Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III KO 4/22 AI generated

Supreme Court dismisses ex officio retrial request because retrial proceedings cannot be retried themselves.

Case Number III KO 4/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland declared inadmissible a request for an ex officio retrial of a prior decision denying such a request. The defendant argued that the composition of the court violating judicial independence constituted a fundamental error under Article 439 § 1(2) of the Criminal Procedure Code. The court ruled that it is legally impossible to initiate a retrial of a decision that itself concluded on the inadmissibility of a retrial, citing established precedent.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k. - A request for retrial cannot be filed against a final decision that has already determined the inadmissibility of a retrial, as the procedural act of denying retrial cannot itself be the subject of a retrial.

Keywords

AI generated
ex officio retrial inadmissibility of retrial procedural impossibility final decision Criminal Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
S..Jako podstawę wznowienia postępowania, wskazano w piśmie skazanego z dnia 7 stycznia 2022 r., wystąpienie w tym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 542 § 3 k.p.k.
akt IV KO 109/21 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
art. 542 § 3 k.p.k
akt IV KO 109/21 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
S..Jako podstawę wznowienia postępowania, wskazano w piśmie skazanego z dnia 7 stycznia 2022 r., wystąpienie w tym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10
szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13
III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21
II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21 i przywołana w tych judykatach argumentacja).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KO 4/22 ZARZĄDZENIE Dnia 1 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala W związku z pismem skazanego R. S. z dnia 7 stycznia 2022 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt IV KO 109/21 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 stycznia 2022 r. skazany R. S. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sadu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt IV KO 109/21, na mocy którego:1.stwierdzono, że brak jest podstaw do wznowienia z urzędu postępowania karnego prawomocnie zakończonego wobec R. S. wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…) i wydatkami postępowania wznowieniowego w tej części obciążono Skarb Państwa;2.oddalono wniosek obrońcy R.

S. o wznowienie postępowania zakończonego wobec skazanego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dni 30 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…), a kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w tej części obciążono R. S..Jako podstawę wznowienia postępowania, wskazano w piśmie skazanego z dnia 7 stycznia 2022 r., wystąpienie w tym postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającego na tym, że w składzie Sądu Najwyższego, który wydał wskazane wyżej postanowienie, zasiadały wyłącznie osoby powołane na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przez ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r.

Powyższa inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Należy podzielić jako trafny pogląd, który od lat prezentowany jest w orzecznictwie, że nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub orzeczeniem o braku podstaw do wznowienia ex officio (zob. szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn.

III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21 i przywołana w tych judykatach argumentacja). Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak wyżej.