Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to formal defects and lack of legal grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded without requiring the removal of formal defects. The defendant incorrectly cited a prior ruling where a judge was recused from a different retrial case, mistaking a judge's recusal from one proceeding for grounds to reopen the original conviction. The court clarified that merely questioning factual findings or appealing a verdict does not constitute a statutory basis for initiating a retrial.
Legislator headnote
AI generatedart. 545 § 2, § 3 k.p.k.; A request for retrial is rejected as obviously unfounded if it relies solely on the defendant's subjective disagreement with the verdict or factual findings, rather than meeting specific statutory grounds for reopening proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 103/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie P. R. skazanego za czyn z art. 148 § 1 k.k. i inne na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 29 sierpnia 2024 r., w przedmiocie wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II AKa 33/18, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II K 54/17, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Pismem datowanym 10 czerwca 2024 r. skazany P. R. skierował do Sądu Najwyższego sporządzony przez siebie wniosek „o wznowienie postępowania i rozpoznanie sprawy zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie sygn. akt II K 54/17 (objętym wydanymi następnie wyrokami łącznymi), we wniosku, które kwestionuje ustalenia faktyczne znacznym stopniu oraz ocenę prawną poczynioną w przedmiotowej sprawie”. W uzasadnieniu, załączając odpis orzeczenia, nawiązał do postanowienia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 8 maja 2024 r. sygn. akt II AKo 58/24 o wyłączeniu sędziego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie R.
M. od rozpoznania sprawy P. R. o wznowienie postępowania toczącego się przez Sądem Apelacyjnym w Szczecinie w sprawie pod sygn. akt II AKo 49/24. Osobnymi pismami skazany zwrócił się o wyznaczenie adwokata z urzędu do wznowienia postępowania oraz przesłał oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek skazanego o wznowienie postępowania jest dotknięty brakami formalnymi (wbrew wymogowi z art. 545 § 2 k.p.k. nie został sporządzony przez adwokata, względnie inny podmiot fachowy, nie został też opłacony), jednak bez wzywania autora do usunięcia tych braków ani rozpatrywania wniosku o wyznaczenie obrońcy, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
Wystąpienie P. R. opiera się na nieporozumieniu. Skazany nie twierdzi, że w jego sprawie zachodzi jedna z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania, natomiast przytacza fragmenty postanowienia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 8 maja 2024 r. sygn. akt II AKo 58/24. Postanowieniem tym wyłączono sędziego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie R. M. od rozpoznania sprawy P. R. o wznowienie postępowania prowadzonej przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie pod sygn. akt II AKo 49/24. Z poczynionych ustaleń wynika, że chodziło o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K 18/19 (postanowieniem z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. akt II AKo 49/24 Sąd Apelacyjny odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie tego postępowania), zaś wyłączenie sędziego R.
M. motywowano tym (nie jest jasne dlaczego uznając, że chodzi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie sygn. akt II 54/17), że sędzia ten brał udział w rozpoznaniu sprawy P. R. zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie sygn. akt II 54/17, „a tym samym w sposób czytelny zaprezentował już swoje stanowisko co do wartości dowodowej zgromadzonego materiału sprawy”. W sytuacji gdy skazany „w głównej mierze kwestionuje poczynione przez sąd ustalenia faktyczne, jak również ocenę prawną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego”, „przystąpienie obecnie przez tego sędziego do rozpoznania sprawy II AKo 49/24, mogłoby wywołać - z punktu widzenia ocen obiektywnych - uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności”.
Jest oczywiste, że powołane przez P. R. stwierdzenia zawarte w postanowieniu Sądu wyłączającym sędziego od udziału w sprawie wznowieniowej, wsparte deklaracją skazanego, że nadal kwestionuje ustalenia faktyczne i prawidłowość czynności prowadzonych przez Policję w toku śledztwa, w żadnej mierze nie są przesłanką do wznowienia postępowania w sprawie, w której Sąd Okręgowy w Koszalinie wydał wyrok oznaczony sygnaturą II K 54/17. W uzupełnieniu celowe będzie nadmienić, że w przeszłości Sąd Najwyższy odnosił się do wniosków skazanego o wznowienie postępowania w tej sprawie, odmawiając ich przyjęcia z powodu oczywistej bezzasadności, wynikającej z przywoływania okoliczności, w istocie deklarowanego przez skazanego przekonania o nieprawidłowości wyroku, które nie należą do przesłanek wznowienia postępowania (postanowienia SN z dnia 31 marca 2022 r., III KO 13/22; z dnia 5 czerwca 2023 r., III KO 87/22, każdorazowo utrzymywane w mocy w II instancji).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [PGW] [ms]