Supreme Court rejects transfer request due to defendant's absence, affirming local court's procedural capacity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the criminal case to another court of equal jurisdiction. The Regional Court argued that the defendant's absence and the need for direct examination and additional evidence necessitated a transfer to the court of his residence. The Supreme Court ruled that the local court possesses the necessary procedural instruments to conduct the trial and gather evidence while respecting the defendant's right to defense, noting that witness testimony can be obtained via legal aid under the relevant Criminal Procedure Code articles.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 377 § 3, 377 § 4, 396 § 2 k.p.k.: The transfer of a criminal case to another court of equal jurisdiction is an exceptional measure justified only by the interests of justice; the local court must fulfill the requirement of serving the summons to the defendant's own hands to proceed in his absence, as it has the capacity to conduct a fair trial with legal aid.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 48/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący)SSN Przemysław KalinowskiSSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) w sprawie M. P. oskarżonego o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 lipca 2014 r. wniosku Sądu Rejonowego w L. z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt IX K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł : wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIESąd Rejonowy w L. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z powołaniem się na okoliczności związane z przyczynami niestawiennictwa oskarżonego na rozprawę główną.
Sąd ten również podniósł, że zachodzi konieczność bezpośredniego przesłuchania oskarżonego i uzupełnienia materiału dowodowego, co będzie możliwe przed sądem właściwym dla miejsca jego pobytu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny. Odstąpienie od zasady właściwości miejscowej sądu, dopuszczalne w trybie przepisów o właściwości z tzw. delegacji, powinno mieć charakter wyjątkowy. W układzie procesowym zaistniałym w tej sprawie, dobro wymiaru sprawiedliwości mogłoby uzasadniać przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdyby tylko przed tym sądem możliwe było jej rozpoznanie.
Tak jednak nie jest, gdyż sąd właściwy ma instrumenty procesowe do przeprowadzenia postępowania dowodowego i zgromadzenia sygnalizowanych we wniosku dowodów z poszanowaniem zasady prawa do obrony i rzetelnego procesu. Wskazana we wniosku konieczność przesłuchania oskarżonego może zostać zrealizowana w drodze pomocy prawnej na podstawie art. 377 § 4 w zw. z art. 396 § 2 k.p.k. Wobec tego Sąd Rejonowy powinien skoncentrować się na spełnieniu wymogu z art. 377 § 3 k.p.k. w postaci doręczenia oskarżonemu wezwania na termin rozprawy do „rąk własnych”, gdyż jest to warunek rozpoznania sprawy pod jego nieobecność.
Natomiast sygnalizowane we wniosku dowody z zeznań świadków mogą zostać przeprowadzone także w trybie art. 396 § 2 k.p.k. Zważywszy, że oskarżony posiada obrońcę, rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność, nie narusza standardu rzetelnego procesu.Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.