Supreme Court dismisses retrial request withdrawn by client without court fees being refunded.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the retrial request because the applicant withdrew the application before the court could rule on its merits. Although the applicant had cited a Constitutional Court decision regarding the validity of the 'February Act,' the withdrawal rendered the proceedings without an object. The court ruled that since the request was withdrawn, no further actions could be taken to address the lack of court fees.
Legislator headnote
AI generatedArt. 431 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 3 ust. 4 ustawy lutowej: A request for retrial withdrawn by the party before a final decision is to be left without consideration, and no procedural steps to remove the lack of court fees are undertaken.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 4/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski w sprawie wnioskodawcy M. P., następcy prawnego represjonowanego A. R.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2023r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 1993 r., II AKz 52/93, zmieniającym postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie z dnia 4 marca 1993 r., II Ko 211/93 na podstawie art. 431 w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. oraz art. 20 § 1 k.p.k. w zw. z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1693) p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić wniosek bez rozpoznania;
2) kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 12 lipca 2022 r. adw. K. G., reprezentujący M. P., będącą następca prawnym represjonowanego A. R., wniósł do Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie na podstawie art. 540 § 2 k.p.k. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 1993 r., II AKz 52/93, wskazując jako podstawę wznowienia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 marca 2011 r., P 21/09, stwierdzający niezgodność z Konstytucją art. 8 ust. 1a ustawy lutowej. Wniosek nie został opłacony przez wnioskodawczynię ani przez występującego w jej umieniu pełnomocnika.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 19 grudnia 2022 r., II AKo 74/22, stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę wniosku o wznowienie postępowania przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Jeszcze w stanie, gdy sprawa wznowienia była zawisła przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie, pełnomocnik wnioskodawczyni, pismem z dnia 19 października 2022 r., cofnął wniosek o wznowienie postępowania (k. 16 akt II AKo 74/22).Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wobec cofnięcia wniosku o wznowienie postępowania, przy braku uchybień o randze bezwzględnych przyczyn odwoławczych, należało wniosek ten pozostawić bez rozpoznania (art. 431 w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 3 ust. 4 ustawy lutowej), bez podejmowania czynności zmierzających do usunięcia braku w postaci opłaty.
Co prawda, przepisy o wznowieniu postępowania nie przewidują możliwości zwrotu opłaty od wniosku o wznowienie postępowania, jeżeli strona cofnęła wniosek (brak odesłania do art. 527 § 4 k.p.k. w art. 545 § 1 k.p.k.; zwrot opłaty możliwy zaś jest wyłącznie w wypadku wznowienia postępowania – por. art. 15 ust. 2 zd. trzecie ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 123). Podejmowanie czynności sanacyjnych, zmierzających do usunięcia stwierdzonego braku (art. 120 § 1 k.p.k.) był w stanie sprawy, z uwagi na złożenie oświadczenia o cofnięciu wniosku, bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.