Supreme Court transfers defamation case to another court to ensure judicial impartiality and public confidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the defamation case to a different court. The Regional Court argued that the defendant's position as a court president created a conflict of interest, potentially undermining public trust in the proceedings. The Supreme Court agreed, ruling that such a transfer is necessary to guarantee the appearance of impartiality and satisfy the public interest in judicial objectivity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; When the personal or professional ties of a party to a case with the court having jurisdiction may raise doubts about the impartiality of the judges, the case must be transferred to another court to ensure the public perception of judicial independence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 11/22 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie zainicjowanej prywatnym aktem oskarżenia wniesionym przez R. M., skierowanym przeciwko E. W. - o czyn z art. 212 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 marca 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.
UZASADNIENIE
R. M. złożył pismo zatytułowane „prywatny akt oskarżenia”, w którym oskarżył E. W., obecnego prezesa Sądu Rejonowego w O., o pomówienie i zniesławienie go w piśmie z dnia 2 lipca 2021 r., Prez. Adm. (…).Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w O., właściwy do rozpoznania sprawy zainicjowanej ww. prywatnym aktem oskarżenia, na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozstrzygnięcia innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu swego wystąpienia Sąd Rejonowy wskazał, że przekazanie ww. sprawy ze względu na dobro sprawiedliwości jest celowe z uwagi na fakt, że skarżący upatruje realizacji znamion przestępstwa w zachowaniu osoby, która jest prezesem Sądu Rejonowego w O..
Organ wnioskujący, powołując się na orzeczenia Sądu Najwyższego, zauważył, że w opisanych okolicznościach rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w O. mogłoby wywoływać w odbiorze społecznym wątpliwości, co do dochowania w tym postępowaniu zasady obiektywizmu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w O. zasługiwał na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że konfiguracja osobisto - zawodowych powiązań osoby, której dotyczy złożony przez R. M. prywatny akt oskarżenia, z sądem miejscowo właściwym wymaga, by - ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości - sprawę rozpoznał inny równorzędny sąd i to położony poza obszarem właściwości Sądu Okręgowego w K.
Tylko takie posunięcie jest w stanie zagwarantować przeprowadzenie postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sprawie, które to podejrzenia mogłaby wywołać już sama tylko świadomość istnienia wskazanych wyżej powiązań. Jest ono również niezbędne do wywołania u zewnętrznych obserwatorów procesu przekonania, że wymiar sprawiedliwości realizuje swoje konstytucyjne funkcje w sposób prawidłowy i w pełni niezawisły (por. postanowienie SN z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).
Pamiętać bowiem należy, że pod pojęciem „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym na gruncie przepisu art. 37 k.p.k., trzeba także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i ich bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy.Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.