Supreme Court dismisses retrial requests for procedural errors in cost rulings as inadmissible under Polish law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept two retrial requests filed by J. R. regarding final rulings on travel costs and court appearance fees. The applicant argued for procedural errors, but the Court held that a retrial cannot be initiated against a final decision denying a retrial itself. Furthermore, the Court determined that cost rulings are not final judgments on criminal liability and thus cannot be the subject of a retrial under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedart. 545 § 1 k.p.k.; art. 530 § 2 k.p.k.; art. 429 § 1 k.p.k.; art. 540 § 1 k.p.k.: A retrial request against a final order denying a retrial is inadmissible, and orders regarding costs are not final judgments on criminal liability subject to retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 102/19 ZARZĄDZENIE Dnia 23 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska Kliknij tutaj, aby wprowadzić tekst. Na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosków J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnymi postanowieniami Sądu Apelacyjnego w (…): z dnia 12 sierpnia 2019 r., sygn. Akt II AKo (…), odmawiającego przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 maja 2019 r., sygn.
V Kz (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 lutego 2019 r., sygn. IX Kp (…) w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu kosztów m. in. podróży, z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. Akt II AKo (…), odmawiającego przyznania należności z tytułu kosztów m. in. podróży z powodu stawiennictwa w Sądzie w dniu 12 sierpnia 2019 r. jako niedopuszczalnych z mocy ustawy. UZASADNIENIESąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że nie jest możliwe wznowienie na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym postanowieniem sądu o oddaleniu wniosku o wznowienie, jak i stwierdzającym brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu (zob. postanowienia: z dnia 20 maja 2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, z. 8, poz. 73; z dnia 8 lutego 2011 r., III KO 99/10, LEX nr 736767).
Sąd Najwyższy składzie rozpoznającym niniejszą sprawę pogląd ten akceptuje i nie znajduje jakichkolwiek podstaw faktycznych czy też prawnych, aby od niego odstępować. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2019 r. jest niedopuszczalny z mocy ustawy i w oparciu o przepisy art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k., stosowane, zgodnie z art. 545 § 1 k.p.k. odpowiednio w postępowaniu wznowieniowym, należało odmówić jego przyjęcia. Odnośnie wniosku o wznowienie postanowienia z dnia 27 sierpnia 2019 r. należy stwierdzić, że zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. wznowić można jedynie postępowanie zakończone prawomocnym orzeczeniem, rozstrzygającym o odpowiedzialności karnej.
Postanowienie odmawiające zwrotu kosztów m. in. podróży, do tego rodzaju rozstrzygnięć nie należy i może być zaskarżone jedynie w trybie zażalenia.W tej sytuacji zarządzono, jak na wstępie.