Legislator Case Law & Legislation
III KO 15/25 AI generated

Supreme Court transfers criminal case to another court due to perceived lack of judicial impartiality.

Case Number III KO 15/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the defense attorney's request to transfer the criminal case to a different court of equal jurisdiction. The lower court found that the victim, a former prosecutor, and her husband, the defense lawyer, both frequently practiced in the Koszalin court, leading to a prolonged recusal process that threatened public confidence. The Supreme Court ruled that these circumstances, while not affecting actual impartiality, could create a false perception of bias in the external public opinion, thereby violating the good of the administration of justice.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when specific circumstances, such as close professional ties between participants and the local court, may create a false perception of lack of impartiality in the external public opinion, thereby undermining the good of the administration of justice.

Keywords

AI generated
transfer of proceedings good of administration of justice perceived lack of impartiality professional ties public confidence in judiciary

Cited Legislation

AI generated
art. 37 k.p.k.
akt II Kp 932/24 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Okręgowego w Koszalinie o sygn.
art. 286 § 1 k.k
o umorzeniu śledztwa w sprawie [...] o czyny z art. 286 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
akt II Kp 932/24 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i na podstawie art. 37 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95
postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z.
z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01
68; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW 2001, z.
z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00
postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00; z 12 lutego 2002 r.
z 12 lutego 2002 r. sygn. akt V KO 3/02
z 14 lipca 2010 r. sygn. akt V KO 66/10
z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21
akt V KO 66/10; z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III KO 15/25 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie z zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonej X. Y.na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gorzowie Wlkp.z 25 września 2024 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie [...] o czyny z art. 286 § 1 k.k. i inne, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 lutego 2025 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Okręgowego w Koszalinie z 31 stycznia 2025 r. sygn. akt II Kp 932/24 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Okręgowego w Koszalinie o sygn. akt II Kp 932/24, przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Słupsku.

UZASADNIENIE

Przed Sądem Okręgowym w Koszalinie, zawisła pełnomocnika pokrzywdzonej X. Y. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gorzowie Wlkp. z 25 września 2024 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie [...] o czyny z art. 286 § 1 k.k. i inne. Zdaniem Sądu Okręgowego w Koszalinie okoliczność, iż w przedmiotowej sprawie pokrzywdzoną jest była prokurator Prokuratury Rejonowej w Koszalinie, X. Y., która z racji wykonywanych obowiązków służbowych wielokrotnie występowała w charakterze oskarżyciela publicznego przed Sądem Okręgowym w Koszalinie, a jej pełnomocnikiem jest małżonek pokrzywdzonej, adw.

X.1 Y.1 , który jest czynnym adwokatem i swoją praktykę adwokacką wykonuje w okręgu Sądu Okręgowego w Koszalinie, a co za tym idzie bardzo często występuje w sprawach toczących się w Sądzie Okręgowym w Koszalinie jako obrońca lub pełnomocnik, w konsekwencji czego zarówno wszyscy sędziowie II Wydziału Karnego, jak i V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Koszalinie, złożyli do akt oświadczenia o wyłączeniu ich od rozpoznawania przedmiotowej sprawy, co zainicjowało przedłużającą się procedurę orzekania w przedmiocie wyłączenia sędziów, mogą wywołać zarówno wśród opinii publicznej oraz innych uczestników postepowania, których dotyczy to postępowanie, w tym i samego Skarżącego, przekonanie o braku warunków rozpoznania sprawy w sposób obiektywny przez Sąd Okręgowy w Koszalinie.

Zasadność tej tezy wzmacnia zdaniem Sądu Okręgowego w Koszalinie także to, iż postępowanie przygotowawcze prowadzone w przedmiotowej sprawie, zainicjowane zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa złożonym przez X. Y., dotyczy czynów, których mieli się dopuścić członkowie rodziny X. Y., którym bez wątpienia znany jest fakt, że była ona prokuratorem wykonującym swoje obowiązki w okręgu Sądu Okręgowego w Koszalinie, tak jak obecnie wykonuje jej małżonek, będący jej pełnomocnikiem, jak również dotyczy czynów, których mieli dopuścić się notariusze, także prowadzący swoje Kancelarie Notarialne w K..

Wnioskodawca zwrócił również uwagę na to, że aktywność zawodowa pokrzywdzonej, jak i jej męża, nie ograniczała się wyłącznie do pionu karnego Sądu Okręgowego w Koszalinie, wskazując, iż wskazane okoliczności były podstawą do powierzenia prowadzenia postępowania przygotowawczego Prokuraturze Rejonowej w Gorzowie Wlkp. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 k.p.k. powodem przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy innemu sądowi równorzędnemu może być tylko dobro wymiaru sprawiedliwości. Jest to przesłanka o charakterze ogólnym i wybitnie ocennym.

Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie przyjmuje, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody wiązane ‎z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie ‎o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 58). Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać uruchomienie trybu, określonego w art. 37 k.p.k., wtedy, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00; z 12 lutego 2002 r. sygn.

V KO 3/02). Tak jest między innymi, gdy konfiguracja zawodowych powiązań uczestników postępowania z sądem miejscowo właściwym może wywoływać u zewnętrznych obserwatorów obawy, czy ta sprawa będzie rozpoznana w warunkach wolnych od wszelkiego rodzaju nacisków, nawet tylko tych będących następstwem samej świadomości istnienia służbowych powiązań sędziów tego sądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 14 lipca ‎2010 r. sygn. akt V KO 66/10; z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21). Poza sporem jest, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu m.in. wówczas, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), iż ta konkretna sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana.

W niniejszej sprawie kwestie podniesione w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego w Koszalinie z 31 stycznia 2025 r. sygn. akt II Kp 932/24, mogą być postrzegane jako okoliczności, które nie sprzyjają obiektywnemu i bezstronnemu rozpoznaniu tej sprawy. Wprawdzie nie sposób przypuszczać, aby mogły one w najmniejszym nawet stopniu wpłynąć na bezstronność orzekania przez sąd właściwy do rozpoznania sprawy , ale w odbiorze zewnętrznym taka sytuacja mogłaby stanowić podstawę do dokonywania ocen i wyciągania wniosków, nawet oczywiście bezzasadnych, lecz godzących w powagę i autorytet sądu.

Mając na względzie tak rozumiane pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, Sąd Najwyższy uznał, iż okoliczności, które przedstawiono w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego w Koszalinie, mogą powodować powstanie ‎w odbiorze zewnętrznym przekonania o braku warunków do bezstronnego jej rozpoznania przez ten Sąd Okręgowy. Kierując się tym, Sąd Najwyższy postanowił, przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Słupsku, tj. Sądowi spoza obszaru objętego właściwością apelacji szczecińskiej do której należy Sąd Okręgowy w Koszalinie. [J.J.]r.g.

‎