Legislator Case Law & Legislation
III KO 38/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to failure to engage a lawyer.

Case Number III KO 38/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the lower court's order rejecting the defendant's request for a retrial because the request was not formally prepared and signed by a lawyer. Although the defendant argued he could not secure private counsel while serving a sentence, the court found the mandatory duty to use a lawyer absolute and non-negotiable. Consequently, the court ruled that the defendant's failure to comply with this procedural requirement rendered the retrial request inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

art. 545 § 2 k.p.k.; The obligation to prepare and sign a retrial request by a lawyer is absolute; the court cannot appoint additional public defenders until the applicant achieves their desired result.

Keywords

AI generated
mandatory lawyer duty retrial request inadmissibility public defender appointment procedural formalities criminal procedure code

Cited Legislation

AI generated
art. 545 § 2 k.p.k.
W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki.
art. 545 § 2 k.p.k
W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
IV KZ 52/08
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz.
III KZ 92/08
1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KO 38/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. B.‎skazanego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 9 października 2012 r.,‎zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2012 r., o uznaniu wniosku skazanego o wznowienie postępowania za bezskuteczny p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

A. B. skazany został wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 grudnia 2009 r. Wyrok ten po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 marca 2010 r.W dniu 16 kwietnia 2012 r. do Sadu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego zawierające wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wymienionymi wyrokami.Wyznaczona obrońca z urzędu w opinii z dnia 14 czerwca 2012 r. stwierdziła, iż nie znajduje podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.

W dniu 18 czerwca 2012 r. wezwano A. B. do uzupełnienia w terminie 7 dni formalnego braku jego wniosku o wznowienie postępowania. Wezwanie to dotyczyło usunięcia braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku doręczono skazanemu wraz z opinią obrońcy z urzędu w dniu 26 czerwca 2012 r.Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego wobec nieuzupełnienia braku.W zażaleniu skazany podniósł, że w sprawie pominięto jego kolejny wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu, a on odbywając karę pozbawienia wolności nie jest w stanie ustanowić obrońcy z wyboru.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne.

Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo jako równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie. Wyznaczony dla A. B. obrońca z urzędu skierował do sądu pismo, w którym przedstawił argumenty, które jego zdaniem nie uzasadniają złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Ocena tego działania przedstawiana w pismach skarżącego ma charakter subiektywny. Analiza stanowiska obrońcy prowadzi do wniosku, że należycie wywiązał się z nałożonego nań obowiązku. Wyznaczenie obrońcy z urzędu spełniło wymóg rzetelnego procesu. W ramach standardów tego procesu nie można jednak gwarantować dokonywania przez obrońców tylko takich czynności, które są zgodne z poglądami wnioskodawców. Sąd nie może przy tym wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu, stąd jego kolejny wniosek nie został uwzględniony (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1872).Skazany mógł zatem jedynie po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku sam ustanowić adwokata w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku.

Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. Stan majątkowy skarżącego, brak dochodów i inne okoliczności związane z jego stanem zdrowia i sytuacją finansową zostały już uwzględnione przez sąd z chwilą wyznaczenia mu obrońcy z urzędu. Ich ponowna analiza nie jest obecnie możliwa. Okoliczności faktyczne i dowodowe przedstawiane w zażaleniu nie mogą z kolei być rozpoznawane wobec faktu, że wniosku o wznowienie nie sporządził i nie podpisał adwokat.

Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie skazany może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.