Supreme Court dismissed prosecutor's appeal for imposing a heavier penalty than the statutory minimum for a minor offense.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the General Prosecutor's cassation appeal against a lower court's sentence of restricted liberty for a minor traffic offense. The prosecutor argued that imposing a heavier penalty than the statutory minimum violated the principle of extraordinary leniency. The court ruled that since the offense carries a fine as the primary penalty, any sentence of restricted liberty is inherently heavier and thus legally impermissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 39 § 2 k.w.; Art. 18 k.w.; Art. 88 k.w.: Extraordinary leniency for minor offenses requires a sentence below the statutory minimum or a lighter type of penalty, making any imposition of restricted liberty when a fine is the prescribed sanction legally invalid.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
WYROK Z DNIA 7 KWIETNIA 2006 R.
III KK 97/06
Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary,
przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej
granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Kara
ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagodniejszą jest kara nagany art. 18 k.w.
Przewodniczący: sędzia SN M. Sokołowski (sprawozdawca).
Sędziowie SN: A. Siuchniński, J. Skwierawski.
Sąd Najwyższy w sprawie Piotra K., skazanego za wykroczenie
określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w
dniu 7 kwietnia 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z
dnia 3 czerwca 2005 r.,
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i p r z e k a z a ł sprawę Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem nakazowym z dnia 3 czerwca 2005 r.,
uznał Piotra K. za winnego tego, że w dniu 17 kwietnia 2005 r. w Ż., będąc
w stanie nietrzeźwości, prowadził po drodze publicznej rower bez wymaga-
nego przepisami oświetlenia – to jest wykroczenia określonego w art. 88
k.w. i za to na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniu art. 39 § 1 i § 2
k.w. w zw. z art. 20 § 1 i § 2 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w
dniu 23 czerwca 2005 r.
Prokurator Generalny zaskarżył powyższy wyrok kasacją wniesioną
na korzyść Piotra K. zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 39 § 2 k.w., polegające na nadzwyczajnym złagodzeniu kary grzywny przewidzianej w sankcji
przepisu art. 88 k.w., przez wymierzenie obwinionemu kary ograniczenia
wolności. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.
Rozstrzygając sprawę Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia rozpoznanie jej w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.
Trafnie w uzasadnieniu kasacji wywiedziono, że wykroczenie określone w at. 88 k.w. zagrożone jest karą grzywny. Zgodnie z treścią art. 39 §
2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Stosownie do art. 18 k.w. kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagodniejszą jest
jednie kara nagany.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.