Supreme Court dismisses appeal request as obviously unfounded under Art. 545 § 3 of Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused the defendant's request for retrial, ruling it obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued that the lower court's verdict was substantively flawed, but the Court noted that retrial proceedings cannot serve as a substitute for cassation review. Since the defendant had already exhausted cassation remedies which were dismissed as obviously unfounded, the Court determined the new request lacked any legal basis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.; Art. 540a k.p.k.; Art. 540b k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A court must reject a retrial request as obviously unfounded without formal defects if the request's content clearly indicates it relies on grounds already considered and dismissed in prior extraordinary appeals.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 106/22 POSTANOWIENIE Dnia 1 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie z wniosku M. Ś.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 1 lutego 2023 r.na posiedzeniu w przedmiocie wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, sygn. akt II K 31/17, zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 42/20, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął osobisty wniosek M. Ś. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, sygn. akt II K 31/17, zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 42/20. We wniosku M. Ś. wskazał, że sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia, albowiem zaistniały bezwzględne przyczyny odwoławcze określone w art. 439 § 1 pkt 8, 9, 10 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanego do usunięcia jego braków formalnych i bez próby ich usunięcia poprzez wyznaczenie obrońcy z urzędu.
Wymieniony na wstępie przepis nakazuje podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego wynika jego oczywista bezzasadność.W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.
Zaznaczyć przy tym należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1247) od dnia 1 lipca 2015 r. powstał obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania – z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności. Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.
Decydująca jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, która może być oczywiście bezzasadna z różnych powodów. Ta oczywista bezzasadność wynikać może z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016, z. 1, poz. 5).Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pismo skazanego M.
Ś. nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na ustalenie, iż w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania ujęte w art. 540 § 1 – 3 k.p.k. Wnosząc o wznowienie postępowania skazany powołuje się na okoliczności związane z merytorycznym rozpoznaniem sprawy karnej kwestionując uznanie winy przez Sąd meriti. Argumentacja ta jest niedopuszczalna w postępowaniu wznowieniowym i wskazuje wprost na oczywistą bezzasadność wniosku. Postępowanie wznowieniowe nie ma bowiem na celu ponownego rozpoznania sprawy i jej kontroli pod względem trafności i zasadności wydanego orzeczenia.
Niejako na marginesie wskazać należy, że przywołane we wniosku okoliczności były już przedmiotem analizy w toku postępowania kasacyjnego, w trakcie którego rozpoznawano kasację obrońcy skazanego, a także nadzwyczajny srodek zaskarzenia wywiedziony przez Prokuratora Generalnego. Procedując na rozprawie Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt IV KK 600/21 oddalił obie kasacje jako oczywiście bezzasadne. Nie dostrzegając także, aby zachodziły inne okoliczności, które mogłyby zadecydować o uwzględnieniu wniosku o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy uznał, że jest on bezzasadny w stopniu oczywistym i na mocy art. 545 § 3 k.p.k. orzekł jak w sentencji.