Supreme Court transfers judge disqualification request to Special Control Chamber due to lack of independence claims.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court transferred the defense attorney's request to disqualify two judges to the Special Control Chamber for Extraordinary and Public Matters. The attorney argued that the judges lacked independence, but the Court noted this specific ground falls under the Special Control Chamber's exclusive jurisdiction per the High Court Act. Consequently, the Court did not rule on the merits but instead directed the request to the competent body for further proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 26 § 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym; Art. 42 § 1 k.p.k.: Requests for judge disqualification based on lack of independence or impartiality must be referred to the Special Control Chamber for Extraordinary and Public Matters, which has exclusive jurisdiction to decide on such grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 6/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie P. C.skazanego z art. 209 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku obrońcy o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2021 r., poz.1904 – t.j. z dnia 21.10.2021 r.) p o s t a n o w i ł przekazać Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wniosek obrońcy o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka oraz SSN Marka Siwka od udziału w rozpoznaniu sprawy zawisłej przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt III KK 107/21 – celem nadania dalszego biegu.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego w dniu 17 stycznia 2022 r. (data prezentaty) wpłynął wniosek obrońcy skazanego P. C. o wyłączenie – na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. – SSN Antoniego Bojańczyka oraz SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy zawisłej przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt III KK 107/21. Analiza uzasadnienia rzeczonego wniosku wskazuje, że argumentacja w nim zawarta odwołuje się do kwestii braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.Stosownie do unormowania zawartego w art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2021 r., poz.1904 – t.j. z dnia 21.10.2021 r.), „do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania”.W tym stanie rzeczy, zgodnie z treścią powołanego przepisu ustawy, do kompetencji Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozstrzyganie wniosków o wyłączenie sędziów lub o oznaczenie sądu, które oparte zostały na wymienionych w tym przepisie przesłankach.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.