Sądu Krajowego w G. z dnia 22 lipca 2008 – IV K […].”W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie ujawniła się podniesiona przez obrońcę skazanego bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w związku z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., brak zatem podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie T.
K..[aw]