Supreme Court rejects transfer of criminal case under Art. 37 K.P.K. due to lack of impartiality doubts.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court sought transfer because the defense argued the judge should not be from the same city as the appeal court to ensure impartiality. The Supreme Court ruled that such transfers are only for genuine impartiality concerns, not for administrative convenience, and that the current court can resolve the recusal request itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 47a, 47b, 77 § 9 ust. Prawo o ustroju sądów powszechnych: The transfer of a case under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is permissible only when there are objective doubts about the court's impartiality in the public eye, not for resolving routine organizational issues.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 55/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 28 kwietnia 2025 r., w sprawie M. K. i in., o rozpoznanie wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w Rzeszowie, inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt II K 1002/24, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy innemu Sądowirównorzędnemu.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu, w ramach art. 37 k.p.k., do rozpoznania wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o wyłączenie od rozpoznania sprawy M.K., M. K.
1. i J. M. oskarżonych m.in. o czyny z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. sędziego referenta P.W.. W uzasadnieniu wystąpienia wskazał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sprawę rozpoznał sąd spoza apelacji rzeszowskiej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Inicjatywa Sądu terytorialnie właściwego nie zasługiwała na uwzględnienie.Możliwość skorzystania z tak zwanej właściwości z delegacji określonej w art. 37 k.p.k. możliwa jest tylko w razie zaistnienia okoliczności dających podstawę do racjonalnego twierdzenia, że w odbiorze powszechnym powstaną wątpliwości, co do zdolności sądu właściwego do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny.
Przedmiotowa sprawa nie należała do kręgu spraw, w których uzasadnione było procedowanie na podstawie art. 37 k.p.k. Przepis ten nie może być traktowany jako sposób rozwiązywania bieżących problemów organizacyjnych sądów, których rozwiązanie nie jest zadaniem Sądu Najwyższego lecz kierownictwa sądu, a w szczególności jego prezesa, który dysponuje odpowiednimi instrumentami ustawowymi (art. 47a, art. 47b, art. 77 § 9 ustawy z 27 lipca 2001 r. ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych).W tej sytuacji nadal właściwy do rozpoznania wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o wyłączenie sędziego P.W. jest Sąd Rejonowy w Rzeszowie, który przedmiotową kwestię rozstrzygnie na własnej płaszczyźnie.Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, postanowiono jak na wstępie. [J.J.][a.ł]