Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of obviousness regarding judicial panel defect.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defense's request to stay the execution of a criminal judgment based on a potential defect in the appellate court's composition. The defense argued that Judge X.Y. should not have participated in the second-instance proceedings, citing Art. 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure. The court held that such a request requires circumstances of such clarity that execution would cause exceptional hardship, which were not met here.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 532 § 1 k.p.k.: A request to stay execution based on a potential absolute ground for appeal requires circumstances of such obviousness that execution would cause exceptional hardship to the convicted person.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 35/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie M. G. wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt II AKa 140/23, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 10 marca 2023 r., sygn. akt III K 218/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 24 lutego 2025 r. obrońca skazanej wystąpił do Sądu Najwyższego z sygnalizacją dotyczącą wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt II AKa 140/23, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 10 marca 2023 r., sygn. akt III K 218/21, a to z uwagi na wystąpienie bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, wobec udziału w jego składzie sędziego tego Sądu X.Y.
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie orzeczenia przed rozpoznaniem kwestii ewentualnego wznowienia z urzędu w/w postępowania, spowodowałoby dla osoby skazanej wyjątkowo dolegliwe skutki. Rozstrzygnięcie wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie stanowi swego rodzaju prejudykatu w postępowaniu wznowieniowym (podobnie w kasacyjnym), dlatego też w żaden sposób nie rzutuje ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia.
Nie oznacza zatem, że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości uznanie sygnalizacji za trafną. Sam fakt podniesienia zarzutu odnoszącego się do wystąpienia kwalifikowanej wady prawnej nie oznacza jeszcze sam w sobie podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku. W odniesieniu do zarzutu podnoszącego wystąpienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. trzeba wskazać, że dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo jego uwzględnienia musiałoby mieć charakter oczywistości. W niniejszej sprawie kwestia ewentualnego wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. wymaga przeprowadzenia gruntownej analizy nie tylko akt sprawy, ale także pogłębionych rozważań prawnych i faktycznych w zakresie zarzucanej niewłaściwej obsady Sądu drugiej instancji, w tym i dokumentacji związanej z udziałem sędziego w postępowaniu konkursowym przed KRS.
Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu zgłoszonej sygnalizacji, Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.][a.ł]