Legislator Case Law & Legislation
III KO 41/22 AI generated

Supreme Court dismisses judge's recusal request due to conflict of interest regarding questioned appointment procedure.

Case Number III KO 41/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Chief Judge's request to be recused from a case involving an appeal against a lower court ruling. The applicant argued that the lower court's composition was flawed because a judge was appointed via a procedure now challenged in the appeal. The Court ruled that while the applicant's appointment was also under question, the conflict of interest did not justify recusal under the relevant procedural rules.

Legislator headnote

AI generated

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 10 ust. 1 k.p.k.: A judge's participation in a case where their own appointment is challenged does not automatically constitute a conflict of interest requiring recusal if the challenge does not directly affect the specific case at hand.

Keywords

AI generated
recusal request conflict of interest nemo iudex in causa sua judicial impartiality appointment procedure Chief Judge procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 41 § 1 k.p.k.
(C.)‎żądania sędziego Sądu Najwyższego o wyłączenie‎na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy o sygn.
Art. 10 ust. 1 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
(C.)‎żądania sędziego Sądu Najwyższego o wyłączenie‎na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KO 41/22 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 5 maja 2022 r. w sprawie A. C. (C.)‎żądania sędziego Sądu Najwyższego o wyłączenie‎na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KS 10/22.

UZASADNIENIE

SSN Igor Zgoliński wystąpił z żądaniem o wyłączenie go od rozpoznania skargi obrońcy lustrowanego na orzeczenie sądu odwoławczego, która w Sądzie Najwyższym została zarejestrowana pod sygn. akt III KS 10/22. Żądający wskazał, że w rzeczonej skardze obrońca zasygnalizował potrzebę zbadania z urzędu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu, a to z powodu sytuacji prawnej członków składu sądu odwoławczego, w którym zasiada „przynajmniej jedna osoba, która została powołana na stanowisko sędziego na podstawie procedury nominacyjnej określonej w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3)”.

W związku z powyższym, żądający stwierdził, że w niniejszej sprawie występują okoliczności uzasadniające wyłączenie go od rozpoznania wniesionej skargi, bowiem sytuacja prawna mająca dotyczyć członka składu orzekającego, który brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia – i wobec którego zasygnalizowano uwagi natury ustrojowej – w zbliżonym stopniu dotyczy również jego samego. W tych realiach – zdaniem żądającego – pozostawienie niniejszej sprawy w jego referacie może w odczuciu społecznym wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziowskiej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Żądanie przedstawione przez SSN Igora Zgolińskiego jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.W zaistniałym układzie sytuacyjnym SSN Igor Zgoliński, biorąc udział w rozpoznaniu skargi na orzeczenie sądu odwoławczego (jako sędzia sprawozdawca), musiałby rozstrzygać w przedmiocie zarzutów związanych z kwestiami, które w określonym stopniu dotyczą jego samego, albowiem został on powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego w procedurze kwestionowanej w skardze obrońcy lustrowanego. Wobec tego, jego udział w rozpoznawaniu przedmiotowej skargi stanowiłby naruszenie zasady nemo iudex in causa sua, a w konsekwencji mógłby wywołać zarówno u strony skarżącej, jak też w odbiorze społecznym przekonanie o braku bezstronności sądu i rzetelności procesu.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.