Legislator Case Law & Legislation
III KO 56/23 AI generated

Supreme Court dismisses request to transfer criminal case to another court based on witness proximity.

Case Number III KO 56/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the District Court's request to transfer a criminal trial to a different court of equal jurisdiction. The District Court argued that transferring the case would better serve the administration of justice because most witnesses resided near the destination court rather than the originally designated one. The Court ruled that this specific circumstance is governed by the transfer rule for witness convenience, not the exceptional rule for transferring cases to ensure fair trial conditions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36 k.p.k.; Art. 37 k.p.k. The transfer of a criminal case to another court of equal jurisdiction based on the proximity of witnesses is regulated by Art. 36 k.p.k. and does not constitute a special circumstance under Art. 37 k.p.k. requiring transfer to ensure the administration of justice.

Keywords

AI generated
transfer of criminal case administration of justice witness proximity court of equal jurisdiction special circumstances procedural transfer fair trial conditions

Cited Legislation

AI generated
Art. 36 k.p.k.
akt II AKo 4/23, na podstawie art. 36 k.p.k. przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu, z uwagi na to, że spośród 245 świadków podlegających wezwaniu tylko 70 świadków ma krótszą drogę do Sądu Okręgowego w Kielcach niż do Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu.
Art. 37 k.p.k.
akt II K 7/23 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić
art. 286 § 1 k.k
oskarżonego o popełnienie przestępstw z art. 286 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
art. 12 § 1 k.k
art. 586 k.s.h
art. 37 k.p.k
akt II K 7/23 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić
art. 36 k.p.k
akt II AKo 4/23, na podstawie art. 36 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KO 56/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie L. B. oskarżonego o popełnienie przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 586 k.s.h. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lipca 2023 r. wniosku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 5 maja 2023 r., sygn. akt II K 7/23 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić

UZASADNIENIE

Sprawa L.B. wraz z aktem oskarżenia została skierowana do rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Kielcach. Postanowieniem z 30 stycznia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, w sprawie o sygn. akt II AKo 4/23, na podstawie art. 36 k.p.k. przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu, z uwagi na to, że spośród 245 świadków podlegających wezwaniu tylko 70 świadków ma krótszą drogę do Sądu Okręgowego w Kielcach niż do Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu postanowieniem z dnia 5 maja 2023 r., sygn. akt II K 7/23 zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy L.B. oskarżonego o popełnienie przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 586 k.s.h. sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.Uzasadniając swój wniosek Sąd Okręgowy wskazał, że w przedmiotowej sprawie miejsce popełnienia czynu znajduje się w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Kielcach, a także większość osób podlegających wezwaniu zamieszkuje obszar właściwości tego sądu.

Sąd Najwyższy, zważył co następuje.Wniosek Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu nie zasługuje na uwzględnienie.Instytucja unormowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tego względu jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Okoliczności, na które w uzasadnieniu wniosku powołuje się Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, związane z przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt, że większość osób, które należy wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego, reguluje przepis art. 36 k.p.k., nie zaś art. 37 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, za bezpodstawne należy uznać wystąpienie, w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu i motywowanie wniosku faktem, że blisko tego innego sądu mieszka większość osób podlegających wezwaniu na rozprawę.

Dodatkowo, podkreślić należy, że powyższe okoliczności, były już przedmiotem oceny Sądu Apelacyjnego w Krakowie, który przekazał sprawę do rozstrzygnięcia Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu, sygn. akt II AKo 4/23.Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [as]r.g.