Supreme Court dismisses retrial request as inadmissible due to lack of new evidence proving innocence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's request for a retrial, ruling it clearly unfounded. The defendant argued that only one expert witness established the time of the murder and claimed he witnessed his wife committing the crime, which he now asserts was done by her on a different date. The court determined that the retrial procedure cannot be used to conduct new evidence collection or to re-evaluate facts already established by the competent courts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A retrial request is inadmissible when the applicant merely requests the conduct of new evidence rather than demonstrating that such evidence has already been revealed and excludes the defendant's guilt.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 47/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie R. M. skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2016 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt II AKa (…) utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 31 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., postanowił: odmówić przyjęcie wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIEWskazanym wyżej wyrokiem Sądu Okręgowego w W. w zaskarżonym apelacją przez obrońcę oskarżonego i utrzymanym w mocy przez Sąd Apelacyjny w (…), R. M. został skazany na karę 10 lat pozbawienia wolności za przestępstwo wypełniające dyspozycję art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., to jest za dokonanie w dniu 8 marca 2014 r. w W. zabójstwa G. E. przy użyciu noża kuchennego, przy czym oskarżony w chwili tego czynu miał znacznie ograniczoną poczytalność.Wyznaczony w postępowaniu okołokasacyjnym obrońca (autor apelacji) nie znalazł podstaw do sporządzenia i wniesienia kasacji.W dniu 16 czerwca 2016 r. skazany złożył osobisty wniosek o wznowienie postępowania, podnosząc, że:– tylko jeden biegły stwierdził, że do zdarzenia doszło w dniu 8 marca 2014 r. między godziną 800 a 1100, a „powinno być dwóch lekarzy biegłych”,- widział, jak jego żona zadała ciosy nożem pokrzywdzonemu wieczorem dnia 7 marca 2014 r. w trakcie kłótni między nimi, w mieszkaniu skazanego, w którym nikogo więcej nie było.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na wstępie przypomnieć należy, że wniosek o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.
Oznacza to, że wznowienie postępowania może nastąpić w razie stwierdzenia ściśle określonych podstaw wymienionych w art. 540, 540a, 540b i art. 542 § 3 k.p.k. Chodzi bowiem o wzruszenie prawomocnego wyroku. Takie orzeczenie korzysta z domniemania prawidłowości, w tym trafności ustaleń faktycznych co do sprawstwa skazanego, poczynionych na podstawie przeprowadzonych dowodów. Ponadto, na wnioskodawcy ciąży obowiązek wskazania podstawy prawnej wznowienia postępowania oraz wykazania, że w sprawie zachodzą te podstawy. Wniosek R. M. nie zawiera wskazania podstawy prawnej.
Z jego treści można jedynie domniemywać, że chodzi o podstawę określoną w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., a więc, że po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe dowody świadczące o tym, że skazany nie popełnił przypisanego mu czynu. Rzecz jednak w tym, że skazany nie wskazuje nowych dowodów, lecz chce, aby takowe zostały dopiero przeprowadzone: po pierwsze, z opinii dwóch biegłych co do czasu zdarzenia, chociaż w tej kwestii taka zespołowa opinia została wydana (zob. 336 – 9, 775 v – 6 v) i, po drugie, z jego wyjaśnień (odmiennych od złożonych w dotychczasowym postępowaniu), w którym (zapewne) obciążyłby nieżyjącą już żonę (k. 814) zabójstwem pokrzywdzonego, dokonanym innego dnia niż podali biegli i przyjęły Sądy obu instancji.
Podkreślić w związku z tym należy, że podstawa do wznowienia postępowania określona w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. zachodzi, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku ujawniają się nowe dowody wykluczające sprawstwo skazanego. Postępowanie wznowieniowe nie służy więc przeprowadzeniu dowodów, które mają dopiero wykazać przeciwieństwo tego, co przyjęto w postępowaniu rozpoznawczym. Z tak w rzeczywistości umotywowanego wniosku skazanego wynika jego oczywista bezzasadność. Postępowanie wznowieniowe nie ma na celu ponownego rozpoznania sprawy, do czego zmierza wnioskodawca.Dlatego należało odmówić przyjęcia wniosku skazanego.