Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of medical evidence proving severe irreversible consequences.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment pending a retrial. The defense argued the defendant's severe psycho-physical state and lack of proper psychiatric evaluation would cause irreversible harm upon execution. The court dismissed the request because the defense failed to submit any medical opinions or treatment documentation to substantiate the claim of special circumstances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 9 k.k.w.; Art. 532 § 1 k.p.k.: The execution of a final judgment must be suspended only if special circumstances clearly indicate it would cause serious and irreversible consequences to the convicted person, which must be proven by concrete evidence such as medical opinions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 53/25 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie M. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 lipca 2025 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek z dnia 26 marca 2025 r., obrońcy skazanego M. R. o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt II AKa 297/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 105/22 skazujący wymienionego skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. i inne, na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Powołując się na art. 540 §1 pkt 1 i 2 lit. a k.p.k. i domagając się uchylenia wyroków sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Koszalinie do ponownego rozpoznania, obrońca wskazał, że M.
R. w trakcie zarzucanych mu czynów, prowadzonego postępowania karnego, jak i po jego zakończeniu był w bardzo złym stanie psychofizycznym (…) podjął terapię, w trakcie której stanął na nogi, zaczął walczyć z uzależnieniem, jak i zrozumiał, w jakim stanie psychofizycznym tak naprawdę znajdował się przez ostatnie lata. Obrońca zakwestionował też prawidłowość przeprowadzenia badania sądowo- psychiatrycznego w toku postępowania, którego wniosek wznowieniowy dotyczy. We wniosku o wznowienie obrońca równocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec tego skazanego.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie obrońca podkreślił, że dolegliwości wynikające z wykonania wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, jak i możliwości egzekwowania obowiązku naprawienia szkody będą znaczne i nieodwracalne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek obrońcy M. R. nie zasługuje na uwzględnienie.W art. 9 k.k.w. sformułowana jest zasada, zgodnie z którą następuje bezzwłoczne wykonanie prawomocnych orzeczeń, a zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k., powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji (w tym wypadku wniosku o wznowienie) mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki.
Analiza treści wniosku o wstrzymania pozwala stwierdzić, że obrońca w niniejszej sprawie takich okoliczności nie wykazał, gdyż do wniosku o wznowienie nie dołączył nawet żadnej opinii o stanie zdrowia psychicznego skazanego, ani też żadnej dokumentacji z leczenia psychiatrycznego czy odwykowego. Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesionego wniosku o wznowienie, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie. [J.I.][a.ł]