Supreme Court quashes sentence for recidivism due to prior sentence being under six months.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's conviction for recidivism because the defendant's prior sentence was less than six months. The prosecution argued the defendant committed a new crime within five years, but the court found the statutory requirement for recidivism under Article 64 § 1 of the Criminal Code was not met. Consequently, the court ordered the case to be retried to ensure the correct legal basis for the sentence is applied.
Legislator headnote
AI generatedArt. 64 § 1 KK; Art. 209 § 1 KK; Recidivism requires a prior intentional sentence of at least six months imprisonment; failure to meet this threshold invalidates the recidivism conviction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 25 maja 2001 r.
III KKN 76/01
SSN Piotr Hofmański (przewodniczący)
SN Henryk Gradzik (sprawozdawca)
SN Halina Gordon - Krakowska
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2001 r. sprawy H. B.
oskarżonego z art. 209 § 1 KK w zw. z art. 64 § 1 KK z powodu kasacji,
wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego (...)
od wyroku Sądu Rejonowego w E. z dnia 22 grudnia 1998 r., sygn. akt
(...) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego
rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E.
Uzasadnienie
Wyrokiem Sądu Rejonowego w E. z dnia 22 grudnia 1998 r. sygn. akt (...)
H. B. został skazany za to, że w okresie od września 1992 r. do czerwca
1996 r. oraz od 13 sierpnia 1996 r. do 15 stycznia 1997 r. w P. i D., po
uprzednim skazaniu wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś., sygn. akt (...) za
przestępstwo z art. 186 § 1 KK69 w zw. z art. 60 § 1 KK69 na karę roku
pozbawienia wolności, którą odbył od 24 października 1986 r. do 21
sierpnia 1987 r., oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. sygn. akt (...) za
przestępstwo z art. 186 § 1d KK w zw. z art. 60 § 1d KK na karę 3
miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 8 maja 1988 r.
do 12 maja 1988 r. i od 27 czerwca 1988 r. do 23 września 1988 r.,
uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku łożenia
alimentów na rzecz swoich synów R. K. i P. J., przez co naraził ich na
niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych - tj. za
występek z art. 209 § 1 KK w zw. z art. 64 § 1 KK na karę roku
pozbawienia wolności.
Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez żadną ze stron i
uprawomocnił się w pierwszej instancji.
Prokurator Generalny wniósł w trybie art. 521 KPK kasację na korzyść
oskarżonego. Zarzucił wyrokowi Sądu Rejonowego w E. rażące
naruszenie art. 64 § 1 KK, polegające na zastosowaniu tego przepisu,
mimo niespełnienia wymogu popełnienia nowego przestępstwa w ciągu 5
lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za
umyślne przestępstwo podobne.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E.
Sąd Najwyższy zważył:
Zarzut kasacji jest zasadny. Jako przesłankę popełnienia przez H. B.
przestępstwa z art. 209 § 1 KK, w warunkach powrotu do przestępstwa
określonych w art. 64 § 1 KK, przyjął Sąd Rejonowy, m.in., uprzednie
skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. w sprawie sygn. akt (...) i
odbycie orzeczonej nim kary pozbawienia wolności w wymiarze 3
miesięcy. Tymczasem z brzmienia art. 64 § 1 KK wynika jednoznacznie,
że jednym z warunków zastosowania tego przepisu jest uprzednie
skazanie na karę pozbawienia wolności w wysokości co najmniej 6
miesięcy. Tylko wtedy bowiem może być spełniony ustawowy wymóg
odbycia przez oskarżonego takiej kary „za przestępstwo umyślne (...) za
które był już skazany”. Powołany wyrok Sądu Rejonowego w Ś., jako
skazujący H. B. na karę pozbawienia wolności krótszą od 6 miesięcy, nie
może być zatem przyjęty za podstawę ustalenia, że kolejne skazanie
oskarżonego za umyślne przestępstwo podobne nastąpiło w warunkach
wskazanych w art. 64 § 1 KK.
Podstawą do przyjęcia powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 §
1 KK nie może być również skazanie oskarżonego wyrokiem Sądu
Rejonowego w Ś. w sprawie sygn. akt (...). Wymierzoną tym orzeczeniem
karę pozbawienia wolności H. B. odbył do dnia 21 sierpnia 1987 r., a za
początek ponownego popełnienia przestępstwa podobnego przyjęto
wrzesień 1992 r. Powrót do przestępstwa nastąpił po upływie 5 lat od
odbycia
kary
pozbawienia
wolności
wymierzonej
za
poprzednie
przestępstwo.
Autor kasacji trafnie zatem zarzucił, że skazanie H. B. zaskarżonym
wyrokiem nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 64 § 1 KK. Zważywszy,
że przepis ten określa także zasady wymiaru kary, jego zastosowanie w
przedmiotowej sprawie mogło mieć wpływ na treść wyroku.
Z uwagi na to, że kasacja wniesiona na korzyść oskarżonego jest
oczywiście zasadna Sąd Najwyższy rozpoznał ją w trybie art. 535 § 3
KPK na posiedzeniu bez udziału stron. W uwzględnieniu wniosku
zawartego w kasacji uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w E.