Supreme Court dismissed transfer request due to lack of objective impartiality grounds under Art. 37 K.P.K.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Regional Court's initiative to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court argued that the assigned judge's professional relationships with recused judges threatened objective impartiality, yet the Supreme Court found no evidence of such a risk. The Court ruled that mere professional or collegial ties do not automatically justify transfer, emphasizing that the assigned judge had no personal relationship with the victim that could compromise neutrality.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 1, 2 k.p.k.; Art. 37 k.p.k.: The mere existence of professional or collegial relationships between a judge assigned to a case and other judges recused from that case does not constitute sufficient grounds for transferring the case under Article 37 of the Code of Criminal Procedure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 35/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie z zażalenia P.D. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 28 grudnia 2017r., sygn. akt PR Ds.[…].2017, o umorzeniu dochodzenia, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 10 kwietnia 2018r., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 marca 2018r., sygn. akt II Kp […]/18, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 28 grudnia 2017r. asesor Prokuratury Rejonowej w K. umorzył, na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., dochodzenie w sprawie wszczętej z zawiadomienia P.D. o popełnienie na jego szkodę czynu zabronionego z art. 284 § 2 k.k. oraz, na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. - w sprawie o czyn z art. 288 § 1 k.k. Na powyższe postanowienie zażalenie do Sądu Rejonowego w K. złożył P.D.
W odpowiedzi na środek odwoławczy asesor Prokuratury Rejonowej w K. wniósł o jego nieuwzględnienie. Sąd Rejonowy w K., działając na podstawie art. 37 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wystąpienia wskazał, że pozostawienie sprawy w gestii Sądu właściwego miejscowo będzie godziło w zasadę obiektywizmu, gdyż do zbadania prawidłowości procedowania prokuratora został wyznaczony sędzia M.N., a w Sądzie tym orzekają sędziowie wyłączeni na mocy postanowienia z 27 lutego 2018r. wydanego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. od rozpoznawania niniejszej sprawy.
Tym samym postanowieniem nie uwzględniono wniosku sędziego M.N. o wyłączenie od udziału w przedmiotowej sprawie. Sąd występujący, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości, wskazał, że rozpoznawanie sprawy przez sędziego podległego służbowo jednemu z wyłączonych sędziów i zarazem utrzymującego z wyłączonymi sędziami kontakty towarzyskie mogłoby w opinii lokalnej społeczności wzbudzić przekonanie o braku bezstronności i obiektywizmu przy rozpoznaniu sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w K. nie zasługiwała na uwzględnienie.W postulacie przedstawionym Sądowi Najwyższemu przez Sąd Rejonowy w K. nie wykazano w sposób wystarczający, że zachodziły realne przesłanki do zastosowania wyjątku z art. 37 k.p.k.
Sąd Najwyższy nie podzielił kierunku rozważań Sądu właściwego miejscowo. W żadnej mierze nie można zgodzić się ze stanowiskiem tego Sądu, że u podstaw delegacji, o której mowa w art. 37 k.p.k., mógłby lec sam fakt istnienia relacji służbowych oraz koleżeńskich sędziego wyznaczonego do rozpoznania danej sprawy z innymi sędziami, którzy w tej samej sprawie podlegli wyłączeniu jako iudex suspectus. Sąd występujący pominął całkowicie fakt, że sędziego M.N. nie łączy z pokrzywdzonym P.D. żadna relacja, która mogłaby osłabić jego bezstronność podczas procedowania, a tym samym stać się zagrożeniem dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Stanowisko Sądu właściwego terytorialnie należało wręcz ocenić jako postulat bezrefleksyjnego przekazania sprawy do rozpoznania w innym równorzędnym sądzie. Delegacja na podstawie art. 37 k.p.k. oparta na takich przesłanek mogłaby wręcz sugerować, że w każdym wypadku, gdy sprawa w jakikolwiek sposób dotyczy w ogóle sędziego bądź sędziów pracujących w danym sądzie, to pozostali sędziowie orzekający w tej jednostce organizacyjnej sądownictwa powszechnego nie są w stanie w sposób obiektywny i rzetelny rozpoznać sprawy.
W tym zakresie Sąd Najwyższy w pełni podzielił stanowisko przedstawione w postanowieniu z 27 lutego 2018r. (II Kp […]/18) nie uwzględniające wniosku sędziego M.N. o wyłączenie od orzekania w sprawie.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. a.ł.