Legislator Case Law & Legislation
III KO 51/17 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request for criminal appeal due to missing final conviction required for crime-based retrial basis.

Case Number III KO 51/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial, ordering him to bear the associated court costs. The defense argued that illegal pressure was exerted on participants during the original trial, potentially influencing the verdict, and submitted a police report as evidence. The court rejected this claim because the request failed to cite a final conviction establishing the crime, which is a mandatory prerequisite for filing a retrial based on criminal conduct under the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 541 k.p.k.: A request for retrial based on a crime committed during proceedings is inadmissible unless the defendant produces a final conviction establishing that crime, as the statutory basis for such retrial does not automatically update without this proof.

Keywords

AI generated
retrial request dismissal crime during proceedings final conviction requirement procedural prerequisites criminal procedure code court costs allocation propter crimen retrial

Cited Legislation

AI generated
art. 544 § 2 i 3 k.p.k.
akt IV K (…), na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k. oraz art.
art. 639 k.p.k.
oraz art. 639 k.p.k., ‎postanowił:
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
Chodzi tutaj o podstawę wznowienia propter crimen ujętą w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. Ustawowdawca wskazuje dodatkowo w art.
art. 541 k.p.k.
Ustawowdawca wskazuje dodatkowo w art. 541 k.p.k., że zaktualizowanie się tej podstawy ma miejsce wtedy, gdy czyn przestępny, o którym mowa w art.
art. 17 § 1 pkt 3-11 k.p.k.
540 § 1 pkt 1 k.p.k., został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 k.p.k. lub w art.
art. 22 k.p.k.
art. 18 § 1 k.k
skazanego za przestępstwo art. 18 § 1 k.k.
art. 270 § 2 k.k
art. 639 k.p.k
oraz art. 639 k.p.k., ‎postanowił:
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k
akt II AKa (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji uznając apelacje obrońców oskarżonego za oczywiście bezzasadne.Obrońca skazanego złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KO 51/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)‎SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)‎SSN Przemysław KalinowskiProtokolant Jolanta Włostowska w sprawie M.S. skazanego za przestępstwo art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 października 2017 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt IV K (…), na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k. oraz art. 639 k.p.k., ‎postanowił:

1) oddalić wniosek;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w kwocie 170 (sto siedemdziesiąt) zł, na które składa się uiszczona kwota 150 (stu piećdziesięciu) zł tytułem opłaty od wniosku o wznowienie postępowania i kwota 20 (dwudziestu) zł wydatków Skarbu Państwa w postaci ryczałtu z tytułu doręczania pism w postępowaniu wznowieniowym. UZASADNIENIESąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt IV K (…), uznał M.S. za winnego tego, że w nieustalonym dniu, nie później niż w dniu 21 grudnia 2010 r., w nieustalonym miejscu, kierował wypełnieniem przez nieustaloną osobę a następnie użyciem przez inną osobę blankietu weksla in blanco opatrzonego podpisami T.W. i K.K., niezgodnie z wolą wystawców na kwotę 17 500 000 zł, czym działał na szkodę T.W. i K.K. tj. przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 2 k.k. i za to skazał go na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 zł.Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji uznając apelacje obrońców oskarżonego za oczywiście bezzasadne.Obrońca skazanego złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. i domagał się uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 czerwca 2014 r. i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 października 2013 r. oraz przekazania sprawy temu ostatniemu sądowi do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, że w ocenie skazanego, w trakcie toczącego się procesu przed Sądem Okręgowym w G. wywierano na jego uczestników pozaprawne działania, mające charakter zastraszania i gróźb karalnych, wpływające na poczynienie przez sąd istotnych ustaleń, co rzutowało na prawidłowość orzekania w przedmiocie winy M.S..

Ponadto, w 2012 roku w S., w miejscu zamieszkania skazanego, spłonął należący do niego samochód osobowy marki A. co w ocenie M. . było wynikiem przestępstwa i wiązało się z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem.Do wniosku została dołączona fotokopia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, które T.B. („partner biznesowy” jednego z pokrzywdzonych czynem przypisanym M.S. w sprawie będącej przedmiotem wniosku wznowieniowego) złożył do Prokuratury Okręgowej w L..W odpowiedzi na wniosek o wznowienie prokurator Prokuratury Krajowej domagała się jego oddalenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania okazał się bezzasadny.Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową, wobec domniemania prawidłowości ustaleń i rozstrzygnięć zawartych w prawomocnym wyroku.

Wznowienie postępowania jest więc możliwe jedynie w sytuacjach ścisle wskazanych w ustawie. Jedną z nich jest dopuszczenie się przestępstwa w związku z prowadzonym postępowaniem, jeśli istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia. Chodzi tutaj o podstawę wznowienia propter crimen ujętą w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. Ustawowdawca wskazuje dodatkowo w art. 541 k.p.k., że zaktualizowanie się tej podstawy ma miejsce wtedy, gdy czyn przestępny, o którym mowa w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 k.p.k. lub w art. 22 k.p.k.

Wobec tego wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania takiego wyroku. W niniejszej sprawie autor wniosku zupełnie pomija treść art. 541 k.p.k. Nie przedłożył prawomocnego wyroku o jakim stanowi powyższy przepis (z treści wniosku nie wynika, aby wyrok taki zapadł), ani też nie przytoczył okoliczności uniemożliwiających jego wydanie.Wobec powyższego, skoro w tej sprawie nie zaktualizowała się podstawa wznowieniowa, na którą powołał się obrońca skazanego, zaś nie ma podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, orzeczono jak w pkt. 1 niniejszego postanowienia.O kosztach sądowych postępowania wznowieniowego rozstrzygnięto zgodnie z art. 639 k.p.k., obciążając nimi wnioskodawcę.as