Supreme Court dismisses ex officio retrial request regarding obviously groundless cassation dismissal due to flawed judge appointment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the ex officio retrial request filed under Article 542 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The applicant argued that the cassation judgment was flawed because the judges were improperly appointed, citing Article 439 § 1, item 2. However, the Court ruled that a decision dismissing cassation as obviously groundless is not a final judgment under Article 540 § 1, thereby precluding the possibility of an ex officio retrial for this specific defect.
Legislator headnote
AI generatedArt. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 540 § 1 k.p.k. A decision dismissing cassation as obviously groundless does not constitute a final judgment for the purposes of ex officio retrial under Article 542 § 3 of the Code of Criminal Procedure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
III KO 125/25 ZARZĄDZENIE Dnia 21 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek zarządził:
1. nie stwierdzić podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt III KK 421/19 o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej;
2. zwrócić wnioskodawcy uiszczoną opłatę w kwocie 150 zł.
UZASADNIENIE
W sygnalizacji złożonej w trybie art. 9 § 2 k.p.k., gdyż tak należało potraktować pismo złożone przez obrońcę skazanego D.P. (wznowienie postępowania w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 może nastąpić z urzędu) wskazano na wystąpienie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt III KK 421/19 o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., z uwagi na nienależytą obsadę tego Sądu wynikającą z wadliwego powołania sędziów biorących udział w wydaniu orzeczenia.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego kwestia dopuszczalności wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego nie jest rozstrzygana jednolicie i odnotować trzeba przypadki wydawania przez Sąd Najwyższy orzeczeń wznawiających postępowanie kasacyjne ze wskazaniem zaistnienia uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Kierując się jednak stanowiskiem zajętym w postanowieniu składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., I KZP 17/22, przyjąć trzeba, że nie jest dopuszczalne wznowienie z urzędu w trybie art. 542 § 3 k.p.k. wobec ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. postępowania kasacyjnego zakończonego wydaniem postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Zauważyć, że stanowisko to zostało wyrażone przez Sąd Najwyższy w powiększonym składzie w ramach badania zagadnienia prawnego, dotyczącego tego „czy oddalenie kasacji przez skład Sądu Najwyższego, w którym bierze udział sędzia powołany do Sądu Najwyższego w wyniku procedury przeprowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa, której skład ukształtowano w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz.
3) jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 542 § 3 k.p.k.?”. Sąd Najwyższy, odmawiając podjęcia uchwały wobec uznania, że nie zachodzą poważne wątpliwości co do wykładni przepisu art. 542 § 3 k.p.k., interpretowanego w powiązaniu z art. 540 § 1 k.p.k., wskazał w obszernym wywodzie, że „postanowienie Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji nie jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.”, co oznacza, że „nie wchodzi w grę możliwość wznowienia z urzędu w trybie art. 542 § 3 k.p.k. wobec ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. postępowania kasacyjnego zakończonego wydaniem wskazanego postanowienia”.
Pogląd ten, podzielony przez Sąd Najwyższy w wielu innych spraw (zob. np. zarządzenia: z dnia 31 stycznia 2025 r., V KO 136/24; z dnia 30 stycznia 2025 r., III KO 117/24; z dnia 24 stycznia 2025 r., III KO 106/24; z dnia 19 listopada 2024 r., I KO 108/24; z dnia 19 września 2024 r., II KO 73/24; z dnia 26 czerwca 2025 r., II KO 125/25; z dnia 16 lipca 2025 r., V KO 11/25, I KO 40/25), znalazł również zastosowanie w sprawie skazanego. Zwrócić przy tym trzeba uwagę na instrumentalny charakter sygnalizacji podstawy wznowienia z urzędu. Z akt sprawy kasacyjnej o sygn.
III KK 421/19 wynika, że kasacja skazanego, który w postępowaniu kasacyjnym posiadał obrońcę, została rozpoznana na rozprawie. Skazany i jego obrońca nie uczestniczyli w rozprawie kasacyjnej w dniu 20 marca 2021 r., a w toku postępowania kasacyjnego nie zgłaszali zastrzeżeń co do składu Sądu Najwyższego. Sam zaś wniosek sygnalizacyjny został złożony dopiero po upływie ponad 4 lat od wydania orzeczenia, którego dotyczy. Wobec tego, iż wniosek sygnalizacyjny nie podlega opłacie, należało zarządzić zwrot uiszczonej wraz ze złożonym pismem opłaty. [J.J.][a.ł]