Supreme Court dismisses appeal for retrial due to obvious lack of merit under Art. 545 § 3 of Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused the defendant's request for a retrial, citing its obvious lack of merit under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued for retrial based on international treaty violations and requested state-funded counsel, but failed to meet statutory requirements. The court ruled that the request was clearly unfounded because it cited treaty breaches without establishing the specific factual prerequisites mandated by the law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 3 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A request for retrial is rejected without formal defects if its content clearly demonstrates an obvious lack of merit, particularly when citing international treaties without proving the requisite factual conditions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 24/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie z wniosku A.K. skazanego z art. 280 § 1 i in. k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 kwietnia 2018 r.na posiedzeniu w przedmiocie wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w L. z dnia 24 stycznia 2018 r., II AKz […]18, zmieniającego postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 7 grudnia 2017 r., II K […]/17, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r., II K […]/17, Sąd Okręgowy w R. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Apelacyjny w L. postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r., II AKz […]/18, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że w części dyspozytywnej po słowie postanawia dopisać słowo „umorzyć”, w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Własnoręcznym pismem datowanym na 12 lutego 2018 r. skazany wniósł o wznowienie postępowania umorzonego powyższymi postanowieniami. Jako podstawę wznowienia wskazał szereg przepisów, w tym art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., art. 540 § 3 k.p.k., art. 542 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k. i w zw. z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 2 TUE, art. 6 TUE, art. 19 TUE, art. 1 TUE oraz art. 20 Traktatu o funkcjonowaniu UE.
Nadto skazany wniósł o ustanowienie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania, gdyż jego obecna sytuacja materialna i finansowa nie pozwala na realizację jakichkolwiek kosztów.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanego do usunięcia jego braków formalnych i bez próby ich usunięcia poprzez wyznaczenie obrońcy z urzędu. Wymieniony na wstępie przepis nakazuje podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego wynika jego oczywista bezzasadność.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. Zaznaczyć przy tym należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 1247) od dnia 1 lipca 2015 r. powstał obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania – z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności. Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.
Decydująca jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, która może być oczywiście bezzasadna z różnych powodów. Ta oczywista bezzasadność wynikać może z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016, Nr 1, poz. 5).W niniejszej sprawie autor wniosku wskazując na podstawy prawne wniosku powołuje się na przepis art. 540 § 3 k.p.k., który umożliwia wznowienie postępowania w sytuacji istnienia rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.
Wnioskodawca pomija jednak zupełnie, że warunkiem zastosowania przepisu art. 540 § 3 k.p.k. jest istnienie rozstrzygnięcia wydanego w sprawie skazanego, lub rozstrzygnięcia odnoszącego się do innej osoby, lecz stwierdzającego tożsame w układzie okoliczności faktyczno – prawne naruszenia przepisów prawa międzynarodowego. Nie czyni natomiast zadość temu wymogowi powoływanie się przez wnioskodawcę na naruszenie przepisów Traktatu o Unii Europejskiej, Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, czy powoływanie się na orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości bez wskazania, że spełniają one wymóg określony w przepisie art. 540 § 3 k.p.k.
Nie dostrzegając także, aby zachodziły inne okoliczności, które mogłyby zadecydować o uwzględnieniu wniosku o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy uznał, że jest on bezzasadny w stopniu oczywistym i w trybie art. 545 § 3 k.p.k. odmówił jego przyjęcia. a.ł.