Supreme Court dismisses prosecution's request for ex officio retrial due to lack of procedural grounds under Polish Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the prosecution's request for an ex officio retrial, ruling that no statutory grounds existed under the Criminal Procedure Code. The applicant argued that a judge participated in two separate appellate proceedings involving the same case, potentially violating impartiality rules. The court determined that the judge was not legally excluded from the second hearing and that incidental procedural rulings do not constitute the final judgments required for a retrial under Article 540 of the Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.: A judge is not excluded from a subsequent appellate hearing merely by having participated in a prior ruling on the same case, and incidental procedural decisions do not trigger the statutory grounds for an ex officio retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 2/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący)SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)SSN Barbara Skoczkowska w sprawie R. S.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,w dniu 12 lutego 2016 r., wystąpienia wnioskodawcy, o rozważenie wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 24 listopada 2015r.,sygn. akt II AKz [...], utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II AKz [X] postanowił: stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.
UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt II Ko [...], Sąd Okręgowy w W. na podstawie art 35 § 1 k.p.k. stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę z wniosku R. S. o odszkodowanie i zadośćuczynienie przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L. I Wydział Cywilny.Sąd Apelacyjny w [...] postanowieniem z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt II AKz [Y], po rozpoznaniu zażalenia na ww. postanowienie, wniesionego przez pełnomocnika wnioskodawcy R. S., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.W dniu 16 października 2015 r. do Sądu Apelacyjnego w [...] wpłynęło złożone w terminie zażalenie wnioskodawcy R.
S. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt II Ko [...].Postanowieniem z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II AKz [X], Sąd Apelacyjny w [...] pozostawił zażalenie wnioskodawcy bez rozpoznania. Zażalenie na to postanowienie wniósł wnioskodawca R. S..Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt II AKz [...], Sąd Apelacyjny w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.W piśmie z dnia 7 grudnia 2015 roku R. S. wniósł o rozważenie zasadności wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II AKz [...].
W uzasadnieniu swojego wystąpienia wnioskodawca wskazał, że w 3-osobowym składzie Sądu Apelacyjnego w [...], który w dniu 13 października 2015 r. pod sygn. akt II AKz [Y], rozpoznawał zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt II Ko [...], zasiadał SSA W. B., który zasiadał także w 3-osobowym składzie Sądu Apelacyjnego w [...] w dniu 24 listopada 2015 roku, rozpoznającego zażalenie wnioskodawcy R. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II AKz [X], pozostawiającego bez rozpoznania zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt II Ko [...].
Niezależnie od tego wnioskodawca wskazał, że pozbawiono go prawa do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, a także wskazał na wady uzasadnienia postanowienia z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II AKz [...].Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.W sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, iż wznowienie postępowania w oparciu o podstawę wymienioną w art. 542 § 3 k.p.k., a więc z powodu uchybień, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., jest możliwe wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek strony (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48).
Nie przekreśla to jednak możliwości wykorzystania inicjatywy stron w celu skorygowania rzeczywistych uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. Z tego powodu wystąpienie wnioskodawcy R. S. zostało uznane jako sygnalizacja możliwości wystąpienia przesłanek z art. 439 § 1 k.p.k. i potrzeby wznowienia postępowania z urzędu w oparciu o przepis art. 542 § 3 k.p.k. W tym kontekście stwierdzić natomiast należy, że analiza akt przedmiotowej sprawy nie wykazała, by w toku postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w [...] pod sygn. akt II AKz [...] doszło do któregoś z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., w tym do wskazywanego w wystąpieniu wnioskodawcy brania udziału w wydaniu orzeczenia przez osobę podlegającą wyłączeniu na podstawie art. 40 k.p.k.
Nie sposób bowiem uznać, że sędzia Sądu Apelacyjnego w [...] W. B. podlegał wyłączeniu z mocy prawa od orzekania w dniu 24 listopada 2015 r. w sprawie II AKz [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia wnioskodawcy R. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 października 2015 r., sygn.. akt II AKz [X], którym to postanowieniem pozostawiono bez rozpoznania zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt II Ko [...], w przedmiocie stwierdzenia swojej niewłaściwości i przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L..
Jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie, przepis art. 40 k.p.k. normuje instytucję wyłączenia sędziego z mocy prawa (iudex inhabilis) i ma charakter wyjątkowy, a zatem zawiera zamknięty katalog okoliczności stanowiących przyczynę wyłączenia sędziego z mocy prawa i nie można stosować jego rozszerzającej interpretacji bądź analogii. Zgodnie z art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia lub wydał zaskarżone zarządzenie. Omawiana norma ma zatem na celu wyeliminowanie sytuacji, w której sędzia kontrolowałby decyzje procesowe, które sam wydał lub w wydaniu których uczestniczył.
W związku z powyższym należy przyjąć, że sędzia ten jest wyłączony od orzekania w przedmiocie merytorycznej zasadności wniesionego od wydanego przez niego środka odwoławczego, nie może także wydawać jakichkolwiek rozstrzygnięć co do tych środków odwoławczych, a więc rozstrzygać np. w przedmiocie ich dopuszczalności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2014 r., V KO 4/14, LEX nr 1427480).Faktem jest, że SSA W. B. rzeczywiście brał udział – jako sprawozdawca – w rozpoznaniu zażalenia pełnomocnika wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt II Ko [...], a następnie zasiadał także w 3-osobowym składzie Sądu Apelacyjnego w [...] w dniu 24 listopada 2015 roku, rozpoznającego zażalenie wnioskodawcy R.
S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II AKz [X], pozostawiającego bez rozpoznania zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 października 2015 r. Okoliczność ta nie spowodowała jednak, że w sprawie zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., skoro SSA W. B. nie był wyłączony z mocy prawa (art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k.) od rozpoznania zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II AKz [X].
Jest bowiem rzeczą oczywistą, iż w postępowaniu apelacyjnym nie kontrolował orzeczeń przez siebie wydanych w pierwszej instancji.Oczywiste jest także, że SSA W. B. nie był wyłączony z mocy prawa od rozpoznania zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 października 2015 r. na podstawie art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., skoro przepis ten stanowi, że sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone, a taka sytuacja nie miała miejsca.
Rację miałby R. S. wówczas, gdyby wskazany sędzia uczestniczył zarówno w składzie orzekającym w dniu 20 października 2015 r., jak i w składzie orzekającym w dniu 24 listopada 2015 r., czyli uczestniczył w składzie rozpoznającym zażalenie na wydane wcześniej z jego udziałem postanowienie. Ponieważ jednak tak się w rzeczywistości nie stało, to dlatego nie sposób uznać, że w omawianym przypadku doszło do uchybienia o jakim mowa w art. 439 § 1 k.p.k.Jednocześnie wskazać należy, a co jest nie mniej istotne, że w świetle art. 540 k.p.k. wznowienie dotyczy tylko „postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem”.
Wszelkie zatem podstawy wznowieniowe, w tym i te określone w art. 542 § 3 k.p.k., dotyczą tylko takiego postępowania. Stanowi je zaś postępowanie w przedmiocie procesu, a nie w kwestiach incydentalnych. Wprawdzie zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie dopuszcza się możliwość wznowienia postępowania również w odniesieniu do postępowań ubocznych, a więc co do innego niż zasadniczy nurt procesu, ale co najwyżej takich, które mają autonomiczny charakter względem tego nurtu, a więc nie są z nim związane (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15, OSNKW 2016/1/3).Mając na uwadze podniesione powyżej okoliczności uznać należy, że nie istnieją podstawy do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II AKz [...].Jedynie na marginesie należy natomiast wskazać, że powody pozostawienia zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 października 2015 r. bez rozpoznania zostały zawarte w postanowieniach Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II AKz [X], oraz z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II AKz [...], i do lektury tych orzeczeń należy wnioskodawcę odesłać.Kwestia z kolei zachowania ustawowych wymogów uzasadnienia w ostatnim z wymienionych wniosków leży poza zakresem kognicji Sądu rozpoznającego zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania z urzędu.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [l.n]