Supreme Court dismisses prosecution renewal request for electronic surveillance order due to lack of final judgment status.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to initiate a prosecution renewal proceeding regarding an order to revoke electronic surveillance permission. The defense argued that the lower court's decision constituted a final judgment warranting renewal under Article 439 § 1(2) of the Criminal Procedure Code due to improper court composition. The court ruled that such orders are not final judgments under Article 540 § 1 and fall exclusively within the scope of the execution proceedings reactivation rules in Article 24 of the Execution Law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 24 k.k.w. – Orders concerning permission to serve a custodial sentence under electronic surveillance do not constitute final judgments terminating criminal proceedings and cannot be the subject of prosecution renewal proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 16/24 ZARZĄDZENIE Dnia 29 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek Dnia 29 maja 2024 r. sędzia Sądu Najwyższego Małgorzata Bednarek, po zapoznaniu się z pismem adwokata A. M., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKzw 1299/23 stwierdzam, że brak jest podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego powyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.)
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z 4 października 2023 r., w sprawie o sygn. akt V Kow 490/23 uchylił w stosunku do M. N. zezwolenie na wykonanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Od tego postanowienia środek odwoławczy wywiódł obrońca skazanego. Postanowieniem z 13 grudnia 2023 r., Sąd Apelacyjny w Krakowie w sprawie o sygn. akt sygn. II AKzw 1299/23 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W piśmie z 22 stycznia 2024 r., obrońca skazanego zasygnalizował konieczność rozważenia przez Sąd Najwyższy wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKzw 1299/2.
Argumentem przemawiającym za wznowieniem postępowania – zdaniem obrońcy – jest zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci nienależytej obsady sądu. Powyższe pismo obrońcy skazanego zostało uznane jako sygnalizację wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady sądu. Wniosek, jednakże jest niedopuszczalny z mocy ustawy.W tym miejscu należy wskazać, że postanowienia w przedmiocie zezwolenia na odbywanie kary pozbawiania wolności w systemie dozoru elektroniczne, nie należą do kategorii postanowień kończących postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.
Pomimo, że postanowienie w tym przedmiocie niewątpliwie ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej skazanego, to jednak nie można uznać, iż rozstrzygnięcie to jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu powyższych przepisów (tak: Postanowienie Sądu Najwyższego z 10 maja 2018 r., sygn. akt III KO 15/18, LEX nr 2490298).W orzecznictwie i piśmiennictwie od dawna dominuje pogląd, że wznowienie postępowania jest możliwe co do postanowień wydawanych w toku postępowania wykonawczego tylko w takim zakresie, jaki wykracza poza możliwości ich reasumpcji w trybie art. 24 k.k.w.Zdaniem Sądu Najwyższego rozpoznającego wniosek o wznowienie postępowania, zakres przedmiotowy sprawy nie wykracza poza podstawy określone w art. 24 k.k.w.Z uwagi na tę formalną przeszkodę nie jest możliwe podjęcie badania kwestii zaistnienia w sprawie sygnalizowanej przez Autora pisma bezwzględnej przyczyny odwoławczej.Biorąc powyższe pod uwagę, zarządzono jak na wstępie. [PGW][ms]