Supreme Court quashes appeal verdict due to improper service of summons violating defense rights.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the appeal verdict and remanded the case to the District Court for retrial. The defendant's defense argued that the appeal court violated procedural rights by failing to notify the defendant of the hearing date due to an incorrect postal address. The court held that the erroneous service prevented proper defense preparation, constituting a fundamental breach of the right to defense under the Criminal Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 400 § 2 k.p.k. z 1969 r.; Art. 9 k.p.k. z 1969 r.: Improper service of the summons to the defendant's incorrect address violates the right to defense and requires quashing the appeal verdict.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KKN 367/98
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 listopada 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN – Piotr Hofmański
Sędziowie:
SN – Henryk Gradzik
SN – Józef Musioł (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.
sprawy R. R.
skazanego z art. 215 § 1 dkk
na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 kpk)
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B.
z dnia 30 października 1997 r., sygn. VIII Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.
z dnia 29 lipca 1997 r., sygn. II K […]
uwzględniając w całości kasację jako oczywiście zasadną:
I. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego i sprawę
przekazuje
Sądowi
Okręgowemu
w
B. do
ponownego
rozpoznania jako Sądowi Odwoławczemu,
II. zarządza zwrot R. R. kwoty 300 zł z tytułu uiszczonej
przez niego opłaty od kasacji.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Wojewódzki w B. (sygn. akt VIII Ka […])
utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 29 lipca 1997 r.
(sygn. akt II K […]), mocą którego R. R. uznany został winnym tego, że:
w dniu 22 czerwca 1996 r. na drogowym przejściu granicznym w K. udzielił
pomocy nieustalonemu sprawcy kradzieży samochody M. […] nr rej. […]
o wartości 7150 zł dokonanej między 6 a 25 maja 1996 r. w F. na szkodę A. Z.,
do jego zbycia poprzez próbę przewiezienia go z Polski do Białorusi
pod fałszywym numerem rejestracyjnym […], posługując się podczas odprawy
granicznej fałszywym dowodem rejestracyjnym tego pojazdu i własnoręcznie
sporządzoną umową kupna – sprzedaży, tj. czynu z art. 215 § 1 kk w zb. z art.
265 § 1 kk i skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności i 600 zł grzywny
z zamianą w razie nieuiszczenia jej w terminie na 60 dni zastępczej kary
pozbawienia
wolności
przyjmując
dzień
pozbawienia
wolności
za równoważny grzywnie w kwocie 10 zł. Na mocy art. 73 § 1 i 2 i 74 § 1 kk
wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił
oskarżonemu na okres próby 3 lat. Na mocy art. 83 § 3 kk na poczet orzeczonej
oskarżonemu kary grzywny zaliczył okres tymczasowego aresztowania
od 2 czerwca 1996 r. do 8 sierpnia 1996 r.
Powyższy wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżył kasacją obrońca
skazanego, który zarzucając „naruszenie art. 388 pkt 9 kpk w zw. z art. 40 § 2
kpk z uwagi na nie zawiadomienie oskarżonego o terminie rozprawy
odwoławczej i nie stawieniu się jego obrońcy”
wniósł
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy temu Sądowi do
ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na kasację Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego
wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Odwoławczemu w B. do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest zasadna.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie na rozprawę przed Sądem II instancji
wysłano oskarżonemu
na nieprawidłowy adres. W wezwaniu tym błędnie
oznaczono kod pocztowy miejscowości, w której przebywa oskarżony, w
związku z czym przesyłka nie została doręczona do właściwego miejsca
zamieszkania
oskarżonego.
Tym
samym
nie
został
on
prawidłowo
poinformowany o terminie rozprawy apelacyjnej, a o wydaniu wyroku przez
Sąd II instancji mógł się dowiedzieć dopiero z chwilą otrzymania postanowienia
o ustaleniu kosztów postępowania.
W konsekwencji należy uznać, że kasacja słusznie zarzuca obrazę
przepisu art. 400 § 2 kpk z 1969 r., a w jej następstwie także naruszenie prawa
oskarżonego do obrony, zagwarantowanego w art. 9 kpk z 1969 r.
Z uwagi na to, że obraza przepisu postępowania miała rażący charakter i
mogła mieć wpływ na treść prawomocnego wyroku, należało uwzględnić
wniosek autora kasacji i uchylić zaskarżony wyrok.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, orzekł jak w wyroku.
Przewodniczący: SSN (Piotr Hofmański)
Sędziowie: SN (Henryk Gradzik)
SN (Józef Musioł)
aw
f/es